vima365

Ένα φθινοπωρινό απόγευμα

Το άγιο φως του ήλιου

Πηδώντας από την χιονισμένη κορυφή στην ακαδημία

Σαν να ταξιδεύεις μέσα από μια χιλιετία

Επιστροφή στα πάτρια εδάφη των περασμένων εποχών

Σαν μια ματιά, περιμένοντας χίλια χρόνια

Με υπερασπίζεται αυτή τη στιγμή

Όταν επιστρέφω ξαφνικά

Μοιάζει σαν μια ζωή μακριά

Αφαιρεί το κολιέ γύρω από το λαιμό της

Ανάμεσα στο φως των αστεριών που λαμπυρίζει

Πού βρίσκονται τα ίχνη προηγούμενων και τωρινών ζωών

Τα ιερογλυφικά Dongba στέκονται ανάμεσα στους δεσμούς

Παροιμίες που σκάλισαν οι πρόγονοί μας σε ξύλινα πιάτα

Ο φοίνικας λάμπει στο φως των αστεριών που λαμπυρίζει

Αγκαλιάζει τον καυτό κόκκινο ήλιο

Χορεύει απαλά και μελωδικά

Θέλω να κοιμηθώ στην ομπρέλα

Τα άνθη γαρύφαλλου απλώνονται μίλια μπροστά

Μαζί με αεράκι του βουνού, λιακάδα και γαλαζομωβ πουλιά

Χορέψτε με χάρη στο τούνελ του χρόνου και του χώρου

Σκιές από σημαίες προσευχής τρίβουν τις γραμμές στις παλάμες μου

Απαλά εναρμόνιση με την ρυθμό των τραγουδιών του Dongba

Με την ύψιστη τιμή

Και η πιο χαριτωμένη συμπεριφορά

Καλωσορίζουν τον Φοίνικα στο σπίτι

Ω αγαπητοί  φίλοι

Ο χρόνος και ο χώρος

Πώς μπορώ να σας κρατήσω σφιχτά μερικές φορές

Απλά επειδή

Σας συνδέω όλους με αυτό το κολιέ…

Σύννεφα, ήλιος, φωτοστέφανα, αρχαία δέντρα

Θεϊκά πουλιά πετάνε πάνω από τις γραφές Dongba

Κι εγώ που τριγυρνούσα χίλια χρόνια

Δένοντας τους σε μια αλυσίδα χρόνου και χώρου

Μετά με τρεμάμενα χέρια…

Θα το βάλω γύρω από το λαιμό αυτού του χιλιοχρονου ναού.

Σύντομη σημείωση

Αυτό το ποίημα είναι μια πνευματική έκφραση του Lan Xin,  η οποία κατοικεί στην Ακαδημία Πολιτισμού Dongba Millennium. Ενσαρκώνει τη βαθιά φιλοσοφία των ανιμιστών που έχει τις ρίζες της στον πολιτισμό Dongba.

Με τη φθινοπωρινή λιακάδα ως μέσο για να ταξιδέψει στο χρόνο και το χώρο, η ποιήτρια μετατρέπει το περιδέραιο της γύρω από το λαιμό της σε φορέα πολιτισμού –

 Τα κρυμμένα ιερογλυφικά της Dongba είναι παροιμίες των προγόνων, ενώ ο φοίνικας που λάμπει στο φως των αστεριών είναι μια πνευματική μεταφορά για τον εαυτό της.

Το ζωντανό σκηνικό με αεράκι του βουνού, ανθισμένα λουλούδια, σημαίες προσευχής και τραγούδια που χορεύουν αρμονικά, καλωσορίζοντας το σπίτι του «φοίνικα», υποδηλώνει την χιλιετία αναμονή της ακαδημίας και την προορισμένη συνάντηση της ποιήτριας με την πολιτιστική της αποστολή.

Τελικά η ποιήτρια συνδέει τα θαύματα της φύσης, τα πολιτιστικά τοτέμ και το πνευματικό της ταξίδι στην «Αλυσίδα του Χρόνου και του Διαστήματος».

Όταν τοποθετείται στον αρχαίο ναό, αυτή η πράξη όχι μόνο μεταφέρει τη βαθιά της αγάπη για την  ομορφιά αλλά δείχνει και ευγνωμοσύνη για την ύπαρξη όλων των πραγμάτων, αλλά επίσης σφραγίζει μια αιώνια υπόσχεση να κληρονομήσει και να μεταφέρει παντού τον αρχαίο και πολύτιμο πολιτισμό Dongba.

Lan Xin

Επιμελεια , Μεταφραση Εύα Πετρόπουλου Λιανου

Ιδρύτρια του λογοτεχνικού εγχειρήματος

Η ποίηση ενώνει τους λαούς

Πρόεδρος της Ελλάδας

για την ομοσπονδία

Υψηλής νοημοσύνης

Μεξικό

Ελλάδα

Ποιήτρια

Ακτιβίστρια

Υποψήφια για το Νόμπελ Ειρήνης  2024

Για το vima365.gr