Οι Φιλίες των Ενηλίκων: Γιατί είναι τόσο δύσκολο να τις κρατήσουμε;
Της Βικης Σιωμοπουλου
Όταν είμαστε παιδιά ή φοιτητές, η φιλία μοιάζει με το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο. Οι φίλοι μας είναι η καθημερινότητά μας, το καταφύγιό μας, οι άνθρωποι με τους οποίους μοιραζόμαστε κάθε λεπτό της ημέρας χωρίς δεύτερη σκέψη. Καθώς όμως περνούν τα χρόνια και μπαίνουμε για τα καλά στην ενήλικη ζωή, κάτι αλλάζει αθόρυβα. Οι ρυθμοί επιταχύνονται, οι υποχρεώσεις πολλαπλασιάζονται και ξαφνικά συνειδητοποιούμε ότι έχουμε εβδομάδες, ίσως και μήνες, να ακούσουμε τη φωνή ανθρώπων που κάποτε ήταν τα πάντα για εμάς. Γιατί είναι τόσο δύσκολο να κρατήσουμε τις φιλίες μας όταν μεγαλώνουμε;
Η πρώτη και πιο προφανής απάντηση είναι η έλλειψη χρόνου. Η καθημερινότητα ενός ενήλικα μοιάζει με έναν ασταμάτητο μαραθώνιο: καριέρα, οικογένεια, οικονομικές υποχρεώσεις, τρέξιμο. Στο τέλος της ημέρας, η σωματική και ψυχική κούραση είναι τόσο μεγάλη που ο ελεύθερος χρόνος γίνεται μια πολυτέλεια. Έτσι, οι συναντήσεις με φίλους αναβάλλονται συνεχώς με τη γνωστή φράση: «Να κανονίσουμε την επόμενη εβδομάδα». Και η επόμενη εβδομάδα γίνεται ο επόμενος μήνας.
Υπάρχει όμως και ένας βαθύτερος, ψυχολογικός λόγος. Καθώς μεγαλώνουμε, αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι. Οι προτεραιότητές μας αναδιαμορφώνονται, οι απόψεις μας ωριμάζουν και οι δρόμοι μας συχνά αποκλίνουν. Ένας φίλος μπορεί να επιλέξει να κάνει οικογένεια, ενώ ένας άλλος να αφοσιωθεί στην καριέρα του ή να μετακομίσει σε μια άλλη πόλη. Αυτές οι διαφορετικές φάσεις ζωής δημιουργούν μερικές φορές ένα αόρατο χάσμα, καθώς μειώνονται τα κοινά βιώματα και το καθημερινό σημείο επαφής.
Επιπλέον, η δημιουργία νέων φιλιών στην ενήλικη ζωή γίνεται ακόμα πιο δύσκολη. Ως ενήλικες, γινόμαστε πιο επιφυλακτικοί. Έχουμε πληγωθεί, έχουμε βιώσει απογοητεύσεις και δεν ανοίγουμε την καρδιά μας τόσο εύκολα όσο παλιά. Δεν έχουμε πλέον την ίδια υπομονή να χτίσουμε μια σχέση από το μηδέν, ούτε το περιβάλλον (όπως το σχολείο ή το πανεπιστήμιο) που ευνοούσε την αυθόρμητη παρέα.
Σημαίνουν όλα αυτά ότι οι φιλίες των ενηλίκων είναι καταδικασμένες; Κάθε άλλο. Απλά αλλάζουν χαρακτήρα. Η φιλία στην ώριμη ηλικία δεν μετριέται πια με την ποσότητα του χρόνου, αλλά με την ποιότητα. Είναι εκείνες οι σπάνιες σχέσεις όπου, ακόμα κι αν έχετε να μιλήσετε έξι μήνες, όταν τελικά συναντιέστε, νιώθετε σαν να μην πέρασε μια μέρα.
Η διατήρηση μιας φιλίας στην ενήλικη ζωή απαιτεί πρόθεση. Δεν γίνεται πια αυτόματα. Χρειάζεται να σηκώσεις το τηλέφωνο απλά για να πεις «σε σκέφτηκα, πώς είσαι;». Χρειάζεται να δείξεις κατανόηση όταν ο άλλος ακυρώνει ένα ραντεβού επειδή είναι κουρασμένος, χωρίς να το πάρεις προσωπικά.
Οι φίλοι είναι η οικογένεια που επιλέγουμε. Είναι οι μάρτυρες της ιστορίας μας και εκείνοι που μας θυμίζουν ποιοι πραγματικά είμαστε, κάτω από τους ρόλους του επαγγελματία ή του γονιού. Αξίζει, λοιπόν, μέσα στην τρέλα της καθημερινότητας, να τους κάνουμε χώρο. Γιατί οι αληθινές φιλίες είναι σαν τα παλιά καλά κρασιά: όσο περνάει ο καιρός, γίνονται πιο σπάνιες και πιο πολύτιμες.
Βικη Σιωμοπουλου…
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish