Μοναδικό επίτευγμα της Μυκηναϊκής τεχνικής ..
Της Μιραντας Σκηνιτη – Διπλωματούχος Ξεναγος
Η ΠΕΡΣΕΙΑ ΜΥΚΗΝΑΙΚΗ ΥΔΑΤΟΔΕΞΑΜΕΝΗ (13 ος π.Χ.)
Μοναδικό επίτευγμα της Μυκηναϊκής τεχνικής ύδρευσης, αποτελεί η Περσεία προϊστορική υπόγεια υδατοδεξαμενή, που εντάχθηκε στο ανακτορικό συγκρότημα των Μυκηνών τον (13 ο π.Χ.) με την τελευταία προέκταση των Κυκλώπειων τειχών, εξασφαλίζοντας την υδροδότηση των κατοίκων και του παλατιού σε κατάσταση πολιορκίας.


Η Περσεία φυσική πηγή βρισκόταν στο βουνό σε απόσταση (360 μ.) από το ανάκτορο , κάπου (13 μ.) ψηλότερα από την κορυφή της ακροπόλεως , από όπου μέσω πήλινων αγωγών εξασφαλίζετο η συνεχής επάρκεια νερού στην υπόγεια υδατοδεξαμενή (υδραγωγείο) του βασιλικού οίκου των Ατρειδών.
Η Περσεία κρήνη/υδραγωγείο ήταν χτισμένα υπόγεια κατά το εκφορικό σύστημα, που για την εξερεύνηση του σήμερα χρειάζεται φακός.


Αποτελείται από τρία επίπεδα κατηφορικής καθόδου, που ξεκινάει από την σωληνοειδή κλίμακα των (16) βαθμίδων λαξευμένων στον βράχο που λαμπυρίζει στα πλαϊνά από το τρίψιμο του μαλλιού των κοπαδιών των αιγοπροβάτων που ανεβοκατέβαιναν για να ξεδιψάσουν επι αιώνες.
Στο πρώτο πλατύσκαλο βρισκόταν η είσοδος/πύλη με παραστάτες και υπέρθυρο, όπου η σήραγγα εστρέφετο προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Η δεύτερη σκάλα των (20) σκαλοπατιών οδηγούσε στο δεύτερο πλατύσκαλο με την συνακόλουθη αλλαγή στροφής της διαδρομής.


Η δε συνεχιζόμενη απόσταση των (12 μ.) σε βάθος (18 μ.) από την επιφάνεια του εδάφους, καλύπτετο με τα τελευταία (54) σκαλοπάτια προς την υπόγεια δεξαμενή (βάθους (5 μ.), που είχε διπλή στρώση από υδραυλικό ασβεστοκονίαμα.
Ένα κατακόρυφο φρεάτιο διέθετε αραιά τοποθετημένους λίθους που λειτουργούσαν ως φίλτρο ( αρχαιολόγοι: Ε.Παλαιολόγου, Σ.Αγγελίδου, Β. Μαυροθαλασσίτη).

Το υδραγωγείο των Μυκηνών της εποχής της Χαλκοκρατίας πήρε το όνομά του από τον μυθικό ήρωα Περσέα, που ήταν γυιός του Δία και της Δανάης (κόρης του Ακρίσιου βασιλιά του Άργους).
Ερωτευμένος με την Ανδρομέδα που είχε ήδη αρραβωνιαστεί τον Φινέα, κατέφυγε μαζί της στην νήσο Σέριφο όπου ανδρώθηκε και έγινε τόσο δυνατό παλικάρι, που κατάφερε να αποκεφαλίσει την Μέδουσα, καθώς όποιος την αντίκρυζε πέτρωνε.
Έκτοτε η Σέριφος γέμισε από πέτρες που έμοιαζαν με ανθρώπους (Σέριφος σημαίνει «συντρίμμια πέτρας».
Ο Περσέας και η Ανδρομέδα μετά τον θάνατό τους καταστερώθηκαν στο διάστημα, και ο θρύλος του Περσέα αναβίωσε στις Μυκήνες με το όνομα του υδραγωγείου που φέρει το όνομά του, και που σήμαινε ότι δια της αποτροπής των εχθρών (φιδόμορφη Μέδουσα) ο Περσέας ελευθέρωσε συμβολικά τον Μυκηναϊκό πληθυσμό από λειψυδρία στο άνυδρο περιβάλλον της περιοχής, που θα καθιστούσε τις Μυκήνες ακατοίκητες, και έναν πελώριο σωρό από ….στεγνές πέτρες.
Η πηγή συνεχίζει να αναβρύζει νερό έως σήμερα προς έκπληξη των επισκεπτών!
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.