vima365

Υβριδικός Πόλεμος: Ο Ουρανός Ως Πεδίο Δοκιμής του Χρήστου Κατσέα

Ελλάδα – Κρίση – Γεωστρατηγική

Aπο τον ΧΡΗΣΤΟ ΚΑΤΣΕΑ

Υβριδικός Πόλεμος: Ο Ουρανός Ως Πεδίο Δοκιμής

του Χρήστου Κατσέα

Δεν ήταν ζημιά. Ούτε τεχνικό παράσιτο, ούτε «σπάνια δυσλειτουργία» απ’ εκείνες που βολεύουν τα δελτία τύπου και νανουρίζουν το κοινό. Η παρεμβολή στις ραδιοσυχνότητες του FIR Αθηνών —και μάλιστα εξ αέρος— είναι γεγονός βαρύ, γεγονός πολιτικό, γεγονός στρατηγικό. Και όποιος επιμένει να το διαβάζει ως τεχνική λεπτομέρεια, ή δεν καταλαβαίνει ή κάνει πώς δεν καταλαβαίνει.

Το FIR δεν είναι γραφειοκρατικός όρος. Είναι χώρος κυριαρχίας· αόρατος μεν, αλλά υπαρκτός και δεσμευτικός. Όπως τα χωρικά ύδατα, όπως ο εναέριος χώρος, όπως η ίδια η ασφάλεια των πτήσεων. Όταν, λοιπόν, κάποιος παρεμβάλλεται σ’ αυτόν τον χώρο, δεν δοκιμάζει μηχανήματα· δοκιμάζει αντανακλαστικά, αντοχές, και —κυρίως— την πολιτική βούληση εκείνου που οφείλει να τον φυλάσσει.

Η εντολή της ΥΠΑ για απογείωση ειδικώς εξοπλισμένου αεροσκάφους με τεχνικούς και όργανα δεν είναι ρουτίνα. Είναι ομολογία ότι το συμβάν ήταν σοβαρό, ότι υπήρξε Πηγή, ότι υπήρξε πρόθεση! Και όταν η πρόθεση συνδυάζεται με α-ορατότητα, με αρνητικότητα και με τεχνολογική παρεμβολή, τότε —ό,τι κι αν λένε οι ευγενικοί όροι— μιλούμε για υβριδική ενέργεια.

Τι εστίν υβριδικό χτύπημα; Δεν είναι βόμβα. Δεν είναι πυραυλική τροχιά με σημαία. Είναι η εισβολή στο σύστημα δίχως την είσοδο του στρατού· η διατάραξη της κανονικότητας δίχως την κήρυξη πολέμου· η δοκιμή των ορίων ανοχής ενός κράτους που ’χει μάθει να μιλάει χαμηλόφωνα, μην τυχόν και χαρακτηριστεί «εριστικό».

Η παρεμβολή στις ραδιοσυχνότητες αεροναυτιλίας δεν στοχεύει μόνον στα μηχανήματα. Στοχεύει στην εμπιστοσύνη. Στην ασφάλεια. Στο αυτονόητο ότι ο ουρανός είναι ελεγχόμενος. Όταν αυτό το αυτονόητο ραγίσει, η ζημιά δεν μετριέται σε ντεσιμπέλ παρεμβολής, αλλά σε πολιτικό κόστος και στρατηγική αποθράσυνση του αντιπάλου.

Κ’ εδώ είναι το κρίσιμο: τέτοιες ενέργειες δεν γίνονται για το αποτέλεσμα· γίνονται για την αντίδραση. Γίνονται για να δουν αν θ’ απαντήσεις, αν θα καταγράψεις, αν θα κατονομάσεις. Γίνονται για να μετρηθεί ο φόβος σου. Όταν η απάντηση περιορίζεται σε διαπιστώσεις και προσεκτικά «ρήματα», το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ένα: «μπορείτε και χειρότερα!».

Ο Θουκυδίδης —αμείλικτος δάσκαλος— μας το είπε καθαρά: «οι ισχυροί πράττουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμή τους, κ’ οι αδύναμοι υπομένουν ό,τι τους επιβάλλεται». Η υβριδική εποχή δεν αναιρεί τον κανόνα· τον εκλεπτύνει. Αντί για στόλους, έχει παρεμβολείς· αντί για κανονιοβολισμούς, έχει «παράσιτα». Αλλ’ ο σκοπός μένει ο αυτός: η εμπέδωση ελέγχου.

Ας μην γελιόμαστε, λοιπόν. Όταν πειράζεις το FIR, πειράζεις την κυριαρχία. Όταν το κάνεις εξ αέρος, πειράζεις το νευρικό σύστημα του κράτους. Και όταν δεν απαντάς με καθαρό λόγο και σαφή στάση, επιβεβαιώνεις στον απέναντι ότι ο ουρανός σου είναι ανοιχτός – όχι μόνον τεχνικώς, αλλά και πολιτικώς.

Δεν χρειαζόμαστε υστερία. Χρειαζόμαστε επίγνωση. Και κυρίως, χρειαζόμαστε το θάρρος να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Αυτό που συνέβη δεν ήταν «περιστατικό». Ήταν μήνυμα. Κι όποιος δεν το διάβασε, θα το ξανακούσει – πιο δυνατά, πιο θρασύτατα, πιο κοντά στο ατύχημα!

Διότι στην εποχή του υβριδικού πολέμου δεν υπάρχουν «χαμηλοί τόνοι» άνευ συνεπειών. ό,τι δεν ονομάζεται, νομιμοποιείται· ό,τι δεν αντιμετωπίζεται, επαναλαμβάνεται· και ό,τι αφήνεται να αιωρείται ως τεχνική ασάφεια, εγγράφεται σιωπηρά στο πεδίο της ισχύος ως παραχώρηση. Ο ουρανός, όπως κ’ η ιστορία, δεν συγχωρεί την αμέλεια· την καταγράφει. Και όταν το κράτος διστάζει να μιλήσει, μιλά ο αντίπαλος – με παρεμβολές, με δοκιμές, με προειδοποιήσεις που δεν ζητούν άδεια.

Χρῆστος Κατσέας ἐπὶ τοῦ «Vima365.gr»