vima365

Η Γιορτή Γκουζάνγκ της μειονότητας Μιάο: Μνήμη, Συγγένεια και Χαρά – Απο την Yawen Wu

Η Γιορτή Γκουζάνγκ της μειονότητας Μιάο: Μνήμη, Συγγένεια και Χαρά 

   Απο την Yawen Wu

Στην Κίνα υπάρχει μια γνωστή φράση: οι Μιάο είτε γιορτάζουν είτε ετοιμάζονται για γιορτή.

Οι γιορτές της μειονότητας Μιάο είναι πλούσιες και ποικίλες, βαθιά ριζωμένες στον αρχέγονο αγροτικό τρόπο ζωής.

Ανάμεσα σε όλες, η πιο επιβλητική είναι η Γιορτή «Guzang», που τελείται με μεγαλοπρέπεια μονάχα μία φορά κάθε δεκατρία χρόνια.

Χωρικοί βγάζουν φωτογραφία στην είσοδο του χωριού Τσινγκκάνγκ της μειονότητας Μιάο, στην κομητεία Λέισαν της επαρχίας Γκουϊτζόου, στη νοτιοδυτική Κίνα.(Φωτογραφία:Cai Jun)

Πρόκειται για μια παραδοσιακή γιορτή για να τιμήσουν οι Μιάο τους προγόνους και να ζητήσουν ευλογία για καλή σοδειά, υγεία και ευημερία.

Σήμερα όμως η γιορτή αυτή λειτουργεί κυρίως ως ευκαιρία για τη σύναξη των μελών της ίδιας οικογένειας.

Περνούν όμορφες στιγμές μαζί και ενισχύουν τους δεσμούς συγγένειας μέσα σε μια χαρούμενη ατμόσφαιρα.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι οικοδεσπότες καθαρίζουν το σπίτι, ετοιμάζουν φαγητά και ντύνονται με παραδοσιακές φορεσιές για να υποδεχθούν συγγενείς και φίλους που έρχονται από μακριά.

Οι επισκέπτες φέρνουν μαζί τους δώρα γεμάτα συμβολισμούς: αρσενική πάπια που συμβολίζει την ευημερία, ψάρια που συμβολίζουν τον πλούτο, ποτό ρυζιού που συμβολίζει την καλή σοδειά και πολλά άλλα.

Η γιορτή διαρκεί συνήθως περίπου δεκατρείς ημέρες και σχεδόν κάθε μέρα γίνονται διαφορετικές εκδηλώσεις.

«Ποτό της Πύλης»

Το «Ποτό της Πύλης» (拦门酒) αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα των Μιάο κατά τη διάρκεια της Γιορτής «Guzang».

Πρόκειται για την ανώτατη μορφή φιλοξενίας.

Οι οικοδεσπότες στήνουν στη σειρά δώδεκα τραπέζια στην είσοδο του χωριού και οι γυναίκες των Μιάο κρατούν κούπες από κέρατο ή μεγάλα πήλινα μπολ γεμάτα σπιτικό ποτό από κολλώδες ρύζι ή καλαμπόκι.

Οι καλεσμένοι πρέπει να πιουν σε κάθε «στάδιο», και όσο περισσότερο πίνουν τόσο περισσότερο δείχνουν τον σεβασμό τους προς τους οικοδεσπότες.

Γυναίκες των Μιάο περιμένουν επισκέπτες με ποτό ρυζιού στα χέρια στο χωριό Τσινγκκάνγκ της μειονότητας Μιάο, στην κομητεία Λέισαν της επαρχίας Γκουϊτζόου, στη νοτιοδυτική Κίνα.(Φωτογραφία:Cai Jun)

Επισκέπτης πίνει ποτό ρυζιού στην είσοδο του χωριού Τσινγκκάνγκ της μειονότητας Μιάο, στην κομητεία Λέισαν της επαρχίας Γκουϊτζόου, στη νοτιοδυτική Κίνα.(Φωτογραφία:Cai Jun)

Στις δύο πλευρές οι άντρες παίζουν το παραδοσιακό μουσικό όργανο της μειονότητας Μιάο, Λουσένγκ ενώ τα κορίτσια, ντυμένα με παραδοσιακές φορεσιές και ασημένια κοσμήματα, χορεύουν σύμφωνα με τον ρυθμό της μουσικής και καλωσορίζουν τους επισκέπτες.

Οι στενοί συγγενείς φέρνουν δώρα με συμβολισμούς όπως αρσενική πάπια, ψάρια, ρύζι, ποτό και κροτίδες.

Ο οικοδεσπότης μαγειρεύει με αυτά (εκτός των κροτίδων) και όλοι τρώνε μαζί, πίνοντας, τραγουδώντας και χορεύοντας.

Έτσι το έθιμο δεν είναι απλώς μια γιορτινή πράξη, αλλά ένας τρόπος να εκφραστεί η ζεστασιά, η τιμή και η βαθιά πολιτιστική παράδοση των Μιάο.

Γυναίκες των Μιάο περιμένουν επισκέπτες με ποτό ρυζιού στα χέρια στο χωριό Τσινγκκάνγκ της μειονότητας Μιάο, στην κομητεία Λέισαν της επαρχίας Γκουϊτζόου, στη νοτιοδυτική Κίνα.(Φωτογραφία:Cai Jun)

«Ξύπνημα του Τυμπάνου»

Στη γιορτή «Guzang», το «Ξύπνημα του Τυμπάνου» (起鼓仪式) είναι η πιο ιερή  τελετή.

Οι Μιάο βλέπουν το τύμπανο σαν γέφυρα που ενώνει προγόνους, θεότητες και το χωριό.

Το τύμπανο στο χωριό Τσινγκκάνγκ της μειονότητας Μιάο, στην κομητεία Λέισαν της επαρχίας Γκουϊτζόου, στη νοτιοδυτική Κίνα.(Φωτογραφία:Cai Jun)

Συνοδευόμενοι από τον μελωδικό ήχο του Λουσένγκ, οι άνθρωποι μεταφέρουν το τύμπανο στην κεντρική πλατεία του χωριού.

Εκεί σχηματίζουν έναν κυκλικό χώρο τελετουργίας, μέσα στον οποίο έχουν τοποθετήσει προσφορές: κρέας, ψάρια, ποτό ρυζιού και κολλώδες ρύζι , όλα για να τιμήσουν το ιερό τύμπανο.

Ο επικεφαλής της τελετής, πάντα σεβαστός γέροντας, φοράει ειδική φορεσιά και κάνει τρεις μεγάλες υποκλίσεις: προς τον ουρανό, προς τους προγόνους και προς το ίδιο το τύμπανο.

Στη συνέχεια απαγγέλλει λόγια που θυμίζουν την προέλευση του τυμπάνου και καλούν την ψυχή των προγόνων να ενωθεί με αυτό και κατόπιν, μέσα στον εκκωφαντικό ήχο των κροτίδων, οι άνθρωποι προσφέρουν προσφορές στους προγόνους, ως ένδειξη σεβασμού και ευλογίας.

Μετά οι τυμπανιστές χτυπούν το τύμπανο, και ο ήχος του με τα Λουσένγκ γεμίζει τον χώρο.

Μετά την τελετή, η μουσική και ο χορός συνεχίζονται.

Είναι ώρα για γιορτή! Όλοι χορεύουν γύρω από το τύμπανο και το ιερό τύμπανο παραμένει στην πλατεία του χωριού μέχρι το τέλος της γιορτής.

Τυμπανιστές χτυπούν το τύμπανο στον κυκλικό χώρο τελετουργίας στο χωριό Τσινγκκάνγκ της μειονότητας Μιάο, στην κομητεία Λέισαν της επαρχίας Γκουϊτζόου, στη νοτιοδυτική Κίνα.(Φωτογραφία:Cai Jun)

Αυτό το τελετουργικό είναι η ψυχή της γιορτής, η ζωντανή μνήμη των προγόνων και η δύναμη που κρατά το χωριό ενωμένο.

Φυσικά, η γιορτή περιλαμβάνει και άλλες πλούσιες εκδηλώσεις, όπως το έθιμο που οι θείες επιστρέφουν στο πατρικό τους σπίτι, τους εντυπωσιακούς αγώνες ταυρομαχίας και τους ζωηρούς χορούς με Λουσένγκ.

Οι άνθρωποι συγκεντρώνονται, θυμούνται το παρελθόν και οραματίζονται το μέλλον.

Μέσα σε τραγούδια, γέλια και προπόσεις, οι δεσμοί συγγένειας και φιλίας γίνονται όλο και πιο ισχυροί.

Οι θείες επιστρέφουν στο πατρικό τους σπίτι στο χωριό Τσινγκκάνγκ της μειονότητας Μιάο, στην κομητεία Λέισαν της επαρχίας Γκουϊτζόου, στη νοτιοδυτική Κίνα.(Φωτογραφία:Cai Jun)

Τυμπανιστές χτυπούν το τύμπανο στον κυκλικό χώρο τελετουργίας στο χωριό Τσινγκκάνγκ της μειονότητας Μιάο, στην κομητεία Λέισαν της επαρχίας Γκουϊτζόου, στη νοτιοδυτική Κίνα.

Πριν από λίγες ημέρες επισκέφθηκα το χωριό Τσινγκκάνγκ της μειονότητας Μιάο, στην κομητεία Λέισαν της επαρχίας Γκουϊτζόου, στη νοτιοδυτική Κίνα, για να μάθω τα έθιμα της γιορτής «Guzang» και να ζήσω από κοντά την μοναδική κουλούρα της μειονότητας Μιάο.

Εκεί βρήκα μια θάλασσα από χαρά και με συγκίνησε η ειλικρινής και απλή ζεστασιά των ανθρώπων.

Όποιον χωρικό κι αν συναντήσεις, θα σε προσκαλέσει με θέρμη στο σπίτι του για φαγητό και ακόμη και για να σε φιλοξενήσει.

Εδώ η απόσταση ανάμεσα στους ανθρώπους γίνεται απίστευτα μικρή.

Με άγγιξε βαθιά ότι σε ένα τόσο απομακρυσμένο χωριό της Κίνας λάμπει ακόμη μια τόσο όμορφη εθνοτική κουλτούρα, και ζουν άνθρωποι τόσο αγνοί και γεμάτοι ζωντάνια.

Ο πολιτισμός των εθνοτήτων της Κίνας είναι πραγματικά ανεξάντλητος και πιστεύω ότι θα χρειαστώ πολύ χρόνο για να τον γνωρίσω και να τον κατανοήσω βήμα προς βήμα.

Η Ελπίδα μαζί με τις γυναίκες των Μιάο στο χωριό Τσινγκκάνγκ της μειονότητας Μιάο, στην κομητεία Λέισαν της επαρχίας Γκουϊτζόου, στη νοτιοδυτική Κίνα.(Φωτογραφία:Cai Jun)

Yawen Wu 

Για το vima365.gr