Άννα Μεντισοπούλου ΄΄΄ μια γυναίκα που δεν σταμάτησε ποτέ να μαθαίνει και να δημιουργεί ΄΄
Συνέντευξη : Σταθης Λιωτης
Καλεσμένη : Άννα Μεντισοπούλου Σταθης Λιωτης : Αν και χρονια στη συγγραφή,δεν είχα ποτέ ασχοληθεί με τη φανταστική λογοτεχνία! Μιλώντας όμως με έναν νέο άνθρωπο όπως η κυρία Μεντισοπουλου άρχισα να ψάχνω περισσότερο κάποια πράγματα…αλλά ας ακούσουμε τι έχει μα μας πει!!!!!
Βλέποντας τη φωτογραφία σας και διαβάζοντας το πλούσιο βιογραφικό σας παρατηρώ μια νέα κοπέλα να η οποία έχει ασχοληθεί με πολλά πράγματα στη ζωή της! Μιλήστε μας για την Άννα.
Άννα Μεντισοπούλου : Η αλήθεια είναι πως πάντα είχα μια έμφυτη περιέργεια για τον κόσμο και αυτό με οδήγησε στο να ασχοληθώ με πολλά διαφορετικά πράγματα στη ζωή μου.
Μεγάλωσα στον Βόλο, σπούδασα Γαλλική Λογοτεχνία και Φιλολογία σε συνεργασία με τη Sorbonne, δίδαξα ξένες γλώσσες για περίπου είκοσι χρόνια, ασχολήθηκα με το μάρκετινγκ, με πολιτιστικές δράσεις και, παράλληλα, υπήρξα δασκάλα αργεντίνικου τάνγκο με συμμετοχές σε διεθνείς διαγωνισμούς.
Όμως ο κοινός άξονας πίσω από όλα αυτά ήταν πάντα η αγάπη μου για την ιστορία, τη φαντασία και την ανθρώπινη συνείδηση.
Η γραφή ήταν εκεί από την αρχή απλώς πήρε χρόνο για να της δώσω τον κεντρικό ρόλο που είχε πάντα μέσα μου.
Σήμερα ασχολούμαι επαγγελματικά με τη συγγραφή, τη δημοσιογραφία και τη μελέτη σύγχρονων και παλαιών μύθων.
Προσπαθώ κάθε μέρα να συνδέω τον άνθρωπο με τη μνήμη, τη δημιουργικότητα και αυτό που μοιάζει “αόρατο” αλλά επηρεάζει βαθιά τη ζωή μας.
Αυτή είμαι εγώ: μια γυναίκα που δεν σταμάτησε ποτέ να μαθαίνει και να δημιουργεί.
Σταθης Λιωτης : Έχετε ασχοληθεί με αργεντίνικο τανγκο και έχετε διδάξει κιόλας! Πως γεννήθηκε η αγάπη σας για το συγκεκριμένο είδος χορού;
Άννα Μεντισοπούλου : Το αργεντίνικο τάνγκο μπήκε στη ζωή μου σαν αποκάλυψη. Δεν ήταν απλώς ένας χορός ήταν ένας τρόπος να ακούς τον άλλο χωρίς λόγια.
Με γοήτευσε από την πρώτη στιγμή η βαθιά του αλήθεια: δύο άνθρωποι που στέκονται κοντά, αναπνέουν μαζί, και δημιουργούν μια ιστορία μόνο με την κίνηση και την πρόθεση.
Η αγάπη μου γι’ αυτό γεννήθηκε όταν συνειδητοποίησα πως το τάνγκο μιλάει για κάτι που με αφορά βαθιά: τη σχέση, τη σύνδεση, τη λεπτή ισορροπία μεταξύ οδηγού και ακολουθίας, και την ανάγκη να είσαι παρών.
Δίδαξα για αρκετά χρόνια και κάθε μάθημα ήταν μια μικρή μεταμόρφωση όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στη στάση ζωής.
Το τάνγκο με έμαθε κάτι που κουβαλώ και στη γραφή μου: ότι οι πιο δυνατές ιστορίες λέγονται σιωπηλά, μέσα από μια κίνηση, μια παύση, ένα άγγιγμα που έχει πρόθεση.
Σταθης Λιωτης : Διάβασα ότι έχετε συμμετέχει σε βουλευτικές και δημοτικές εκλογές! Ενδιαφέρουσα αλλά και δύσκολη εμπειρία! Τι κερδίσατε και τι χάσατε από το χώρο της πολιτικής;
Άννα Μεντισοπούλου : Η ενασχόλησή μου με την πολιτική ήταν πράγματι μια δύσκολη, αλλά πολύ σημαντική εμπειρία. Μπήκα σε αυτόν τον χώρο από πραγματικό ενδιαφέρον για τον άνθρωπο, τον πολιτισμό και την ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών.
Ήθελα να βοηθήσω, να προσφέρω, να δω πώς λειτουργούν τα πράγματα εκ των έσω.
Αυτό που κέρδισα ήταν η βαθιά κατανόηση του πώς σκέφτεται μια κοινωνία όταν βρίσκεται μπροστά σε μεγάλα ή μικρά διλήμματα.
Κέρδισα επίσης γνώση για τη διοίκηση, τη διαχείριση κρίσεων, την επικοινωνία, αλλά και για το πόσο σημαντικό είναι να ακούς πραγματικά τους ανθρώπους.
Αυτό που “έχασα” αν μπορώ να το θέσω έτσι ήταν ίσως η αυταπάτη ότι ο ιδεαλισμός αρκεί.
Η πολιτική απαιτεί αντοχές, διαφάνεια, και πολλή υπομονή. Ωστόσο, δεν το μετανιώνω.
Ακόμα και οι δυσκολίες με διαμόρφωσαν.
Με βοήθησαν να στραφώ σε αυτό που μπορώ να υπηρετήσω καλύτερα: τη συγγραφή, την έρευνα και την επικοινωνία ιδεών που ενώνουν, όχι που διχάζουν.
Σταθης Λιωτης : Ασχολείστε με το γράψιμο βιβλίων επιστημονικής φαντασίας! Πως ξεκινήσατε αυτή την ενασχόληση και γιατί ειδικά με την επιστημονική φαντασία;
Άννα Μεντισοπούλου : Η σχέση μου με την επιστημονική φαντασία ξεκίνησε από μικρή ηλικία, όταν συνειδητοποίησα ότι ήταν το μόνο είδος που μου επέτρεπε να ενώνω την πραγματικότητα με το “τι θα μπορούσε να είναι”.
Πάντα με γοήτευαν οι μεγάλοι μύθοι, οι κοσμολογίες, οι θεωρίες για το μέλλον και για το πώς η τεχνολογία αλλάζει τον άνθρωπο όχι μόνο πρακτικά, αλλά και ψυχικά.
Η επιστημονική φαντασία με κέρδισε επειδή μου δίνει το χώρο να μιλήσω για ζητήματα που αφορούν όλους μας: συνείδηση, ελευθερία, μνήμη, ταυτότητα, ηθικά διλήμματα της τεχνολογίας.
Μπορώ να ταποθετήσω τους ήρωές μου σε ακραίες ή φανταστικές καταστάσεις και, μέσα από αυτές, να φωτίσω πολύ πραγματικές ανθρώπινες αλήθειες.
Ξεκίνησα να γράφω γιατί ένιωθα ότι είχα ιστορίες που έπρεπε να ειπωθούν ιστορίες που ακουμπούν στο σήμερα αλλά κοιτούν προς το αύριο.
Η επιστημονική φαντασία, για μένα, δεν είναι απλώς ένα είδος. Είναι ο πιο δημιουργικός τρόπος να εξερευνώ τα μεγάλα “αν” του κόσμου μας.
Σταθης Λιωτης : Γράφετε για να ενώσετε κόσμους,αυτούς που υπάρχουν και εκείνους που δεν τολμούν ακόμα να υπάρξουν! Πείτε μας δυο λόγια γι αυτό!
Άννα Μεντισοπούλου : Πιστεύω βαθιά ότι η λογοτεχνία και ειδικά η επιστημονική φαντασία έχει τη δύναμη να γεφυρώνει κόσμους.
Από τη μία, τον κόσμο που ζούμε: με τις αγωνίες του, τις τεχνολογικές του μεταβολές, τις κοινωνικές του αναζητήσεις.
Από την άλλη, τους κόσμους που δεν έχουν υπάρξει ακόμη, αλλά ζητούν χώρο μέσα στη φαντασία μας για να γεννηθούν.
Γράφω για να δημιουργώ αυτή τη γέφυρα.
Για να φέρω πιο κοντά την πραγματικότητα με τις δυνατότητές της.
Για να θυμίσω ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ό,τι βλέπει, αλλά και ό,τι μπορεί να ονειρευτεί.
Οι ιστορίες μου προσπαθούν να ανοίξουν πόρτες σε νέους τρόπους σκέψης, σε νέες μορφές σχέσης με την τεχνολογία, με τη μνήμη, με την ίδια μας την ύπαρξη.
Θεωρώ ότι όταν αφηγούμαστε κόσμους “που δεν υπάρχουν ακόμη”, στην πραγματικότητα δίνουμε ένα μικρό σπρώξιμο σε αυτούς που μπορούν κάποτε να υπάρξουν.
Σταθης Λιωτης : Τι σας έχει προσφέρει η τέχνη τόσο του χορού όσο και της συγγραφής στην ψυχή σας και κατ επέκταση τι μπορεί να προσφέρει στο σύγχρονο άνθρωπο!
Άννα Μεντισοπούλου : Ο χορός και η συγγραφή ήταν πάντα οι δύο δρόμοι που με βοηθούσαν να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.
Ο χορός μου έμαθε το σώμα, την παρουσία, τη στιγμή η συγγραφή μου έμαθε τη μνήμη, τη φαντασία, τη συνέχεια.
Και οι δύο τέχνες, με διαφορετικό τρόπο, μου προσέφεραν έναν χώρο όπου μπορούσα να υπάρξω αληθινά.
Στην ψυχή μου έδωσαν κάτι ανεκτίμητο: την ικανότητα να ακούω.
Να παρατηρώ σιωπηλά, να συνδέομαι βαθιά, να μετατρέπω όσα δεν λέγονται εύκολα σε κίνηση ή σε λέξεις.
Πιστεύω ότι η τέχνη οποιαδήποτε μορφή της προσφέρει στον σύγχρονο άνθρωπο κάτι που σήμερα λείπει πολύ:
έναν τρόπο να σταματήσει για λίγο, να αισθανθεί, να καταλάβει τον εαυτό του και τους άλλους σε μεγαλύτερο βάθος.
Μπορεί να λειτουργήσει σαν καταφύγιο, σαν καθρέφτης, αλλά και σαν γέφυρα με έναν πιο ανθρώπινο, πιο ευαίσθητο κόσμο.
Η τέχνη δεν μας κάνει μόνο δημιουργικούς.
Μας κάνει πιο ολοκληρωμένους.
Σταθης Λιωτης : Ασχολούνται οι σημερινοί νεοι με τους χορούς;
Άννα Μεντισοπούλου : Ναι, οι σημερινοί νέοι ασχολούνται με τον χορό ίσως με διαφορετικό τρόπο από παλιότερα, αλλά με την ίδια ένταση.
Βλέπουμε ότι ο χορός επανέρχεται πολύ δυναμικά μέσα από το TikTok, τα social media, τα dance studios, ακόμα και μέσα από μορφές street culture.
Οι νέοι αναζητούν τρόπους να εκφραστούν, να κοινωνικοποιηθούν και να εκτονώσουν ενέργεια, και ο χορός παραμένει ένας από τους πιο άμεσους τρόπους.
Μπορεί να μην επιλέγουν όλοι παραδοσιακούς ή ζευγαρωτούς χορούς, όμως υπάρχει μια τεράστια διάθεση για κίνηση, δημιουργικότητα και προσωπική έκφραση.
Το σημαντικό είναι ότι ο χορός εξακολουθεί να λειτουργεί σαν γλώσσα και οι νέοι τη μιλούν με τον δικό τους σύγχρονο τρόπο.
. Σταθης Λιωτης : Πόση απήχηση έχει η επιστημονική φαντασία στους ανθρώπους που την εποχή μας έχουν γίνει πιο ορθολογιστές;
Άννα Μεντισοπούλου : Παρά το γεγονός ότι η εποχή μας φαίνεται πιο ορθολογική, η επιστημονική φαντασία έχει σήμερα μεγαλύτερη απήχηση από ποτέ.
Αυτό συμβαίνει για έναν απλό λόγο: επειδή δεν μιλά μόνο για “φανταστικά” πράγματα, αλλά για υπαρκτές ανησυχίες, τεχνολογικές εξελίξεις και ανθρώπινα διλήμματα που ήδη ζούμε.
Στην πραγματικότητα, μεγάλο μέρος αυτού που ονομάζουμε “επιστημονική φαντασία” είναι απλώς η προέκταση του παρόντος λίγο πιο μπροστά στο χρόνο.
Ακόμα και οι πιο ορθολογιστές αναγνώστες βρίσκουν εκεί έναν χώρο προβληματισμού, γιατί το είδος δεν τους ζητά να πιστέψουν σε κάτι… αλλά να φανταστούν τι μπορεί να συμβεί αν συνεχίσουμε όπως πάμε.
Στη δική μου γραφή, μάλιστα, συχνά αστειεύομαι ότι δεν είναι και τόσο φαντασία.
Τα βιβλία μου πατούν πολύ πάνω σε πραγματικές επιστημονικές κατευθύνσεις, κοινωνικές μεταβολές και ψυχολογικά μοτίβα του σήμερα.
Απλώς τα εξερευνώ μέσα από έναν πιο ελεύθερο, δημιουργικό φακό.
Κι αν το βλέπαμε καθαρά “ορθολογικά”, ούτε ταινίες επιστημονικής φαντασίας θα υπήρχαν, ούτε σειρές, ούτε βιβλία όμως υπάρχουν, και μάλιστα γίνονται όλο και πιο δημοφιλή.
Ίσως γιατί ο άνθρωπος, ακόμα και στην πιο λογική εκδοχή του, χρειάζεται έναν χώρο όπου μπορεί να φανταστεί, να αμφισβητήσει και να ονειρευτεί το μέλλον.
Σταθης Λιωτης : Το έργο σας συνδυάζει όπως αναφέρετε τη σύνδεση ανθρώπου, τεχνολογίας και συνείδησης! Πως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο;
Άννα Μεντισοπούλου : Η σχέση ανθρώπου τεχνολογίας συνείδησης δεν είναι κάτι μελλοντικό, είναι ήδη εδώ.
Ζούμε σε μια εποχή όπου η τεχνολογία δεν είναι απλώς εργαλείο αλλά προέκταση του νου μας: θυμάται για εμάς, σκέφτεται μαζί μας, προβλέπει, προτείνει, επηρεάζει το πώς αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.
Αυτό που με ενδιαφέρει στη γραφή μου δεν είναι η τεχνολογία ως μηχανή, αλλά ως καθρέφτης της ανθρώπινης ψυχής.
Πώς αλλάζει η συνείδηση όταν ο άνθρωπος συνδεθεί με κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο;
Πώς επηρεάζεται η μνήμη, η ταυτότητα, η ελευθερία, όταν η τεχνολογία μπαίνει ανάμεσα στη σκέψη και στην εμπειρία;
Η σύνδεση των τριών , άνθρωπος, τεχνολογία, συνείδηση ,γίνεται όταν δούμε την τεχνολογία όχι σαν αντίπαλο, αλλά σαν χώρο εξερεύνησης.
Μέσα από τις ιστορίες μου προσπαθώ να φωτίσω αυτό το σημείο επαφής: εκεί όπου η ανθρώπινη ευαισθησία συναντά την ψηφιακή δυνατότητα και γεννιέται ένα νέο ερώτημα για το τι σημαίνει “είμαι άνθρωπος”.
Και σε έναν βαθμό, αυτή η σύνδεση δεν είναι πλέον φαντασία.
Είναι το τώρα μας απλώς μέσα στην τέχνη μπορούμε να το δούμε καθαρότερα.
Σταθης Λιωτης : Ποια προτροπή θα δίνατε ως νέος άνθρωπος στους νέους της εποχής μας! Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας!
Άννα Μεντισοπούλου : Αν θα έδινα μια προτροπή στους νέους ανθρώπους σήμερα, θα ήταν αυτή:
να μην εγκαταλείψουν τη δική τους εσωτερική φωνή, ακόμη κι όταν όλα γύρω τους ζητούν συμμόρφωση.
Ζούμε σε μια εποχή ταχύτητας, σύγκρισης και πίεσης για “επιτυχία”.
Όμως η πραγματική πορεία κάθε ανθρώπου είναι μοναδική και δεν μοιάζει με κανενός άλλου.
Θα τους έλεγα να δοκιμάζουν, να ρισκάρουν, να αλλάζουν κατεύθυνση όταν χρειάζεται, να μορφώνονται με τον τρόπο που τους αφορά όχι με τον τρόπο που τους επιβάλλεται.
Να αναπτύξουν δεξιότητες, αλλά και ευαισθησία.
Να θυμούνται ότι δεν χρειάζεται να είναι τέλειοι χρειάζεται να είναι αληθινοί.
Και πάνω απ’ όλα, να δώσουν χρόνο στον εαυτό τους.
Τα περισσότερα σημαντικά πράγματα στη ζωή χρειάζονται υπομονή, παρουσία και συνέπεια.
Η δημιουργικότητα, η ψυχική ισορροπία, οι σχέσεις, η προσωπική ταυτότητα όλα χτίζονται σιγά-σιγά.
Αν οι νέοι άνθρωποι δώσουν χρόνο στη δική τους πορεία, μπορούν να δημιουργήσουν έναν κόσμο πιο ανοιχτό, πιο ανθρώπινο και πιο φωτεινό.
Σταθης Λιωτης : Αυτή ήταν η πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη ενός νέου ανθρώπου που δεν εφησυχάζει και ασχολείται διαρκώς με πράγματα που τον ευχάριστουν και τον ολοκληρώνουν!!!
Για το vima365
Επιμέλεια : Φιλιππος Καρακωστας
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish