vima365

Η ιστορία της χάραξης ενός πολυσύχναστου δρόμου της Ελλάδας – Απο τον Αθανασιο Νουσια

Η ιστορία της χάραξης ενός πολυσύχναστου δρόμου της Ελλάδας

Απο τον Αθανασιο Νουσια

Η ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ ΛΑΡΙΣΑΣ – ΚΟΖΑΝΗΣ .

Η ιστορία της χάραξης ενός πολυσύχναστου δρόμου της Ελλάδας .

Στα σύγχρονα χρόνια η Εθνική Οδός Λάρισας – Κοζάνης είναι ο μοναδικός δρόμος που ενώνει τον νομό με τη Δυτική Μακεδονία .

Θεωρείται ένας δρόμος παλιός αλλά και επικίνδυνος καθώς είναι γεμάτος στροφές , επικίνδυνα σημεία αλλά και συχνά στο έλεος του καιρού που επηρεάζει την προσπελασιμότητα .

Σίγουρα αποτελεί επιτακτική ανάγκη η χάραξη ενός νέου οδικού δικτύου – παραεγνατία που θα βελτιώσει το χρόνο αλλά και τις συνθήκες κίνησης .

Όταν δημιουργήθηκε όμως αυτός ο δρόμος αποτέλεσε ένα έργο πνοής για τον τόπο .

Βελτίωσε κατά πολύ την κίνηση και η κατασκευή του έδωσε δουλειά σε πολλούς ντόπιους ( από όποιο σημείο πέρναγε ) .

Εάν μάλιστα επιχειρήσουμε μια σύντομη αναδρομή στο έργο αυτό πρέπει να πάμε στις αρχές της δεκαετίας του εξήντα.

Οι πληροφορίες που παραθέτουμε αφορούν στα έργα που έγιναν στο ύψος του Σαρανταπόρου .

Η διάνοιξη τότε του νέου εθνικού δρόμου ένωνε τη Λάρισα με την Κοζάνη και κατ ‘ επέκταση τη Θεσσαλία με τη Δυτική Μακεδονία .

Ο δρόμος πέρναγε 500 μέτρα έξω από τον οικισμό του Σαρανταπόρου.

Η κατασκευή του έφερε σε επαφή τους κατοίκους με άγνωστες δραστηριότητες , επαγγέλματα και ανθρώπους .

Στα χρόνια κατασκευής του πολλοί εργάτες εξειδικευμένοι όπως χειριστές μηχανημάτων δρόμου , ( μπουλντοζιέρηδες τους λέγαν ) νοίκιαζαν σπίτια στο χωριό .

Τους λέγαν νοικιαστές .

Ήταν μια λέξη που μπήκε στο λεξιλόγιο των κατοίκων μαζί με άλλες όπως γκρέϊντερ , φουρνέλα και άσφαλτος .

Σε ορεινή περιοχή πλησίον του χωριού δημιουργήθηκε εγκατάσταση με σπαστήρα για τα χωματουργικό υλικό που απαιτούνταν .

Συχνά ακούγονταν ήχοι από τα φουρνέλα που σπάγαν τους βράχους και αλλάζαν το τοπίο .

Σύντομα στο χωριό αναπτύχθηκε κίνηση και ζωντάνια καθώς μηχανικοί , εργολάβοι και γραφιάδες εγκαταστάθηκαν εκεί και άρχισαν να το μπολιάζουν με καινούριες συνήθειες και νοοτροπίες .

Στο ίδιο διάστημα έγινε και ο παράδρομος που ένωνε το χωριό με τον νέο δρόμο . Πολλοί κάτοικοι μάλιστα αντιδρούσαν εκείνα τα χρόνια καθώς ο δρόμος περιόριζε μέρος των κήπων και των αυλών .

Όταν τελείωσε πλέον ο δρόμος η επικοινωνία με Ελασσόνα , Λάρισα , Σέρβια και Κοζάνη έγινε πολύ πιο εύκολη .

Τότε ….

Γιατί σήμερα , όπως είπαμε , είναι ένας δρόμος δύσκολος να τον διαβείς .

Που επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες αλλά και από τις επικίνδυνες , κατά καιρούς , κατολισθήσεις.

Που η διέλευση του γίνεται ακόμη πιο συχνή όταν προκύπτουν θέματα με μπλόκα αγροτών ή εργασίες συντήρησης στο οδικό δίκτυο των Τεμπών .

Τότε όλη η Ελλάδα που πάει βόρεια περνά αναγκαστικά από αυτόν τον δρόμο .

Πηγή Το Σαραντάπορο Ελασσόνας , Ο τόπος και οι άνθρωποι. – Αθανασία Ι. Ντάλλα , Ιωάννης Αθ. Ντάλλας . Λάρισα