…ΕΦΥΓΕ Η «ΚΑΛΗΜΕΡΑ» ΑΠ’ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς
…Πόσο οδυνηρό είναι, να αποχαιρετάς φίλους… Αδελφικούς σου φίλους. Και συνοδοιπόρους σου… Άκουσα την είδηση κι έμεινα… Δεν πίστευα σε αυτό που άκουγα. Ώσπου τηλεφωνικά το επιβεβαίωσα. Και δεν το κρύβω, με έπιασε το παράπονο… Μαζί με το «γιατί» ρε γαμώτο… Με τον Γιώργο ήμασταν φίλοι, από το 1968. Από παιδιά… Από νέοι. Χαλάνδρι αυτός, Αγία Παρασκευή εγώ. Και κάθε απόγευμα, ανταμώναμε, στο στέκι μας, στην καφετέρια του Χαλανδρίου. Μαζί με τον Κουράση, τον Πατακό (κατοπινοί δήμαρχοι Χαλανδρίου κι οι δυο) με τον Καραλή τον κατοπινό γνωστό συνθέτη, τον Τάκη Θέμελη, το γιο της Ρίτας Σακελλαρίου, που τότε έμεναν στο Πολύδροσο του Χαλανδρίου, την Κάτια…Κι άλλα παιδιά, που αποτελούσαν τον πυρήνα της παρέας μας. Είχα τότε ένα μηχανάκι που συχνά το δανείζονταν ο Γιώργος. Για ευνόητους λόγους. Ένας αγνός και καλόβολος φίλος. Εύστροφος με ευρηματικό κι άμεσο χιούμορ. Πότε εκδρομές, στην Κρύα της Λιβαδειάς, στην Ναύπακτο, ποτέ στην ταβέρνα που είχαν κάνει οι γονείς του, το πατρικό σπίτι στο στενάκι, πίσω από το Αμερικανικό Κολέγιο… Πότε κανένα σινεμά με τον Λη Βαν Κλίφ, σε κείνα τα Γουέστερν Σπαγγέτι… Το 1980 βρίσκει τον Γιώργο Δημοτικό Σύμβουλο Χαλανδριου και εργαζόμενο στο περίπτερο, που ήταν έξω από το Δημαρχείο. Χάρη στην αύρα του ανθρώπου, στο ζεστό χαμόγελο και στην καλή κουβέντα, όλο το Χαλάνδρι, από το Πάτημα μέχρι την πλατεία Κένεντι, εκεί πήγαινε και ψώνιζε. Ο Γιώργος, κάπου λίγο μετά τις εκλογες του 1981, μου εξέφραζε την επιθυμία του, να έρθει κι εκείνος στην ΕΡΤ, οπότε γι αυτό το λόγο, ήδη είχα προσεγγίσει τον τότε διευθυντή ειδήσεων τον Μίμη Κατσίμη… Εγώ ήμουν ήδη εργαζόμενος στο τότε ΕΙΡΤ, στη Διεύθυνση Ειδήσεων, από τον Γενάρη του 1975. Το 1982 και με παρέμβαση του τότε δημάρχου Πέρκιζα, στο δεξί χέρι του Ανδρέα Παπανδρέου, τον Μαρούδα, η πόρτα εισόδου της ΕΡΤ, άνοιξε για τον Γιώργο. Και με δική μου μέριμνα στον τότε διευθυντή ειδήσεων του Ραδιοφώνου, στον αξέχαστο Παντελή Τρωγάδη, ο Γιώργος βρέθηκε στο ραδιόφωνο, υπεύθυνος συγκέντρωσης των ανταποκρίσεων. Από τους ανταποκριτές μας σε όλη την επικράτεια. Λίγους μήνες μετά, ξεκινήσαμε με τον Δημήτρη Σαπρανίδη, την γνωστή εκπομπή «Κάθε μέρα παντού» Οπότε και ο Γιώργος μαζί μας, ο Τάκης Ψαρίδης, η Εμυ Κροκίδη, κι άλλοι υπέροχοι συνάδελφοι. Κάπου το’ 85; 86; ξεκινάει και η Σεμίνα, με τον Νάσο Αθανασίου, την τηλεοπτική εκπομπή, «Τρείς στον αέρα». Μαζί τους και ο Γιώργος. Για ένα διάστημα αν θυμάμαι καλά και ο Γρηγόρης Χρηστίδης. Το 1990 ξεκινάει κι ο ΑΝΤ1 με τη στήριξη του αξέχαστου Ροδόλφου Μορώνη, που ήταν φίλος του Μίνωος Κυριακού. Και για κει έφυγαν πολλοί δικοί μας. Μιας και προηγούμενο σε γνώση κι εμπειρία, δεν υπήρχε. Ο Γιώργος θυμάμαι, με είχε ρωτήσει, μου είχε ζητήσει τη γνώμη μου. -Πήγαινε ανεπιφύλακτα. Του είπα. -Εκεί πραγματικά θα μπορέσεις να αυτοσχεδιάσεις και να επιβληθείς. Εκεί θα μπορέσει να φανεί η διάσταση της αξίας σου αδελφέ.. Και είχα άδικο; Αμέσως δεν φάνηκε; Στις 28 Απριλίου του 1992 βγήκε στον αέρα, η εκπομπή «Καλημέρα Ελλαδα» Μια πρωινη εκπομπη, που κράτησε 33 ολόκληρα χρόνια, με νούμερα τηλεθέασης αξιοζήλευτα. Σήμερα, όλοι εμείς που υπήρξαμε φίλοι του, συνοδοιπόροι του θρηνούμε. Όπως κι όλοι οι τηλεθεατές του, που σε όλα αυτά τα χρόνια, είδαν, διέκριναν, πόση μεγάλη σημασία, στη δουλειά αυτή, έχει το ήθος, η αξιοπρέπεια, ο σεβασμός στο λειτούργημα και η συνέπεια προς τον τηλεθεατή. Στοιχεία που σε πληθώρα τα είχε ο Γιώργος. Ο πάντα φίλος, ο πάντα απλός Γιώργος, που παρά την τεράστια αναγνωρησιμότητα που απέκτησε, παρέμεινε το φιλαράκι εκείνο των νεανικών μας χρόνων. Έφυγε λοιπόν, σήμερα το απόγευμα. Απο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Και παρά την προσπάθεια των γιατρών του Λαϊκού, ο χάρος ο πού… δεν έκανε πίσω. Ήθελε να μας τον στερήσει. Στα 74 του χρόνια. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει αδελφέ… Τιμή ήταν πάντα η φιλία και η αγάπη σου για μένα. Καλή αντάμωση, παλιοσειρά…
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.