ΜΙΧΑΗΛΟΓΛΟΥ ΒΑΣΙΛΗΣ

«Στο λιμάνι των 17 στιγμών»: Μια Διαδρομή από τους Ωκεανούς στην Ποιητική Λιτότητα
Mια συνέντευξη στην Λιλικα Αρνακη
Υπάρχουν διαδρομές που μοιάζουν με γεωμετρικές ευθείες και άλλες που χαράσσονται σαν κύκλοι, για να επιστρέψουν τελικά στην αφετηρία τους με μια εντελώς νέα επίγνωση. Η πορεία της Λιλίκας Αρνάκη ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Από τις γέφυρες της ποντοπόρου ναυτιλίας στα διοικητικά συμβούλια πολυεθνικών, και από τα αυστηρά πρότυπα πιστοποίησης ISO στη χειραφετημένη ελευθερία της ποίησης και του στοχασμού, η ζωή της αναδεικνύει μια σπάνια συνθεση πειθαρχίας και δημιουργίας. Σε αυτόν τον εσωτερικό διάλογο, ξετυλίγεται το «κόκκινο νήμα» μιας πορείας που αρνείται τον θόρυβο της εποχής, επιλέγοντας τη δύναμη του λακωνίζειν και τη βαθιά πνευματική διαύγεια του Χαϊκού.
Από τους ωκεανούς της ποντοπόρου ναυτιλίας στα διοικητικά συμβούλια και, τελικά, στην τέχνη του λόγου. Πώς θα περιγράφατε το «κόκκινο νήμα» που συνδέει αυτές τις φαινομενικά ετερόκλητες περιόδους της ζωής σας;
Πράγματι η καριέρα μου ως αξιωματικού στην ποντοπόρο ναυτιλία και μάλιστα στην πρώτη μου επαγγελματική δραστηριότητα ήταν ένας κουμπαράς συλλογής εμπειριών που αν γίνουν απογραφή ο ισολογισμός είναι κατά πολύ θετικός. Οι εμπειρίες μου αυτές αξιολογήθηκαν και αξιοποιήθηκαν από μεγάλες πολυεθνικές όπου και διένυσα μια εξαιρετική καριέρα. Στην μετέπειτα ιδιωτική μου δραστηριότητα ασχολήθηκα με την διαπίστευση συστημάτων ISO & HACCP την οποία και παρέδωσα σε πολύ άξιους συνεργάτες μου. Το πλήρωμα του χρόνου με οδήγησε έτσι ώστε ν΄ασχοληθώ μ΄έναν κλάδο ποίησης της αποκαλούμενης Χαϊκού Haiku, γιατί πιστεύω ότι το Λακωνίζειν μια έκφραση προερχόμενη από τον Χίλωνα τον Λακεδαιμόνιο, η ποίηση πρέπει να ειναι σύντομη και περιεκτική. Επίσης έχω την ανάγκη ν΄αρθρογραφώ για τα καλώς και κακώς κείμενα κατά την αντίληψή μου. Ο τίτλος που θα έδινα στον εαυτό μου θα ήταν ‘Απαιτητικός Αναγνώστης’. Ο ρόλος μου στις Εκδόσεις Γλαύκα είναι καθαρά συμβουλευτικός.

Η δεκαετία του ’90 σας βρήκε σε έναν κόσμο δομημένο, με συστήματα πιστοποίησης και ευρωπαϊκές μελέτες. Πόσο φυσική ήταν η μετάβαση από τον κόσμο των «πρότυπων» στον κόσμο της ελευθερίας που απαιτεί η ποίηση;
Χωρίς ν΄αποδεχτώ τον τίτλο που ποιητή πιστεύω πως ο πραγματικός ποιητής πρέπει να έχει μεγάλη συλλογή εμπειριών και ειδικά στο αντικείμενο που υπηρετεί. Εν ολίγοις για ν΄αποκτήσεις τον τίτλο του ‘Ελεύθερο Πνεύματος’ πρέπει να υποστείς νόρμες και κανόνες ώστε να καταλήξεις αν μπορείς να γίνεις Ελεύθερο πνεύμα ή όχι.

Γιατί επιλέξατε τη φόρμα του Χαϊκού; Είναι η λιτότητά του μια συνειδητή αντίδραση στον θόρυβο της επαγγελματικής σας διαδρομής στις πολυεθνικές;
Η επιλογή της ποίησης Haiku ήταν για μένα αφορμή από δύο παράγοντες. Ο πρώτος ήταν ο διαχωρισμός μου από τον μεγάλο αριθμό ποιητών, γιατί με την ποίηση ασχολείται μόνο ένα πολύ μικρό κλάσμα. Ο δευτερος λόγος ήταν ότι η ποίηση Haiku οξύνει το πνεύμα στην προσπάθεια ν΄αποδώσει σύντομα και περιεκτικά ένα νόημα.
Μετά το SUKI HAIKU, έρχεται το SENSU HAIKU. Πώς εξελίχθηκε η ποιητική σας ματιά στο ενδιάμεσο διάστημα; Τι «ακούτε» πλέον στον κόσμο που δεν ακούγατε πριν;
Στην εποχή μας κατεχόμενα από υπερπληροφόρηση, άρα τα ευνάσματα και τα κεντρίσματα θα είναι αέναα. Πράγματι το φθινόπωρο θα κυκλοφορήσουν τα νέα μου βιβλία SENSU HAIKU – που σημαίνει η πτυσσόμενη βεντάλια GEISHA HAIKU η γυναικα της τεχνης, ενώ ετοιμάζεται για τις αρχες του 2027 το WAGASA HAIKU που είναι το Ιαπωνικό ομπρελίνο.

Υπάρχει κάποια αλήθεια που ανακαλύψατε μέσα από τον αυστηρό περιορισμό των 17 συλλαβών, την οποία δεν θα μπορούσατε ποτέ να εκφράσετε μέσα από έναν μακροσκελή επαγγελματικό λόγο;
Όλοι γνωρίζουν ότι όσα πιο πολλά γράφει κάποιος τόσο περισσότερο εκτίθεται, παρότι σε μακροσκελής συνεδριακές μου ομιλίες τ΄ατοπήματά μου ήταν ελάχιστα την ποίηση Haiku την αποδέχτηκα ως ένα παιχνίδι σχολιασμού και αποτύπωσης σκέψης και παράλληλα εκγύμνασης του εγκεφάλου.
Ως CEO των εκδόσεων Γλαύκα, βρίσκεστε στην άλλη πλευρά του βιβλίου. Πώς επηρεάζει ο «ποιητής» μέσα σας τις αποφάσεις που παίρνετε για τους συγγραφείς που επιλέγετε να εκδώσετε;
Σιγουρα στη σύντομη συμβουλευτική μου δραστηριότητα στις Εκδόσεις Γλαύκα υπήρξαν και αποτυχημένες εκδόσεις. Οι οποίες αποτυχίες οφείλονται στην κακή αξιολόγηση μου λόγω απειρίας. Παράλληλα όμως δόθηκε ευκαιρία σε ανθρώπους έναντι ελάχιστου τιμήματος να ολοκληρώσουν το όνειρό τους και να εκδώσουν το πρώτο τους πόνημα. Πιστεύω πως ο απολογισμός ειναι θετικός.
Ζώντας στη Θεσσαλονίκη, μια πόλη που «μυρίζει» θάλασσα και ιστορία, πόσο έχει επηρεάσει το αστικό τοπίο τη δημιουργική σας εσωστρέφεια;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο κέντρο της πόλης. Παρότι μου δόθηκαν ευκαιρίες για επαγγελματική σταδιοδρομία σε άλλα μέρη του κόσμου επιμένω στην άποψή μου ότι η Συμβασιλεύουσα είναι μια πανέμορφη πόλη η οποία μαζί με τη Ρώμη παράγει αδιαλείπτως ιστορία και κουλτούρα για 2500 και δε θα την αποχωριστώ ποτέ.
Αν έπρεπε να «συμπυκνώσετε» όλη την εμπειρία της ζωής σας μέχρι σήμερα σε ένα και μόνο Χαϊκού, ποιο θα ήταν αυτό;
Μην καταπατάς – τις αρχές σου άσκεπτα – θα το πληρώσεις_

. «Αν κοιτάξετε έξω από το παράθυρο αυτή τη στιγμή, ποια εικόνα θα γινόταν το επόμενο Χαϊκού σας;».
Δυστυχώς είτε κοιτάζεις από το φυσικό είτε από το παράθυρο της ψυχής διαισθάνεσαι συρρίκνωση πνεύματος και αξιοπρέπειας. Αυτό αποτυπώνεται και στις προσεχείς μου εκδόσεις. Κυρία Αρνάκη αγαπητή Λιλίκα, σας ευχαριστώ που ασχοληθήκατε με το πρόσωπό μου.
Παλιό το χαρτί.
Κάθε δίπλωση κρύβει
μια ιστορία_
Χαρά μας δίνεις,
πλούτη, πυγμή και δόξα
Θάλασσα μάνα _
Ανακόλουθοι
της λογικής, κυβερνούν.
Έρχεται χάος _
Ζούμε εποχή
παντοδυναμίας της
ψευδολογίας _
Μικρό ταξίδι
στον παράδεισο, είναι
η αγάπη μας _
Είμαι πλανήτης.
Απλώς είμαι στον κοινό
Γαλαξία μας_
Ο επίλογος αυτός ανήκει αποκλειστικά στον Μιχαηλόγλου, ο οποίος υπέγραψε την έμπνευση, τη διατύπωση και την ουσία αυτού του διαλόγου. Τον ευχαριστούμε θερμά για αυτό το ταξίδι στον κόσμο του πνεύματος και της τέχνης.
Λιλικα Αρνακη για το vima365
Eπιμελεια : Φιλιππος Καρακωστας