Ποίηση : ΗΜΑΡΤΟΝ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ ΜΟΥ ……….
Του Δημήτρη Τζουβαλη
ΗΜΑΡΤΟΝ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ ΜΟΥ
Οι δεσποτάδες πάμφτωχοι μές τις στερήσεις ζούνε,
και θαύμα από τον Θεό να γίνει καρτερούνε.
Ένα παλάτι μοναχα έχουνε για να ζούνε,
και υπηρέτες κάμποσους να τους υπηρετούνε.
Κι ένα ησυχαστηριο να βλέπουνε τη Δύση,
του ήλιου την ανατολή επίγειο παραδείσι.
Μια μερσεντές πολυτελή για τις μετακινήσεις,
που είναι πολυέξοδη για να την συντηρήσεις.
Μία μερίδα το φαΐ κι αυτή όχι ακέρια
που την πληρώναν οι πιστοί με τ’ αλειματοκέρια.
Η φουσκωτή τους η κοιλιά γεμάτη στενοχώρια,
όλου του Κόσμου βάσανά και τα δικά τους χώρια.
Έδωσε φωτιση ο Θεός εις τον Πρωθυπουργόν μας,
και τον αρμόδιο Υπουργό των οικονομικών μας,
να δώσουν βασικό μισθό που παίρνουν φουκαράδες,
να ζούνε αξιοπρεπώς οι δόλιοι δεσποτάδες.
Κι αυτοί από τον άμβωνα μετά σπουδαίου ύφους,
θα βγουν και θ’ ανταλλάξουνε την αύξηση με ψήφους.
Και λύθηκε το πρόβλημα, ήρθε Δικαιοσύνη,
και η Ελλάδα η φτωχή ζει μες την ευφροσύνη…
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish