Το vima365.gr είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.Απλά γαρ εστί της αλήθειας επη

Μαζί αλλά Μόνοι: Οι Ανθρώπινες Σχέσεις στην Εποχή των Social Media

Της Βικης Σιωμοπουλου..

Ζούμε στην εποχή της απόλυτης διασύνδεσης. Με ένα απλό κλικ στην οθόνη του κινητού μας, μπορούμε να μάθουμε πού βρίσκεται ένας γνωστός μας στην άλλη άκρη του κόσμου, τι έφαγε για μεσημέρι ή ποιο τραγούδι ακούει. Έχουμε εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες «φίλους» και «ακολούθους». Ανταλλάσσουμε καθημερινά δεκάδες «μου αρέσει», καρδιές και σύντομα σχόλια. Όλα δείχνουν ότι είμαστε πιο κοντά από ποτέ. Είναι όμως έτσι;
Αν κοιτάξουμε πίσω από τη λάμψη των φίλτρων, η πραγματικότητα συχνά αποκαλύπτει μια παράδοξη αντίφαση: όσο πιο ψηφιακά συνδεδεμένοι είμαστε, τόσο πιο έντονα βιώνουμε τη μοναξιά. Η τεχνολογία μάς έδωσε την ευκολία της επικοινωνίας, αλλά μας έκλεψε, σε μεγάλο βαθμό, την ουσία της.
Η καθημερινότητά μας έχει γεμίσει με την «ψευδαίσθηση της συντροφικότητας». Καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι μιας καφετέριας, αλλά οι μισοί κοιτάζουν μια οθόνη. Συνομιλούμε με τις ώρες μέσω μηνυμάτων, αλλά αποφεύγουμε να πάρουμε ένα τηλέφωνο για να ακούσουμε τον τόνο της φωνής του άλλου. Έχουμε μάθει να καταναλώνουμε τις ζωές των άλλων ως θεατές, αντί να συμμετέχουμε σε αυτές ως πραγματικοί φίλοι.
Το πιο επικίνδυνο, όμως, είναι η παγίδα της σύγκρισης. Στα social media όλοι προβάλλουν την τέλεια εκδοχή τους: τα ιδανικά ταξίδια, τις αψεγάδιαστες σχέσεις, τις συνεχείς επιτυχίες. Ξεχνάμε ότι κανείς δεν ανεβάζει τις αποτυχίες του, τις γκρίζες μέρες του ή τα δάκρυά του. Αυτή η συνεχής έκθεση σε μια κατασκευασμένη τελειότητα γεννά μέσα μας ανασφάλεια και ένα μόνιμο άγχος ότι η δική μας ζωή υπολείπεται.
Η ψηφιακή επικοινωνία δεν είναι εχθρός μας είναι ένα σπουδαίο εργαλείο. Γίνεται όμως πρόβλημα όταν αντικαθιστά την αληθινή ζωή. Ένα emoji δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη ζεστασιά μιας αγκαλιάς. Ένα «like» δεν έχει την ίδια αξία με ένα βλέμμα γεμάτο κατανόηση.
Ίσως, λοιπόν, ήρθε η ώρα να βάλουμε για λίγο το κινητό στο αθόρυβο. Να επιδιώξουμε ξανά εκείνες τις συναντήσεις όπου τα τηλέφωνα μένουν στην τσέπη. Να κοιταχτούμε στα μάτια, να ακούσουμε χωρίς να βιαζόμαστε και να θυμηθούμε πώς είναι να συνδέεσαι με την ψυχή του άλλου, και όχι με το Wi-Fi του. Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι πιο όμορφες στιγμές της ζωής μας είναι εκείνες που δεν προλάβαμε να βγάλουμε φωτογραφία.
Βικη Σιωμοπουλου..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά