Ελληνική φιλοσοφία το απόλυτο «λειτουργικό σύστημα»
Απο τον Γρηγορη Τσουκαλα
Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία λειτουργεί ως το απόλυτο «λειτουργικό σύστημα» της Δύσης, προσφέροντας στην Ελλάδα ένα μοναδικό εργαλείο ήπιας ισχύος (soft power) που υπερβαίνει τα γεωγραφικά της σύνορα.
Η φιλοσοφία παρέχει ένα κοινό έδαφος συνεννόησης. Όταν οι ηγέτες αναφέρονται στην Αριστοτελική Ηθική ή την Πλατωνική Πολιτεία, χρησιμοποιούν έναν κώδικα αξιών που είναι σεβαστός παγκοσμίως, διευκολύνοντας τη διπλωματική επικοινωνία και τη δημιουργία συμμαχιών.
Η αρχαία ελληνική σκέψη δίδαξε τη λογική ανάλυση και τη διαλεκτική, οι οποίες αποτελούν τη βάση της σύγχρονης στρατηγικής θεωρίας. (Αριστοτέλης): Χρησιμοποιείται ως διπλωματική αρχή για την εξεύρεση ισορροπίας και την αποφυγή των άκρων σε συγκρούσεις.
Για τον Αριστοτέλη, η πολιτική και η ηθική είναι «δύο όψεις του ίδιου νομίσματος».
Στις σύγχρονες ΔΣ, αυτό μεταφράζεται στην πεποίθηση ότι η δράση ενός κράτους στη διεθνή σκηνή πρέπει να αποσκοπεί στην Ευδαιμονία των πολιτών του, η οποία όμως δεν επιτυγχάνεται στην απομόνωση.
Η αριστοτελική έννοια της δικαιοσύνης προσφέρει ένα πλαίσιο για την αντιμετώπιση παγκόσμιων ανισοτήτων και προκλήσεων, όπως η κλιματική αλλαγή.
Η μελέτη της αριστοτελικής «φιλίας» (philia) εφαρμόζεται στις σχέσεις μεταξύ κρατών, προτείνοντας ότι οι συμμαχίες που βασίζονται στην αμοιβαία αρετή είναι πιο ανθεκτικές από εκείνες που βασίζονται μόνο στο όφελος.
Πολιτικοί αναλυτές σήμερα χρησιμοποιούν την αριστοτελική μέθοδο συγκριτικής ανάλυσης για να εξηγήσουν γιατί ορισμένες πολιτικές ευημερίας πετυχαίνουν σε κάποιες χώρες και αποτυγχάνουν σε άλλες, εξετάζοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε «πολιτείας»
Στη διαπραγμάτευση, η Σωκρατική μέθοδος (ερωταποκρίσεις) χρησιμοποιείται για την αποκάλυψη των πραγματικών προθέσεων του αντιπάλου.
Αντί για συγκρουσιακή ρητορική, ο Σωκρατικός διάλογος επιδιώκει να οδηγήσει την άλλη πλευρά στην παραδοχή των αντιφάσεών της, ανοίγοντας δρόμο για συμβιβασμούς.
Σύγχρονοι διαμεσολαβητές χρησιμοποιούν τη σωκρατική μαιευτική για να βοηθήσουν τα μέρη μιας σύγκρουσης να ανακαλύψουν κοινά αποδεκτές αλήθειες.
Ο Σωκράτης διδάσκει ότι η πραγματική ισχύς πηγάζει από την εσωτερική δικαιοσύνη του κράτους.
Ένα κράτος που «πάσχει» ηθικά στο εσωτερικό του, αδυνατεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη διεθνώς.
Η ιδέα ότι το δίκαιο υπερέχει της ισχύος, ακόμη και όταν η απόφαση είναι δυσμενής, είναι θεμελιώδης για τη λειτουργία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.
Για τον Εμπεδοκλή, ο κόσμος βρίσκεται σε μια διαρκή κυκλική κίνηση μεταξύ αυτών των δύο δυνάμεων.
Στις Διεθνείς Σχέσεις: Φιλότης (Συνεργασία): Εκπροσωπεί τη δημιουργία διεθνών οργανισμών (ΟΗΕ, ΕΕ), τις συμμαχίες και την ενοποίηση.
Είναι η δύναμη που φέρνει τα κράτη κοντά για την επίτευξη του «Σφαίρου» (της απόλυτης ισορροπίας).
Ο Εμπεδοκλής εισήγαγε τα τέσσερα ριζώματα (Γη, Ύδωρ, Αήρ, Πυρ). Στη σύγχρονη γεωπολιτική ανάλυση, αυτό μεταφράζεται στην ανάγκη για ισορροπία πόρων.
Η διδασκαλία του ότι τίποτα δεν χάνεται αλλά όλα ανακυκλώνονται, αποτελεί πρόδρομο της Οικολογικής Γεωπολιτικής.
Για το vima365