Ο Απόλλωνας Καθάρσιου …..
Απο την Μιραντα Σκηνιτη
ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΘΑΡΣΙΟΣ / ΠΑΡΝΟΠΙΟΣ
(2 ος μ.Χ. )
Η θαυμάσια κεφαλή απο Πεντελικό μάρμαρο του Απόλλωνα Καθάρσιου/Παρνόπιου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών με (αρ. ευρ. 47), βρέθηκε στην Αθήνα, ανατολικά του Ολυμπείου.
Πρόκειται για τμήμα αγάλματος σε φυσικό μέγεθος που είναι του τύπου «Kassel» σύμφωνα με την αρχαιολόγο Μαρία Λαγογιάννη.

Το συμβατικό όνομα Kassel οφείλεται στην πόλη της Γερμανίας Κassel όπου ευρίσκεται το πληρέστερα σωζόμενο αντίγραφο του γλυπτού.
Το αντίγραφο του Μητροπολιτικού Μουσείου μας (φωτό) με ύψος (0,30εκ.), χρονολογείται στον (2 ο μ.Χ.) αιώνα, και είναι ένα από τα πολλά του χάλκινου πρωτοτύπου που είχε φιλοτεχνήσει ο διάσημος Φειδίας γύρω στο (450 .Χ.). Το αριστούργημα του Φειδία είχε στηθεί στην Ακρόπολη των Αθηνών, απέναντι από τον Παρθενώνα όπως μας περιγράφει ο περιηγητής Παυσανίας (1,24,7-8), και ήταν ένα πρώϊμο καλλιτεχνικό έργο που είχε κατασκευάσει στα νεανικά του χρόνια (σε ηλικία 30-35 ετών), αναδεικνύοντας το σπουδαίο ταλέντο του.

Το άγαλμα του Απόλλωνα Παρνόπιου (Apollo the Locust-Slayer) απεικόνιζε τον θεό του φωτός γυμνό κα ολόσωμο να κρατάει στα ακροδάχτυλά του μία ακρίδα (πάρνοπο – grasshopper)!
Στην συνέχεια ο Παυσανίας εξηγεί ότι κάποτε (στην κλασική εποχή) η Αττική δέχθηκε την επέλαση από σμήνη ακρίδων που κατέτρωγαν τα σπαρτά.
Ο Απόλλωνας ανέλαβε την σωτηρία των κατοίκων ως εκηβόλος, οπότε οι Αθηναίοι εις ένδειξη ευγνωμοσύνης για την προστασία της αγροτικής τους παραγωγής στο λεκανοπέδιο, παρήγγειλαν το χάλκινο άγαλμα του θεού Καθάρσιου/Παρνόπιου για να τον τιμήσουν στον Ιερό βράχο της Ακροπόλεως.

Ο Αριστοφάνης στις «Όρνιθες» με τους στίχους (590) μας απαγγέλλει ότι:
..»πρώτα μεν αυτών οίνανθος οι πάρνοπες ού κατέδονται, αλλά γλαυκών λόχος εις αυτούς και κερχνήδων επιτρίψει, είθ´οι κνίπες και χήνες αεί τας συκάς ού κατέδονται…»
Ενα ακόμη θαυμάσιο αντίγραφο του Φειδιακού έργου είναι το μαρμάρινο αγαλμάτιο στο ΕΑΜ που προερχεται απο την Σπαρτη, όπου ο Απόλλωνας Παρνόπιος παριστάνεται με τα ίδια αρμονικά φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά, ιδίως τα κυματιστά χειλη, και σοβαρός με θεία έκφραση.
Τα πλούσια σγουρά μαλλιά του σχηματιζουν πλοκάμους που πέφτουν στους ώμους, και δυο πλεξούδες δενουν γυρω απο το κεφάλι, ξεκινώντας απο τον αυχένα.
Πόση ιδιαίτερη ομορφιά αποπνέει η κεφαλή, δίνοντας μας μια μακρινή ιδεα του λαμπρού χαμένου πρωτότυπου!!!
ΠΗΓΕΣ:
-
ellas2.wordpress.com
-
Απο το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών (ΕΑΜ)
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.