Η Τέχνη της Αποσύνδεσης: Γιατί φοβόμαστε τη σιωπή;
Της Βικης Σιωμοπουλου
Αν παρατηρήσουμε τις καθημερινές μας συνήθειες, θα συνειδητοποιήσουμε κάτι εντυπωσιακό: δεν μένουμε ποτέ μόνοι με τις σκέψεις μας. Μόλις ξυπνήσουμε, το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να πιάσουμε το κινητό. Στο αυτοκίνητο ή στο λεωφορείο θα βάλουμε ραδιόφωνο ή ακουστικά. Στο σπίτι, η τηλεόραση θα παίζει «για να κάνει φόντο», ακόμα κι αν δεν την κοιτάζει κανείς. Όταν περπατάμε, όταν μαγειρεύουμε, ακόμα και στα λίγα λεπτά που περιμένουμε σε μια ουρά, θα ανοίξουμε μια οθόνη για να «σκοτώσουμε» τον χρόνο. Έχουμε κηρύξει έναν άτυπο πόλεμο στη σιωπή. Γιατί όμως τη φοβόμαστε τόσο πολύ;
Η αλήθεια είναι ότι ο σύγχρονος κόσμος πάσχει από «ψηφιακή παχυσαρκία». Καταναλώνουμε καθημερινά τόνους πληροφορίας, βίντεο, ειδήσεων και μηνυμάτων. Αυτός ο συνεχής θόρυβος δεν είναι τυχαίος· λειτουργεί ως ένα τέλειο, σύγχρονο «παυσίπονο». Όσο το μυαλό μας είναι απασχολημένο με το να επεξεργάζεται εξωτερικά ερεθίσματα, τόσο αποφεύγει να κοιτάξει προς τα μέσα.
Η σιωπή είναι ένας καθρέφτης. Όταν ο θόρυβος σταματά, έρχονται στην επιφάνεια όλα όσα κρύβουμε επιμελώς κάτω από το χαλί της καθημερινότητας: οι υπαρξιακές μας ανησυχίες, τα ανεκπλήρωτα θέλω μας, οι φόβοι, οι ανασφάλειες και οι απογοητεύσεις μας. Φοβόμαστε τη σιωπή, γιατί φοβόμαστε να ακούσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Προτιμάμε τον θόρυβο των άλλων, παρά τη δική μας αλήθεια.
Όμως, αυτή η συνεχής «σύνδεση» με τον ψηφιακό κόσμο μάς οδηγεί στην απόλυτη αποσύνδεση από την ίδια τη ζωή. Το μυαλό μας, κουρασμένο από την υπερπληροφόρηση, χάνει τη δημιουργικότητά του, την προσοχή του και την ψυχική του ηρεμία. Γι’ αυτό και «η τέχνη της αποσύνδεσης» (το λεγόμενο digital detox) δεν είναι πλέον μια πολυτέλεια ή μια τάση της εποχής, αλλά μια επιτακτική ανάγκη για την ψυχική μας υγεία.
Το να τολμήσεις να αποσυνδεθείς σημαίνει να δώσεις ξανά χώρο στο μυαλό σου να ανασάνει. Η σιωπή δεν είναι κενό· είναι το έδαφος πάνω στο οποίο γεννιούνται οι πιο καθαρές σκέψεις, οι πιο δημιουργικές ιδέες και η πραγματική αυτογνωσία. Είναι η στιγμή που σταματάς να είσαι ένας παθητικός θεατής της ζωής των άλλων και γίνεσαι ο πρωταγωνιστής της δικής σου.
Ας κάνουμε, λοιπόν, μια μικρή αρχή. Ας αφήσουμε το κινητό σε ένα άλλο δωμάτιο για μια ώρα. Ας πιούμε έναν καφέ κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο, χωρίς να σκρολάρουμε. Ας περπατήσουμε στη φύση ακούγοντας μόνο τα βήματά μας. Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε τη σιωπή. Είναι ο μόνος χώρος όπου μπορούμε, επιτέλους, να συναντήσουμε τον εαυτό μας και να βρούμε την εσωτερική μας γαλήνη.
Βικη Σιωμοπουλου..
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish