vima365

Πένθος για Αυτό που Δεν Έγινε !!! Απο την Λιλικα Αρνακη

Πένθος για Αυτό που Δεν Έγινε !!!

    Απο την Λιλικα Αρνακη

Πένθος για Αυτό που Δεν Έγινε

Το τέλος μιας σχέσης δεν είναι πάντα απώλεια προσώπου. Είναι, συχνά, απώλεια προοπτικής. Πενθούμε όχι εκείνον που έφυγε, αλλά εκείνον που θα μπορούσε να μείνει.

Όχι τη σχέση που ζήσαμε, αλλά τη σχέση που οραματιστήκαμε και δεν πήρε ποτέ σάρκα.

Ο πόνος δεν γεννιέται από το παρελθόν, αλλά από το μέλλον που ακυρώθηκε.

Από εικόνες που δεν πρόλαβαν να γίνουν μνήμη. Από ζωές που δοκιμάστηκαν στη φαντασία και κατέρρευσαν πριν υπάρξουν.

Το πένθος αυτό δεν έχει τελετουργία· δεν υπάρχει σώμα να ταφεί, μόνο προσδοκίες που μένουν άταφες.

Πενθείς την προσπάθεια. Εκείνη την εσωτερική επιμονή να κρατήσεις κάποιον κοντά σου, όχι από αδυναμία, αλλά από πίστη.

Η προσπάθεια έχει ηθικό βάρος· δηλώνει ότι δεν εγκατέλειψες εύκολα, ότι διεκδίκησες το ενδεχόμενο.

Όταν δεν συναντά ανταπόκριση, δεν ακυρώνεται απλώς — μετατρέπεται σε τραύμα σιωπής.

Και έπειτα έρχεται η φαντασιακή προβολή. Όχι ως πλάνη, αλλά ως βαθιά ανθρώπινη λειτουργία.

Ο άνθρωπος αγαπά προβάλλοντας νόημα στον άλλον· αλλιώς δεν αγαπά, απλώς συνυπάρχει.

Όταν όμως ο άλλος δεν αναλαμβάνει το βάρος αυτής της προβολής, η αγάπη παύει να είναι συνάντηση και γίνεται μονόλογος.

Η κοινωνία υποτιμά αυτό το πένθος, γιατί δεν μπορεί να το μετρήσει. «Δεν υπήρξε τίποτα», λέει.

Κι όμως, υπήρξε εσωτερικός χρόνος, επένδυση ψυχής, παραχώρηση εαυτού. Υπήρξε μια αφήγηση ζωής που άρχισε να γράφεται και σκίστηκε πριν ολοκληρωθεί.

Δεν πενθούμε τόσο τον άλλον όσο την αδυναμία της σύμπτωσης. Το ότι δύο άνθρωποι μπορούν να θέλουν, αλλά να μη συναντιούνται. Να αγγίζονται, αλλά να μη συγχρονίζονται.

Αυτό δεν είναι αποτυχία χαρακτήρων· είναι αποτυχία χρόνου, φόβου ή ωριμότητας.

Η λύτρωση έρχεται όταν αποκαθίσταται η αλήθεια: αυτό που αγάπησες δεν ήταν ψευδαίσθηση, αλλά δυνατότητα.

Και δεν ευθύνεσαι αν ο άλλος δεν μπόρεσε — ή δεν θέλησε — να τη φέρει στο φως.

Όταν αποχαιρετάς αυτό που δεν έγινε, δεν προδίδεις τον εαυτό σου. Τον απελευθερώνεις.

Κρατάς την ικανότητα να οραματίζεσαι και την επιστρέφεις εκεί όπου ανήκει: σε σένα.

Λιλικα Αρνακη

Για το vima365