Το vima365.gr είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.Απλά γαρ εστί της αλήθειας επη

   

 

 

 

Βαγγέλης Λαδόπουλος: «Η εκπαίδευση και η τέχνη έχουν νόημα μόνο όταν επιστρέφουν στην ίδια την κοινωνία»

   

 

Ο Πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Βόρειας Ελλάδας, παιδαγωγός και συγγραφέας ανοίγει τα χαρτιά του στο VIMA365.GR. Μια βαθιά εξομολόγηση για τα παιδικά χρόνια στην Άνω Πόλη, το πρωτοποριακό έργο στις φυλακές και τη δύναμη του γραπτού λόγου.

    ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ : ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ

Υπάρχουν άνθρωποι που το βιογραφικό τους δεν είναι απλώς μια καταγραφή τίτλων σπουδών και επαγγελματικών σταθμών, αλλά ένας ζωντανός χάρτης προσφοράς, δημιουργίας και κοινωνικής ευαισθησίας. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ο Βαγγέλης Λαδόπουλος.

Παιδί της Άνω Πόλης, μεγάλωσε και διαμορφώθηκε στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης, για να εξελιχθεί σε έναν ακάματο εργάτη της παιδείας και του πολιτισμού. Με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο στις Επιστήμες της Αγωγής, υπηρέτησε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση από κάθε πιθανό μετερίζι: από τα ολιγοθέσια σχολεία της επαρχίας και την ειδική αγωγή, μέχρι τη θέση του Σχολικού Συμβούλου στη Χίο.

Η προσφορά του, όμως, άγγιξε και το κοινωνικό περιθώριο. Ως εκπαιδευτής ενηλίκων, υπήρξε πρωτεργάτης σε εποχές «ταμπού», φέρνοντας το φως της γνώσης εκεί που υπήρχε σκοτάδι: σε αναλφάβητους, σε ευάλωτες ομάδες και στο Κατάστημα Κράτησης Λάρισας.

Σήμερα, από τη θέση του Προέδρου της Ένωσης Λογοτεχνών Βόρειας Ελλάδας (Ε.Λ.Β.Ε.) και με μια πλούσια, βραβευμένη συγγραφική πορεία που εκτείνεται από την ιστορική έρευνα μέχρι το υπαρξιακό μυθιστόρημα, ο Βαγγέλης Λαδόπουλος συνεχίζει να καταγράφει το ανθρώπινο «γίγνεσθαι».

Με αφορμή το πρόσφατο ιστορικό του έργο για την εκπαίδευση στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, τον συναντήσαμε και συζητήσαμε μαζί του για τη ζωή, την ιστορία, τη λογοτεχνία και το «παράξενο ταξίδι» της ανθρώπινης ψυχής.

Η Αφετηρία: Η Άνω Πόλη και η Θεσσαλονίκη

ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ «Παιδί της Άνω Πόλης»: Μεγαλώσατε και παίξατε στις γειτονιές της Άνω Πόλης.
Πώς διαμόρφωσε ο ιδιαίτερος αυτός μικρόκοσμος της Θεσσαλονίκης την
προσωπικότητά σας, αλλά και τη μετέπειτα ματιά σας ως δασκάλου και συγγραφέα;


 ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ :    Την εποχή που μεγάλωσα εγώ στη Θεσσαλονίκη, υπήρχαν γειτονιές, πλατείες αλάνες…
Τα παιδιά μοιράζονταν χρόνο, παιχνίδι, φαντασία, συναισθήματα.
Ένας μικρόκοσμος γεμάτος ανεμελιά.
Οι άνθρωποι απλοί, με τα καθημερινά τους προβλήματα, με ζεστές καρδιές και χαμόγελα. Προφανώς αυτές οι εικόνες με συντρόφευσαν και ως εκπαιδευτικό και φυσικά ως συγγραφέα.

Φαρέτρα πλήρως φορτισμένη με μνήμες που θεωρώ ότι με ακολουθούν μέχρι σήμερα.

 

ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ : Ο Θεσμός των Δημητρίων: Το συγγραφικό σας ξεκίνημα το 1989, αλλά και η επανέκδοση το 2019, είναι αφιερωμένα στα «Δημήτρια». Τι σημαίνει για εσάς αυτός ο θεσμός πολιτισμικά και ιστορικά για την ταυτότητα της Θεσσαλονίκης;


    ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ :  Το συγκεκριμένο δοκίμιο τόσο στην πρώτη, όσο και στη δεύτερη έκδοσή του μελετά τις πηγές που αφορούν στη δημιουργία του Θεσμού.

Στην πορεία του μέχρι σήμερα. Στο ρόλο του και στην προσφορά του στο πολιτιστικό γίγνεσθαι της πόλης.

Ο θεσμός των «Δημητρίων» είναι ο μεγαλύτερος και ο παλαιότερος θεσμός μετά το Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου.

Έχει ρίζες από τον 10ο αιώνα και σχετίζεται με το θρησκευτικό συναίσθημα των κατοίκων προς το πρόσωπο του αγ. Δημητρίου.
Στο συγκεκριμένο σημείο οφείλω να ομολογήσω ότι το δοκίμιο ξεκινά με την έρευνα από τα αρχαία χρόνια.θρησκευτικό συναίσθημα των κατοίκων προς το πρόσωπο του αγ. Δημητρίου.
Στο συγκεκριμένο σημείο οφείλω να ομολογήσω ότι το δοκίμιο ξεκινά με την έρευνα από τα αρχαία χρόνια. Τότε που οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης πίστευαν σε άλλες θεότητες και είχαν δημιουργήσει τον θεσμό των Καβειρίων, ο οποίος στα χριστιανικά χρόνια έδωσε τη σκυτάλη σ’ αυτόν των «Δημητρίων».
Μία μελέτη η οποία στηρίζεται σε πολλές βιβλιογραφικές αναφορές και δίνει ιστορικά στοιχεία για την ταυτότητα της Θεσσαλονίκης.
Την πορεία της μέσα στο χρόνο, τα γεγονότα που σημάδεψαν τους κατοίκους της, αλλά δίνει βαρύτητα και στο ρόλο του θεσμού στο σήμερα.

ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ :  Εκπαίδευση στο Περιθώριο και Κοινωνική Προσφορά Πρωτεργάτης στις Φυλακές Λάρισας: Υπήρξατε πρωτοπόρος στην εκπαίδευση ενηλίκων στο Κατάστημα Κράτησης Λάρισας, σε μια εποχή που η είσοδος εκπαιδευτικών εκεί θεωρούνταν ταμπού.

Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίσατε και ποιο μάθημα ζωής κρατάτε από τους φυλακισμένους μαθητές σας;


   ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ :   Οι εκπαιδευτικές δράσεις στο Κατάστημα Κράτησης Λάρισας ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1990. Μία εποχή κατά την οποία μέχρι τότε δεν είχαν υπάρξει ποτέ παρεμβάσεις σε Καταστήματα Κράτησης.
Η αρχή υπήρξε δύσκολη. Πολλά προβλήματα, δυσκολίες απέναντι στη διοίκηση, στους εργαζόμενους και φυσικά στους κρατούμενους.
Η καχυποψία για τον ρόλο του εκπαιδευτικού, οι πολλές ανάγκες για τα εργαλεία και τη μεθοδολογική προσέγγιση ως προς την παρουσίαση των θεμάτων, η επιλογή των θεμάτων, η δημιουργία υποδομών για τη στήριξη των εκπαιδευτικών δράσεων.
Και φυσικά οι πιέσεις από την κοινωνία για την ανάγκη ύπαρξης σχολείου μέσα στη φυλακή.
Τότε οι δράσεις αυτές αποτελούσαν ταμπού, όπως πολύ σωστά επισημάνατε στην ερώτησή σας.
Για πρώτη φορά ήρθα σε επαφή με ανθρώπους που είχαν διαπράξει σημαντικές έκνομες πράξεις. Σ’ αυτό προσθέστε και το νεαρό της ηλικίας, αλλά παρακαλώ πολύ λάβετε υπ’ όψιν σας και τη θέληση μου να προσφέρω και να συνδράμω με όποιον τρόπο μπορούσα στα κοινωνικά δρώμενα.
Σήμερα βεβαίως τα σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας στα Καταστήματα Κράτησης είναι ένας θεσμός με μεγάλη προσφορά, η κοινωνία σκέφτεται διαφορετικά, τα δεδομένα έχουν βελτιωθεί σε σημαντικό βαθμό.
Ως προς το τι κρατώ από αυτήν τη μοναδική εμπειρία ζωής που κράτησε χρόνια, θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Στο Βιβλίο μου «Και κάποτε ελπίζαμε στο όνειρο…», συλλογή διηγημάτων, έχω συμπεριλάβει διηγήματα με γραπτά των φυλακισμένων, τα οποία καταγράφουν τα συναισθήματα τους, την αντιμετώπιση του εγκλεισμού τους, τις σχέσεις τους με το οικογενειακό τους περιβάλλον…
Τα μαθήματα ζωής που κρατώ είναι πολλά. Θα θέλαμε πραγματικά ώρα να συζητούμε για το συγκεκριμένο θέμα. Θα έλεγα μόνο τούτο: η ζωή έχει πολλές εκπλήξεις…

ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ :  Εκπαιδεύοντας τις Ευάλωτες Ομάδες: Έχετε εργαστεί με αναλφάβητους, Τσιγγάνους, ανήλικους παραβάτες και γυναίκες απομακρυσμένων περιοχών.
Πιστεύετε ότι η εκπαίδευση έχει τη δύναμη να σπάσει τον κύκλο του κοινωνικού αποκλεισμού στην πράξη ή μένει συχνά σε θεωρητικό επίπεδο;


  ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ :    Η εργασία και κυρίως η εκπαιδευτική διαδικασία με ευάλωτες ομάδες είναι μία μοναδική εμπειρία. Μπορείς να διακρίνεις τους κοινωνικούς λόγους, τους πολιτικούς, τις ιδιαιτερότητες που επηρέα σαν και καθόρισαν τη ζωή και την πορεία πολλών ανθρώπων.

Η έλλειψη εκπαίδευσης αποτελεί μέχρι και σήμερα βασική αιτία κοινωνικού αποκλεισμού.
Άνθρωποι η οποίοι δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν την εκπαίδευσή τους κινούνται, ζουν συχνά στις παρυφές της κοινωνικής ομάδας, αποκλεισμένοι από μία σειρά «προνομίων» κοινωνικών, οικονομικών, σταδιοδρομίας που έχουν την τύχη να απολαμβάνουν οι συνάνθρωποί τους.
Μελέτες επιστημονικές έχουν συμπεριλάβει στα συμπεράσματα τους τον καθοριστικό ρόλο, τον οποίο διαδραματίζει η εκπαίδευση στη ζωή του ανθρώπου και στη μεγάλη της συμβολή στην κοινωνική ενσωμάτωση.

ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ :  Από το Θρανίο στη Διοίκηση: Περάσατε από όλα τα στάδια της εκπαίδευσης — από ολιγοθέσια σχολεία και ειδική αγωγή (Α.μ.Ε.Α.), μέχρι τη θέση του Σχολικού Συμβούλου στη Χίο.

Τι λείπει σήμερα περισσότερο από την ελληνική πρωτοβάθμια εκπαίδευση;


  ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ :    Η ερώτηση σας για να απαντηθεί με επιχειρήματα απαιτεί πολύ χρόνο. Επιγραμματικά θα έλεγα: το δημόσιο σχολείο έχει απαξιωθεί, οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν πολλά και μεγάλα προβλήματα επιβίωσης, επαγγελματικά.
Σε μία εποχή που έχουμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε προς όφελος όλων των παραγόντων και κυρίως των μαθητών, τα εργαλεία της σύγχρονης τεχνολογίας, η  Πολιτεία, η κοινωνία αδιαφορεί, στρέφεται στο εύκολο, στην εικόνα, απαξιώνει το όραμα, την ελπίδα.
Προφανώς, η κυρίαρχη ομάδα σε κάθε κοινωνία δεν θέλει σκεπτόμενους ανθρώπους, αντιλαμβάνεται την κριτική σκέψη ως εχθρό που επιβουλεύεται τα προνόμια της, για τούτο και αδιαφορεί για την παιδεία, την εκπαίδευση, τη μόρφωση.
Χρησιμοποιεί έναν παραμορφωτικό καθρέφτη και προβάλλει αρχές και πρότυπα που πολεμούν το όνειρο, τους στόχους, την κοινωνική προσφορά στην ομάδα.
Με αγώνες και πρωτοβουλίες ελπίζω να καταφέρουμε να εστιάσουμε στους στόχους μας, ως κοινωνία και να συνδράμουμε ώστε, οι νέοι να αναπτύξουν τις δεξιότητες και τις ικανότητες εκείνες που θα τους επιτρέψουν η εκπαίδευση να βρει το όραμα και την περπατησιά της.

ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ :  Η Λογοτεχνική και Ιστορική Διαδρομή «Παράξενο ταξίδι η ζωή» και «Ίσως…»: Στα λογοτεχνικά σας έργα αγγίζετε έντονα υπαρξιακά ζητήματα.

Είναι η συγγραφή για εσάς ένας τρόπος να δώσετε απαντήσεις στα δικά σας «ίσως» ή ένα μέσο για να μοιραστείτε κοινές ανθρώπινες αγωνίες;


  ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ :   Θεωρώ ότι και τα δύο στα οποία αναφέρεστε καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό την πορεία μου ως άνθρωπο και τα βήματα μου ως συγγραφέα.
Τα υπαρξιακά θέματα τα οποία κατά καιρούς με έχουν απασχολήσει, έπρεπε να βρω μονοπάτια να τα περπατήσω.
Και η γραφή είναι μία διέξοδος. Αν κατάφερα σ’ αυτό το ταξίδι να το πραγματοποιήσω με κάποιους συνοδοιπόρους/αναγνώστες είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος.
Να το μοιράζεσαι ως συγγραφέας κοινές ανθρώπινες αγωνίες με τους αναγνώστες σου, σε κάνει να ελπίζεις ότι αξίες, αρχές υπάρχουν ακόμη και σε μία κοινωνία που το υλικό και το πρόχειρο κυριαρχούν.   
 * «Οι Δάσκαλοι του Μ. Αλεξάνδρου»:
ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ : Τι σας ώθησε να στρέψετε την έρευνά σας στις προσωπικότητες που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου;

Πόσο επίκαιρος είναι σήμερα ο τρόπος που παιδαγωγήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους ηγέτες της ιστορίας;


   ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ :  Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα δοκίμιο το οποίο στηρίζεται στην έρευνα και στις ιστορικές πηγές. Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ή μάλλον καλύτερα, γνωρίζουν ως δάσκαλο του Μ. Αλεξάνδρου τον Αριστοτέλη. Προφανώς και υπήρξε.
Ο μεγαλύτερος φιλόσοφος της αρχαιότητας, οποίος επηρέασε την παγκόσμια σκέψη, επηρέασε βαθιά την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του Αλεξάνδρου.
Το δοκίμιο όμως εστιάζει σε όλους τους δασκάλους οι οποίοι συνεισέφεραν στη διαμόρφωσή του Παμμέγιστου των Ελλήνων.
Η έρευνά μου αυτή λοιπόν, καταγράφει μέσα από τις ιστορικές πηγές, όλους τους εκπαιδευτικούς που συνέδραμαν στην εκπαίδευσή του και φυσικά σ’ αυτήν του Αριστοτέλη.
Προχωρά όμως και αναλύει και τα αποτελέσματα αυτής της συνολικής εκπαίδευσης, την οποία έλαβε ο Αλέξανδρος, στο έργο του το πολιτισμικό το οποίο δημιούργησε κατά την πορεία του στην Αίγυπτο και στην Ασία.

ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ :   Το Πρόσφατο Έργο (2026): Στο βιβλίο σας «Η εκπαίδευση των Ελλήνων στα χρόνια της Τουρκοκρατίας έως την εποχή του Καποδίστρια», ποιο είναι το πιο ανατρεπτικό ή λιγότερο γνωστό στοιχείο που φέρνει στο φως η έρευνά σας για εκείνη την περίοδο;


  ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ :    Το συγκεκριμένο δοκίμιο εκδόθηκε το 2026, τον Φεβρουάριο. Είναι μία μελέτη για την πορεία της εκπαίδευσης των Ελλήνων κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, τη διάρκεια της Ελληνικής επανάστασης και φτάνει μέχρι τη δολοφονία του πρώτου Κυβερνήτη της χώρας τον Ι. Καποδίστρια.
Μέσα από την παρουσίαση και την ανάλυση των ιστορικών πηγών, διαπιστώνουμε τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει η εκπαίδευση, ώστε ένα έθνος υποδουλωμένο να καταφέρει να διατηρήσει την εθνική του συνείδηση, την θρησκευτική του πίστη και να διεκδικήσει με κάθε μέσο την εθνική του ανεξαρτησία.
Οι αναφορές στα χρόνια του Ι. Καποδίστρια αφορούν αποκλειστικά και μόνο την εκπαιδευτική πολιτική που προσπάθησε να εφαρμόσει ο Κυβερνήτης τα πρώτα χρόνια της δημιουργία του ελληνικού κράτους.

ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ :  «Η Αρπαγή»: Τι μπορείτε να μας αποκαλύψετε για το ανέκδοτο ιστορικό σας μυθιστόρημα; Ποιος είναι ο κεντρικός του πυρήνας;


  ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ :    Το συγκεκριμένο ιστορικό μυθιστόρημα ασχολείται με το μεγάλο θέμα της κλοπής των αρχαιοτήτων από τον ελληνικό χώρο. Το ρόλο των ευρωπαίων «φίλων» που λεηλάτησαν τον πλούτο ενός λαού σκλαβωμένου. Ξεκινά με την εύρεση του αγάλματος της Αφροδίτης της Μήλου, παραμονές της Ελληνικής Επανάστασης και τη συνειδητή κλοπής της από του Γάλλους.
Η αρπαγή όμως συνοδεύτηκε από μία σειρά ιστορικών γεγονότων, μεταξύ των οποίων και η υπεράσπιση της από Έλληνες σκλαβωμένους, αγράμματους, καταπιεσμένους στο λιμάνι του Πειραιά, οι οποίοι παρά τα τετρακόσια χρόνια υποδούλωσης είχαν εθνική συνείδηση και αντιλαμβάνονταν τα εγκλήματα που διέπραξαν οι «φίλοι».
Υπερασπίστηκαν δίνοντας τη ζωή τους, διότι είχαν κατανοήσει ότι δεν τους έκλεβαν ένα άγαλμα μεγάλης υψηλής αξίας και αισθητικής, αλλά τους έκλεβαν την ιστορία τους.
Εύχομαι να εκδοθεί συντόμως και να βρει το αναγνωστικό του κοινό.

ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ : Πολιτιστική Δράση και το Σήμερα Στο Τιμόνι της Ε.Λ.Β.Ε.: Ως Πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Βόρειας Ελλάδας, ποιοι είναι οι στόχοι σας για την ανάδειξη των νέων δημιουργών και της πνευματικής κίνησης στη Βόρεια Ελλάδα;


  ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ :    Η Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας έχει ήδη μία ιστορία 45 ετών προσφοράς στα πολιτικά και λογοτεχνικά δρώμενα της περιοχής μας. Στην πορεία της αυτή προσπάθησε και συνεχίζει να προσπαθεί να αναδείξει το πολύπλευρο έργο των μελών της. Ποιητές, Συγγραφείς,  Λογοτέχνες καταθέτουν το λιθαράκι τους στην ανάδειξη του πνευματικού πλούτου της πόλης μας.
Αναλάβαμε μία σειρά από δράσεις και ενέργειες με τις οποίες θέλουμε να πραγματοποιήσουμε παρεμβάσεις στον κοινωνικό ιστό τη Θεσσαλονίκης.
Η Ένωσή μας είναι μία αγκαλιά ανοιχτή για κάθε δημιουργό. Κυρίως τους νέους. Δίνουμε χώρο. Στα γραφεία μας, επί της οδού Μοναστηρίου 17, κάθε λογοτέχνης έχει   ευκαιρία να παρουσιάσει το πόνημά του, να ανταλλάξει απόψεις και ιδέες πάνω σε θέματα λογοτεχνίας, ποίησης.
Να ακούσει και να συμμετάσχει σε ημερίδες, λογοτεχνικά απογευματινά, ομιλίες, κριτικές βιβλίων, παρουσιάσεις από ειδικούς επιστήμονες και φυσικά να δημοσιεύσει στο περιοδικό μας «Μουσών Μέλαθρον» τη δουλειά τη λογοτεχνική.
Επίσης, έχει τη δυνατότητα να επισκεφθεί τα γραφεία μας και να μελετήσει μέρος της βιβλιοθήκης μας η οποία διαθέτει 3550 λογοτεχνικά έργα.
Συνεργαζόμαστε με άλλους λογοτεχνικούς φορείς, με ενώσεις και κοινωνικούς
εταίρους, δημόσιους φορείς ώστε, το λογοτεχνικό «σήμερα» της πόλης να προβληθεί και να αποκτήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κοινό.
Η Θεσσαλονίκη τόσο στο παρελθόν όσο και σήμερα αποτελεί ένα χωνευτήρι πολιτισμών. Πολυπολιτισμική, πολυγλωσσική έχει τη δική της ταυτότητα. Διαθέτει ομάδες, παρέες οι οποίες παράγουν πολιτισμό.
Η Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας (Ε.Λ.Β.Ε.) με το σημερινό της Διοικητικό Συμβούλιο και τις προτεραιότητες τις οποίες έχει θέσει στοχεύει στην ανάδειξη του σημαντικού λογοτεχνικού έργου των μελών της και στη συνεργασία με όλες τις ομάδες.

ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ :  Μια Ζωή Γεμάτη Δράση: Μηχανικός, Παιδαγωγός, Συγγραφέας, Ραδιοφωνικός Παραγωγός, Συνδικαλιστής, και πάνω από όλα Πατέρας.

Αν έπρεπε να ξεχωρίσετε μία ιδιότητα που καθορίζει την ουσία του Βαγγέλη Λαδόπουλου, ποια θα ήταν αυτή;


ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ :   Φυσικά μία και μοναδική. Η ιδιότητα του πατέ
ρα.
Στο σημείο αυτό κ. Λιλίκα Αρνάκη θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την κουβέντα που κάναμε και την ευκαιρία που μου δώσατε να μιλήσουμε για το προσωπικό μου έργο, αλλά και της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας.

ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ : Η συζήτηση με τον Βαγγέλη Λαδόπουλο αφήνει μια γλυκιά επίγευση ελπίδας.

Σε μια εποχή που αναζητά πνευματικά και ηθικά στηρίγματα, η πορεία του υπενθυμίζει ότι ο πραγματικός δάσκαλος και ο γνήσιος πνευματικός άνθρωπος δεν κλείνονται σε ελεφαντόδοντους πύργους.

Αντίθετα, βρίσκονται εκεί που χτυπά η καρδιά της κοινωνίας, μετατρέποντας τη γνώση σε πράξη και την εμπειρία σε τέχνη.

Τον ευχαριστούμε θερμά για τον πολύτιμο χρόνο του, για την αμεσότητα και την ειλικρίνειά του, και του ευχόμαστε καλοτάξιδο το νέο του βιβλίο, καθώς και κάθε επιτυχία στο πολυσχιδές έργο του στην Ε.Λ.Β.Ε. και την Αμφικτυονία Ελληνισμού.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ   

 

Βαγγέλης Λαδόπουλος

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Παιδί της άνω πόλης έπαιξε στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης, όπου και μεγάλωσε. Τέλειωσε το 7ο Λύκειο, σπούδασε Τεχνολόγος Μηχανικός και συνέχισε τις σπουδές του στις Παιδαγωγικές επιστήμες. Στη συνέχεια σπούδασε Νηπιαγωγός και ολοκλήρωσε με μεταπτυχιακό «Στις επιστήμες της Αγωγής και της Εκπαίδευσης».
Υπηρέτησε ως δάσκαλος στην Α/θμια εκπαίδευση. Ως εκπαιδευτικός εργάστηκε σε όλους τους τύπους σχολείων: ολιγοθέσια, πολυθέσια, Α.μ.Ε.Α., ολοήμερο και στη διοίκηση, όπου ασχολήθηκε με τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Τέλος, υπηρέτησε ως Σχολικός Σύμβουλος στην Α΄ εκπαιδευτική περιφέρεια Χίου.
Παράλληλα, είναι διαπιστευμένος, εδώ και πολλά έτη ως Εκπαιδευτής Ενηλίκων. Με την ιδιότητά του αυτή εργάστηκε με όλες τις ομάδες. Ιδιαιτέρως ασχολήθηκε με αναλφάβητους, Τσιγγάνους, ανήλικες παραβάτες, γυναίκες απομακρυσμένων και ορεινών περιοχών και φυλακισμένους. Είχε την τύχη να υπηρετήσει στην κεντρική διοίκηση της Γενικής Γραμματείας Εκπαίδευσης Ενηλίκων, να ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα και να διοργανώνει εκπαιδευτικές δράσεις, σεμινάρια επιμόρφωσης Εκπαιδευτών Ενηλίκων,…
Ιδιαιτέρως σημαντική θεωρεί την εμπειρία την οποία απέκτησε από τις εκπαιδευτικές δράσεις στο Κατάστημα Κράτησης Λάρισας (Φυλακή ενηλίκων ανδρών). Υπήρξε πρωτεργάτης στον τομέα αυτό, αρκεί κάποιος να αναλογιστεί πως την εποχή των παρεμβάσεων εκείνων όχι μόνο δεν είχαν ιδρυθεί τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας αλλά, ήταν ταμπού η είσοδος Εκπαιδευτών στη φυλακή. Στον κοινωνικό – συνδικαλιστικό χώρο υπήρξε συνδικαλιστής εκλεγμένο μέλος του Ν. Τμήματος της ΑΔΕΔΥ για εννέα έτη.

Επίσης, υπηρέτησε για μικρό χρονικό διάστημα ως Αντιπρόεδρος του συλλόγου Δασκάλων Λάρισας.
Παρακολούθησε και συμμετείχε ως εισηγητής σε ημερίδες, συνέδρια. Τέλος, δημοσίευσε μια σειρά άρθρων εκπαιδευτικού περιεχομένου στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο και ασχολήθηκε ως ραδιοφωνικός παραγωγός σε εκπομπή εκπαιδευτικού περιεχομένου.
Πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Βόρειας Ελλάδας (Ε.Λ.Β.Ε.), Γενικός Γραμματέας του Δ.Σ. (2025-2026). Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. και την περίοδο 2020- 2022. Επίσης, είναι Αντιπρόεδρος της Αμφικτιονίας Ελληνισμού από το 2025. Τέλος, είναι μέλος του σωματείου “Φίλοι του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης” (Κ.Ι.Θ.), της Λέσχης Φίλων Ιστορίας της βιβλιοθήκης της Α. Τούμπας και της Λέσχης Ανάγνωσης Τριανδρίας. Συνεργάζεται με το μηνιαίο περιοδικό «Περι-Οδικόν» και το έντυπο – λογοτεχνικό περιοδικό “Μουσών Μέλαθρον”, στα οποία δημοσιεύει κείμενά του και κριτικές βιβλίων. Έργα του έχουν βραβευθεί από διάφορους φορείς. Έχει δύο (02) παιδιά, τον Δημήτριο – Αλέξανδρο και την Δέσποινα – Ευαγγελία.
Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει τα:
Δημήτρια: ένας θεσμός μέσα στο χρόνο, Α΄ εκδ. Βάνιας, 1989, Θεσσαλονίκη. ΔΗΜΗΤΡΙΑ Μ ι α Π ο λ ι τ ι σ μ ι κ ή Δ ι α δ ρ ο μ ή στην Ι σ τ ο ρ ί α τ η ς Θ ε σ σ α λ ο ν ί κ η ς, Β΄ εκδ. συμπληρωμένη, iwrite, 2019, Θεσσαλονίκη.

Αλφαβητάρι ( Λειτουργικός Αλφαβητισμός), εκδ. Γ.Γ.Ε.Ε. / Υπ. Παιδείας, 1990, Αθήνα.
Εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας ως δεύτερης, συλλογικό έργο ερευνητικής ομάδας της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ., εκδ. Γ.Γ.Ε.Ε. / Υπ. Παιδείας, 1991, Αθήνα.
Μια φορά κι έναν καιρό ελπίζαμε στο.. όνειρο, διηγήματα εκδ. Α. Σταμούλη, 2016, Θεσσαλονίκη.
Παράξενο ταξίδι η ζωή, νουβέλα, εκδ. Α. Σταμούλη, 2017, Θεσσαλονίκη.
Ίσως…, υπαρξιακό μυθιστόρημα, εκδ. Πηγή, 2019, Θεσσαλονίκη.
Γίγνεσθαι και το όν, νουβέλα, εκδ. Ηλιαχτίδα, 2021, Αθήνα.
Οι Δάσκαλοι του Μ. Αλεξάνδρου. Οι προσωπικότητες που διαμόρφωσαν τον
χαρακτήρα του βασιλιά των Μακεδόνων, εκδ. Δαιδάλεος, 2022, Θεσσαλονίκη.
Στην όχθη της καρδιάς. διηγήματα. Εκδ. Κουάρκ, Οκτώβριος 2024.
Η εκπαίδευση των Ελλήνων στα χρόνια της Τουρκοκρατίας έως την εποχή του
Καποδίστρια, Εκδ. Κουάρκ, Φεβρουάριος 2026.
Η Αρπαγή. Ιστορικό μυθιστόρημα. Ανέκδοτο έργο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά