Ακροκόρινθο : Μαρτυρίας του Περιηγητή Παυσανία
Η ένοπλη Αφροδίτη, ο Ήλιος και ο τοξοβόλος Έρως, στην Ακροκόρινθο.
Σύμφωνα με τον Παυσανία, στην κορυφή του Ακροκορίνθου υπήρχε άλλοτε ναός της Αφροδίτης.
Όταν όμως ο περιηγητής ανέβηκε εκεί, ο ναός δεν στεκόταν πλέον ακέραιος. Από το ιερό είχαν απομείνει μόνο οι θεμέλιοι λίθοι, σαν σιωπηλές μαρτυρίες ενός κόσμου που πέρασε, ενώ η μνήμη των θεών συνέχιζε να πλανάται πάνω από τον τόπο.
Γιατί τα οικοδομήματα υπόκεινται στη φθορά του χρόνου, οι θεϊκές όμως δυνάμεις δεν χάνονται. Αλλάζουν μορφή, αποσύρονται από την ύλη και παραμένουν ως αόρατη ενέργεια μέσα στον κόσμο.
Το πιο παράδοξο και συνάμα πιο αποκαλυπτικό στοιχείο της μαρτυρίας του Περιηγητή Παυσανία, είναι ότι μέσα στο ιερό η Αφροδίτη παριστανόταν οπλισμένη.
Δεν είναι η συνήθης εικόνα της θεάς όπως την έχουμε συνηθίσει αργότερα, γυμνή ή ντυμένη με ελαφρό χιτώνα, αλλά μια μορφή ισχυρή, ιερή και σχεδόν πολεμική.
Η Αφροδίτη αυτή δεν εμφανίζεται ως απλή θεά της ηδονής, αλλά ως δύναμη που συγκροτεί, ενώνει και διαφυλάσσει. Φέρει τα όπλα όχι για να καταστρέψει, αλλά για να προστατεύσει τη μυστική αρμονία των όντων.
Εδώ η θεά πλησιάζει, σε συμβολικό επίπεδο, τη σοβαρότητα της Αθηνάς. Η Αθηνά οπλίζεται ως φρόνηση, ως στρατηγική διάνοια και ως σοφία.
Η Αφροδίτη οπλίζεται ως έλξη, ως σύζευξη και ως δημιουργική δύναμη που φέρνει κοντά τα διασκορπισμένα στοιχεία.
Η μία οργανώνει τον νου, η άλλη οργανώνει τη ζωή. Η μία νικά με τη σκέψη, η άλλη νικά με τον δεσμό.
Και οι δύο, σε βαθύτερη ανάγνωση, μοιάζουν να αναδύονται από την ίδια πανάρχαιη μήτρα, από τη μεγάλη μητέρα της φύσεως, τη Γη, η οποία γεννά μορφές, δυνάμεις και ρυθμούς.
Δεν είναι λοιπόν παράξενο που δίπλα στην οπλισμένη Αφροδίτη ο Παυσανίας μνημονεύει και τον Ήλιο, καθώς και τον Έρωτα που κρατά τόξο.
Ο Ήλιος και ο Έρως φέρουν και οι δύο βέλη.
Τα βέλη του Ήλιου είναι οι ακτίνες του, που διαπερνούν τα νέφη, θερμαίνουν τη γη και συντηρούν τη ζωή. Τα βέλη του Έρωτα είναι οι αόρατες ωθήσεις που εμβολίζουν το ένα στοιχείο μέσα στο άλλο, ώστε να προκύψει ένωση, γέννηση και μορφή.
Ο Ήλιος ζωογονεί από ψηλά.
Ο Έρως συνδέει από μέσα. Και η Αφροδίτη, ανάμεσά τους, αποκαλύπτεται ως το μυστικό κέντρο της ελκτικής τάξεως του κόσμου.
Έτσι η οπλισμένη Αφροδίτη δεν είναι μόνο η θεά της ομορφιάς, αλλά και η θεά της εσωτερικής συνοχής. Με τη δύναμή της, υπό τη συνοδεία του Ήλιου και του Έρωτα, οι μορφές δεν απλώς γεννώνται, αλλά και συγκρατούνται.
Η ζωή δεν είναι μόνο γένεση, είναι και διατήρηση. Δεν είναι μόνο κίνηση, είναι και ισορροπία.
Γι’ αυτό το ιερό του Ακροκορίνθου, έστω και ως ερείπιο, δεν μιλά για κάτι που χάθηκε οριστικά, αλλά για μια αόρατη παρουσία που επιμένει.
Ο ναός έπεσε, οι λίθοι έμειναν. Η ύλη κατέρρευσε, η ιδέα όμως παρέμεινε. Και ίσως αυτό ακριβώς να μας υπενθυμίζει ο Παυσανίας: πως οι θεοί δεν κατοικούν μόνο στα οικοδομήματα, αλλά και στα σημεία όπου η μνήμη συναντά το σύμβολο.
Εκεί, μέσα στα ερείπια, η Αφροδίτη δεν είναι λιγότερο ζωντανή. Αντιθέτως, γίνεται πιο μυστική, πιο αληθινή και πιο κοντινή στον εσωτερικό άνθρωπο, ο οποίος αναγνωρίζει ότι ο έρως, το φως και η ομορφιά δεν είναι τρία ξεχωριστά πράγματα, αλλά τρεις όψεις της ίδιας κοσμικής ενότητας.
Chletsos Vassilis
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish