Η Δολοφονία της Ανθρώπινης Σχέσης ..
Της Λιλικα Αρνακη
Από τη συναλλαγή στη βία
Ζούμε σε μια εποχή όπου η ανθρώπινη επαφή χάνει σταδιακά την ιερότητά της. Οι άνθρωποι δεν πλησιάζουν πάντοτε για να συναντηθούν· πλησιάζουν για να ανταλλάξουν. Δεν αναρωτιούνται «ποιος είσαι;», αλλά «τι μπορείς να μου προσφέρεις;».
Η σχέση μετριέται με το όφελος.
Η φιλία με την εξυπηρέτηση.
Ο έρωτας με την κατοχή.
Η προσφορά με την ανταπόδοση.
Και έτσι, η ανθρώπινη επαφή παύει να είναι συνάντηση ψυχών και μετατρέπεται σε συναλλαγή.
Όσο είσαι χρήσιμος, υπάρχεις.
Όσο συμφωνείς, είσαι αποδεκτός.
Όσο εξυπηρετείς, είσαι αγαπητός.
Όσο συμφωνείς, είσαι αποδεκτός.
Όσο εξυπηρετείς, είσαι αγαπητός.
Μόλις πάψεις να προσφέρεις αυτό που περιμένουν από εσένα, γίνεσαι περιττός. Η παρουσία σου χάνει την αξία της και η σχέση αποκαλύπτει το πραγματικό της πρόσωπο: δεν στηριζόταν στην αγάπη, αλλά στη χρησιμότητα.
Μέσα σε αυτή την παραμορφωμένη πραγματικότητα, ακόμη και η διαφωνία αντιμετωπίζεται ως απειλή. Δεν ακούμε για να κατανοήσουμε· ακούμε για να απαντήσουμε. Δεν συζητούμε για να συναντηθούμε· επιτιθέμεθα για να επιβληθούμε.
Ο άλλος δεν είναι πλέον συνομιλητής. Μετατρέπεται σε αντίπαλο που πρέπει να νικηθεί, να εξευτελιστεί, να σωπάσει — ακόμη και να εξαφανιστεί.
Τότε η σύγκρουση παύει να είναι μια φυσική δοκιμασία της ανθρώπινης σχέσης και μετατρέπεται σε έγκλημα.
Γιατί έγκλημα δεν είναι μόνο η αφαίρεση μιας ζωής. Είναι και η συστηματική δολοφονία της αξιοπρέπειας. Είναι η κακοποίηση, ο εκφοβισμός, η ταπείνωση, ο ψυχικός εξαναγκασμός. Είναι κάθε προσπάθεια να διαγράψεις τον άλλον επειδή δεν σου ανήκει, δεν σε υπακούει ή δεν επιβεβαιώνει την εξουσία σου.
Κανένας άνθρωπος δεν είναι ιδιοκτησία μας.
Καμία σχέση δεν μας δίνει δικαίωμα κατοχής.
Καμία απόρριψη δεν νομιμοποιεί την εκδίκηση.
Καμία σύγκρουση δεν δικαιολογεί τη βία.
Η διαφορά δεν αποτελεί απειλή. Είναι η απόδειξη ότι απέναντί μας υπάρχει ένας ελεύθερος άνθρωπος.
Ο πολιτισμός μας δεν αποδεικνύεται όταν συμφωνούμε. Δοκιμάζεται τη στιγμή της σύγκρουσης: όταν έχουμε τη δύναμη να πληγώσουμε και επιλέγουμε να μην το κάνουμε· όταν μπορούμε να φωνάξουμε και επιλέγουμε να ακούσουμε· όταν ο θυμός μάς καλεί να καταστρέψουμε κι εμείς αποφασίζουμε να απομακρυνθούμε.
Η αυτοσυγκράτηση δεν είναι αδυναμία.
Είναι δύναμη που αρνήθηκε να γίνει βία.
Η αληθινή σχέση δεν είναι συναλλαγή. Είναι παρουσία χωρίς λογαριασμό, προσφορά χωρίς εκβιασμό, εγγύτητα χωρίς κατοχή και ελευθερία χωρίς φόβο.
Αγαπώ δεν σημαίνει «σε χρειάζομαι για να υπάρχω».
Σημαίνει «αναγνωρίζω το δικαίωμά σου να υπάρχεις ελεύθερα — ακόμη κι αν επιλέξεις να φύγεις».
Γιατί όταν ο άνθρωπος μετατρέπει την επαφή σε εμπόριο, την αγάπη σε ιδιοκτησία και τη διαφωνία σε πόλεμο, δεν χάνει απλώς τον άλλον.
Χάνει τον ίδιο του τον ανθρωπισμό.
«Όποιος δεν αντέχει την ελευθερία του άλλου, δεν αγαπά· επιδιώκει να εξουσιάζει.»
Λιλίκα Άρνακη
Λιλίκα Άρνακη
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish