vima365

Για τη διαχείριση του νερού …….. Απο την Αρχαιολογο Σοφία Δημητριαδου Κοκκίνου

Για τη διαχείριση του νερού ……..

   Απο την Αρχαιολογο Σοφία Δημητριαδου Κοκκίνου

ΕΝΝΕΑΚΡΟΥΝΟΣ

Από τα αρχαία χρόνια είναι γνωστό πως η Αττική είχε πρόβλημα με τη λειψυδρία.

Γι΄αυτό το λόγο υπήρχαν ρυθμίσεις για τη διαχείριση του νερού που περιλαμβάνονταν στη νομοθεσία του Σόλωνα.

Στην Αθήνα το θέμα αυτό λύθηκε με ένα μεγάλο έργο που έγινε τον καιρό των Πεισιτρατιδών, 6ος αι πΧ.

Στον Υμηττό υπήρχε μια πηγή που ονόμαζαν Καλλιρρόη (καλή ροή) από το όνομα της κόρης του Ωκεανού.

Τα νερά της χύνονταν στην αριστερή όχθη του Ιλισσού, το μικρό ποτάμι που κυλούσε κοντά στο ναό του Ολυμπίου Διός (εκεί που είναι σήμερα η Αγία Φωτεινή) Εκει την τοποθετούν ο Ηρόδοτος και ο Θουκυδίδης

Ήταν ένα κατάφυτο σημείο της Αθήνας όπου υπήρχαν διάφορα ιερά.
Τα νερά της Καλλιρρόης, μέσω υπόγειου αγωγού, διοχέτευσαν σε κρήνη που ονόμασαν Εννεάκρουνο.

Από περιγραφές γνωρίζουμε πως ήταν ένα ορθογώνιο κτίσμα με δωρικές κολόνες, και εννέα κρουνούς με μαρμάρινες λεοντοκεφαλές, από όπου έτρεχε το νερό.

Ο Ηρόδοτος αναφέρει «Οι κατοικούντες υπό τον Υμησσώ(Υμηττό) παρηνώχλουν τας Ατθίδας (έτσι ονόμαζαν τις κατοίκους της Αθήνας) αι οποίαι μετέβαινον εις Εννεάκρουνον προς ύδρευσιν¨(Οι νέοι φλέρταραν με τις κοπέλες που πήγαιναν να πάρουν νερό).

Ο Θουκυδιδης ( Β 15) αναφέρει ¨προ τε γαμικών και ες άλλα των ιερών»Δηλαδή το νερό της Εννεάκρουνου χρησιμοποιούσαν για διάφορες ιεροτελεστίες και ιδιαίτερα για το λουτρό που έκανε η νύφη πριν τον γάμο

Ο Παυσανίας τοποθετεί την Εννεάκρουνο στην Αγορά, κοντά στο Ελευσίνιο. » πλησίον δε έστι κρήνη, καλούσι δε αυτήν Εννεάκρουνον ούτω κοσμηθείσαν υπό Πεισιστράτου»

Στην εικόνα, μία θαυμάσια μελανόμορφη υδρία σε άριστη κατάσταση δείχνει την Εννεάκρουνο.

Κοπέλες με τις υδρίες τους στο κεφάλι. Άλλες πήραν νερό και φεύγουν και άλλες έρχονται για να πάρουν.

Πίσω από την κολόνα δεξιά ένας κρουνός που το νερό του γεμίζει μια υδρία που είναι κάτω.

Η υδρία έργο αθηναίου αγγειογράφου 510 πΧ., γύρισε από την Ετρουρία όπου βρέθηκε, και σήμερα στολίζει το Μουσείο Κανελλοπούλου στην Αθήνα