Μανιφέστο Γυναίκας που Συνάντησε Άντρα με Φτωχή Συναισθηματική Νοημοσύνη
Γραφει η Λιλικα Αρνακη
Δεν θα σε κατηγορήσω.
Αλλά δεν θα σε δικαιολογήσω κιόλας.
Σε συνάντησα και στην αρχή νόμιζα ότι είσαι δύναμη. Ήσουν ήσυχος, ελεγχόμενος, «λογικός». Δεν άφηνες τίποτα να σε αγγίζει φανερά. Και για λίγο πίστεψα ότι αυτό είναι ωριμότητα.
Μετά κατάλαβα την αλήθεια:
Δεν ήσουν ήρεμος. Ήσουν αποκομμένος.
Δεν ήξερες να διαβάζεις βλέμματα.
Δεν ήξερες να ακούς πίσω από τις λέξεις.
Δεν ήξερες να μένεις όταν το συναίσθημα γινόταν βαθύ.
Και εγώ, για λίγο, προσπάθησα να σε μάθω.
Να σου εξηγώ τι σημαίνει παρουσία.
Να σου εξηγώ τι σημαίνει να ακούς χωρίς να αμύνεσαι.
Να σου εξηγώ ότι η αγάπη δεν είναι project προς επίλυση.
Αλλά κάποια στιγμή σταμάτησα.
Γιατί εγώ δεν είμαι σχολείο συναισθημάτων.
Είμαι άνθρωπος που αξίζει να τον νιώθουν.
Ένας άντρας με φτωχή συναισθηματική νοημοσύνη δεν είναι απαραίτητα σκληρός.
Είναι όμως επικίνδυνος για μια γυναίκα που νιώθει βαθιά.
Γιατί την κάνει να εξηγεί το αυτονόητο.
Την κάνει να αμφισβητεί το ένστικτό της.
Την κάνει να ζητά λιγότερα για να τον χωρέσει.