Η Ηδονή της Δύναμης
της Λιλικας Αρνάκη
Υπάρχουν άντρες που περνούν απαρατήρητοι, ακόμη κι όταν κάνουν θόρυβο. Και υπάρχουν άντρες που, μόλις εμφανιστούν, κάτι αλλάζει στον αέρα.
Δεν χρειάζεται να μιλήσουν.
Δεν χρειάζεται να απαιτήσουν χώρο.
Ο χώρος τούς αναγνωρίζει.
Δεν χρειάζεται να απαιτήσουν χώρο.
Ο χώρος τούς αναγνωρίζει.
Το βλέμμα σταθερό. Το σώμα γειωμένο. Το βήμα καθαρό, χωρίς βιασύνη και χωρίς δισταγμό. Δεν ψάχνει ποιος τον κοιτάζει. Δεν μετρά την αξία του μέσα στα μάτια των άλλων. Δεν πασχίζει να αποδείξει ότι είναι δυνατός.
Το γνωρίζει.
Και αυτή η γνώση με διαπερνά.
Με εξιτάρει ο άντρας που δεν χρειάζεται να επιβληθεί για να γίνει αισθητή η παρουσία του. Εκείνος που δεν υψώνει τη φωνή, επειδή δεν φοβάται ότι θα περάσει απαρατήρητος. Που δεν χτυπά το χέρι στο τραπέζι, δεν μοιράζει διαταγές και δεν σκορπά απειλές για να καλύψει την ανεπάρκειά του.
Η αληθινή δύναμη είναι εκείνη η ηλεκτρισμένη σιωπή που διαπερνά το σώμα πριν ακόμη προλάβει ο νους να την εξηγήσει. Είναι το βλέμμα που δεν απαιτεί υποταγή, αλλά προκαλεί ανατριχίλα. Η παρουσία που δεν σε αιχμαλωτίζει — σε κάνει να θέλεις να πλησιάσεις.
Όχι ο θορυβώδης άντρας που παριστάνει το αρσενικό.
Όχι εκείνος που βαφτίζει τη ζήλια «αγάπη», τον έλεγχο «προστασία» και την ανασφάλειά του «ανδρισμό».
Όχι ο μικρός άνθρωπος που ζητά μια μικρότερη γυναίκα για να μοιάζει μεγάλος.
Όχι εκείνος που βαφτίζει τη ζήλια «αγάπη», τον έλεγχο «προστασία» και την ανασφάλειά του «ανδρισμό».
Όχι ο μικρός άνθρωπος που ζητά μια μικρότερη γυναίκα για να μοιάζει μεγάλος.
Με εξιτάρει ο άντρας που είναι δυνατός.
Η εξουσία μπορεί να αγοραστεί, να χαριστεί, να κληρονομηθεί.
Η δύναμη, όμως, κατακτιέται.
Χτίζεται μέσα στις ήττες. Σφυρηλατείται στη μοναξιά. Γεννιέται όταν ο άνθρωπος κοιτάζει κατάματα τον φόβο του και δεν στρέφει αλλού το βλέμμα.
Αυτή η δύναμη με συγκινεί.
Αυτή η αυτοκυριαρχία με εξιτάρει.
Αυτή είναι η ηδονή της δύναμης.
Είναι ο αρχηγός της αγέλης.
Όχι επειδή απαίτησε να τον ακολουθήσουν, αλλά επειδή είχε το θάρρος να ανοίξει πρώτος τον δρόμο.
Δεν θέλω να γονατίσω μπροστά του.
Θέλω να σταθώ απέναντί του όρθια, άγρια και ελεύθερη. Να συγκρουστούν τα βλέμματά μας χωρίς αφέντη και δούλα, χωρίς νικητή και ηττημένη. Δύο δυνάμεις γυμνές από ρόλους, τίτλους και ψεύτικες υπεροχές.
Και τότε να τον κοιτάξω κατάματα.
Όχι για να δω αν μπορεί να με κατακτήσει.
Οι άνθρωποι δεν είναι εδάφη προς κατάκτηση.
Αλλά για να δω αν έχει το ανάστημα να σταθεί δίπλα μου.
Γιατί να με ποθήσει μπορεί ο καθένας.
Να με αντέξει, όμως, μπορεί μόνο ένας αρχηγός.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish