vima365

Το Α θ η ν α ϊ κ ό Μ α ν τ ε ί ο ………

 Απο την Μιραντα Σκηνιτη  –  Διπλωματούχος Ξεναγος

Το Α θ η ν α ϊ κ ό Μ α ν τ ε ί ο του Α π ό λ λ ω ν α Π α ι ά ν α στον Κεραμεικό, στο τέρμα της οδού των Τάφων του αρχαίου νεκροταφείου, είναι εξαιρετικής σημασίας ανασκαφή, καθώς είναι το πρώτο και μοναδικό μαντείο στην Αθήνα αφιερωμένο στον Απόλλωνα μαζί με την δίδυμη αδελφή του Αρτέμιδα Σωτείρα , μέσα στο τέμενος της Εκάτης, που ταυτίζεται με το «Εκατείον» και την χθόνια λατρεία του Απόλλωνα των χρησμών.

Η απομάκρυνση της ανεστραμμένης μαρμάρινης ληκύθου σε σχήμα «ομφαλού» που βρισκόταν σφηνωμένη στο στόμιο φρέατος, από το επιτετραμμένο συνεργείο του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου υπο την επιστασία των αρχαιολόγων του ΥΠΠΟΑ, αποκάλυψε ιερά πηγάδια όπως το εν λόγω (φωτό), έμπροσθεν βωμού με το γλυπτό της θυσίας από το «υδρομαντείο» του Απόλλωνα (κοντά στο Μουσείο του Κεραμεικού, νότια της περίφημης ταφικής οδού).

Σύμφωνα με την Γερμανό αρχαιολόγο Dr. Jetta Stroszeck που έκανε τις έρευνες στο πεδίο, απεφάνθη ότι το 2015 ότι είναι «ο μοναδικός ομφαλός στην Ελλάδα που βρέθηκε στην αρχική του θέση…..γιατί των Δελφών βρέθηκε μετατοπισμένος από το παρελθόν.

Ακριβώς κάτω από τον ομφαλό υπήρχε αρτεσιανό φρέαρ (πηγάδι) βάθους (8 μ.), με τα ύδατα να αποτελούν την κινητήρια δύναμη του μηχανισμού λειτουργίας του Μαντείου Αθηνών.

Το πηγάδι ήταν επενδεδυμένο εσωτερικά με δακτυλίους από πήλινες ημικυλινδρικές κεραμίδες με μηνοειδείς εγκοπές. Λίγο κάτω από το στόμιο του φρέατος, εντοπίστηκε επιγραφή χαραγμένη περιμετρικά , δεξιόστροφα, με κεφαλαιογράμματη γραφή που διαβάζεται ως εξής:

ΕΛΘΕΙ ΜΟΙ Ω ΠΑΙΑΝ ΦΕΡΩΝ ΤΟ ΜΑΝΤΕΙΟΝ ΑΛΗΘΕΣ

Ο τύπος των γραμμάτων τοποθετεί την επιγραφή στους πρώϊμους Ρωμαϊκούς χρόνους, και ερμηνεύεται ως επαναλαμβανόμενη θεία επίκληση στον Απόλλωνα Παιάνα σαν «αρωγό» με τους χρησμούς του στα μελλούμενα, κυρίως σε περιπτώσεις έκβασης ασθενειών.

Το τοπόσημο αυτό στο χώρο των μνημάτων που συγκέντρωνε τους ζώντες συγγενείς και φίλους των νεκρών για προσκύνημα, καταδεικνύει τις δυσειδαιμονίες που επικρατούσαν στα έθιμα της εποχής, ώστε να αποτείνονται επι τόπου στον θεό με την μαντική του τέχνη για τις …εξελίξεις.