«…τα δ´άλλα σιγώ: βούς επι γλώσση μέγας βέβηκεν ….»
Απο την Μιραντα Σκηνιτη – Διπλωματούχος Ξεναγος
ΣΟΥΝΙΟΝ – ΜΗΤΡΑ ΚΟΠΗΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ ΔΡΑΧΜΩΝ (6 ος π.Χ.)
Αγαμέμνων του Αισχύλου (36-37)
«…τα δ´άλλα σιγώ: βούς επι γλώσση μέγας βέβηκεν ….»
Το σπάνιο εύρημα της χάλκινης νομισματικής μήτρας του (6 ου π.Χ.), εντοπίστηκε το 1907 στο Σ Ο Υ Ν Ι Ο , μέσα σε αποθέτη του Ιερού του Ποσειδώνος, και χρονολογήθηκε μαζί με τα άλλα συνευρήματα πρίν από την καταστροφή του τεμένους από τους Πέρσες το (480 π.Χ.).
Μέγιστη σημασία αποκτά η απόκρυψής του στον αποθέτη, είτε πρόκειται για αναθηματική προσφορά, είτε για κατάχωση για λόγους ασφαλείας, αλλά συγχρόνως τίθεται το ερώτημα του ποιός είχε την ευθύνη της νομισματικής παραγωγής για την Αττική περί το τέλος των αρχαϊκών χρόνων.
Φαίνεται ότι έως τα τέλη του (6 ου π.Χ.) ιδιώτες ήταν υπεύθυνοι για την Αθηναϊκή νομισματοκοπία από ισχυρές και πλούσιες οικογένειες της Αθηναϊκής αριστοκρατίας με τα ατομικά τους διακριτικά χαρακτηριστικά που ποικίλαν (οικόσημα/εμβλήματα), δηλαδή ένας «φαύλος» ανταγωνιστικός κύκλος κυκλοφορίας νομισμάτων με μικρό προβάδισμα των νομισμάτων της Αιγίνης και της Κορίνθου.
Η δε κοπή αρχικά γινόταν εκτός του άστεως, και μάλιστα σε περιοχή αυτονόητα που γειτνίαζε με τα αργυρορυχεία του Λαυρίου για διευκόλυνση της διαδικασίας – που επίσης βρίσκονταν σε ιδιωτικά χέρια (φωτό).
Η νομισματική μήτρα οπισθότυπου με το έγκοιλο τετράγωνο (φωτό) από το Σούνιο, βάσει των διαστάσεων / μορφής της σφραγίδας με τον οπίσθιο «χαρακτήρα» προοριζόταν για την κοπή δ ρ α χ μ ώ ν, και κατόπιν χημικής ανάλυσης του μετάλλου βρέθηκε με έκπληξη ότι ήταν Θρακικής προελεύσεως.
Γνωρίζουμε όμως από τον Ηρόδοτο (1,64) ότι, ο Πεισίστρατος όταν κατέλαβε για τρίτη φορά την εξουσία (546 π.Χ.) βασίστηκε στα μεταλλεία της περιοχής του Στρυμόνα μέρος των οποίων ήλεγχε, και ως επικουρικώς στους τοπικούς πόρους του Λαυρίου που ενδυνάμωσε με Θράκες μεταλλωρύχους που έφερε μετανάστες από τον Βορρά.
Φαίνεται λοιπόν ότι η εγκαθίδρυση της τυραννίδας οδήγησε στην μετατροπή του νομισματικού συστήματος από τον ιδιωτικό χαρακτήρα του παρελθόντος, στην δημόσια μορφή με υπεύθυνη την Πολιτεία την εποχή του Πεισιστράτου και των υιών του για λόγους ιδεολογικής προπαγάνδας.
Ο Ιππίας μάλιστα διέταξε την απόσυρση των παλαιών Αθηναϊκών νομισμάτων για την συγκέντρωση του αργυρίου, και επανακυκλοφόρησε σειρές με νέους τύπους που είχαν σήματα κατατεθέντα από το κράτος.
Το ζήτημα λοιπόν γεννάται του κατά πόσον η θητεία του Πεισίστρατου υπεισέρχεται στην περιοδική κοπή νομισμάτων παρά το Λαύριο, με αφορμή την απόκρυψη της «κρατικής» μήτρας του Σουνίου στο θησαυροφυλάκειο του Ποσειδώνα ενταύθα?
Πηγή:
1. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών , Νομισματική Συλλογή (Α.14926)
2. Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών
Αρχαιολόγος-νομισματολόγος Γιάννης Στόγιας
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish