Καποδίστριας Δημήτρης Χρονόπουλος Τον σκότωσαν γιατί προηγήθηκε της χώρας του
Της Γεωργιας Αγγελη
Το θεατρικό έργο «Καποδίστριας» του Δημήτρη Χρονόπουλου αποτελεί ένα ιστορικό δράμα που εστιάζει στη ζωή, τη δράση και το τραγικό τέλος του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννης Καποδίστριας.
Μέσα από μια σύνθετη δραματουργική προσέγγιση, το έργο φωτίζει την κρίσιμη περίοδο της συγκρότησης του νεότερου ελληνικού κράτους, αναδεικνύοντας τις εσωτερικές αντιθέσεις, τις πιέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων και το βαρύ προσωπικό τίμημα που πλήρωσε ο ίδιος ο Κυβερνήτης.
Η θεματολογία του έργου κινείται στον άξονα της διακυβέρνησης του Καποδίστρια, των συγκρούσεων με τους εγχώριους πολιτικούς και στρατιωτικούς παράγοντες, καθώς και της διαρκούς εμπλοκής της ευρωπαϊκής διπλωματίας στα ελληνικά πράγματα.
Το ύφος είναι εκείνο του ιστορικού δράματος με έντονα στοιχεία πολιτικής ανάλυσης και ψυχογραφικής διείσδυσης στα πρόσωπα, χωρίς να απουσιάζει η ανθρώπινη διάσταση και η τραγικότητα.
Ο Χρονόπουλος δεν επιδιώκει να αγιοποιήσει τον Καποδίστρια ούτε να δαιμονοποιήσει τους αντιπάλους του.
Αντιθέτως, παρουσιάζει τις αντικρουόμενες ιστορικές ερμηνείες που περιβάλλουν τη φυσιογνωμία του: από τη μία την άποψη που τον θεωρεί αυταρχικό και ολιγαρχικό και από την άλλη εκείνη που τον αναγνωρίζει ως θεμελιωτή του νεότερου ελληνικού κράτους.
Παράλληλα, το έργο φέρνει στο προσκήνιο και την αντίληψη που είδε στη δολοφονία του μια πράξη πολιτικής αντίστασης, χωρίς όμως να υιοθετεί καμία από αυτές τις θέσεις.
Όπως ο ίδιος ο συγγραφέας επισημαίνει, στόχος του υπήρξε να αποδώσει την εικόνα των πραγμάτων με γνώμονα την ιστορία, χωρίς παραποίηση και χωρίς σκοπιμότητες.
Να παρουσιάσει όλους τους πρωταγωνιστές της εποχής ως ανθρώπους που, με διαφορετικούς τρόπους και από διαφορετικές αφετηρίες, πάσχισαν για το καλό της Ελλάδας.
Μέσα στη δίνη αυτής της σύγκρουσης ανάμεσα στους αγωνιστές της Επανάστασης, τις τοπικές εξουσίες και το ευρωπαϊκό πολιτικό πνεύμα, ο Καποδίστριας συντρίβεται ως πρόσωπο, αλλά το έργο του παραμένει ακέραιο ως ιστορική παρακαταθήκη.
Ο «Καποδίστριας» δεν είναι απλώς ένα ιστορικό έργο μνήμης. Είναι μια στοχαστική προσέγγιση της εξουσίας, της πολιτικής ευθύνης και του κόστους που απαιτεί η προσπάθεια συγκρότησης κράτους μέσα από τα ερείπια της Επανάστασης.
Ένα έργο που δεν υπηρετεί πρόσκαιρες αναγνώσεις, αλλά επιδιώκει μια έντιμη και αντικειμενική ματιά σε μία από τις πιο αμφιλεγόμενες και καθοριστικές μορφές της νεότερης ελληνικής ιστορίας.