Η Χρυσή Καρέκλα του Τουταγχαμών.
Aπο τον Στελιο Ταντουρη
Η ανακάλυψη του τάφου του Τουταγχαμών όπως έχω αναφερθεί και σε προηγούμενη ανάρτηση μου , από τον Χάουαρντ Κάρτερ το 1922 αποκάλυψε ανεκτίμητους θησαυρούς που έριξαν φως στην τέχνη, τις λατρευτικές αντιλήψεις και την καθημερινή ζωή της αρχαίας Αιγύπτου και ειδικά της 18ης Δυναστείας.
Ανάμεσα σ’ όλα αυτά τα αριστουργήματα ξεχωρίζει και ένα έπιπλο με ιδιαίτερη καλλιτεχνική και συμβολική αξία, η περίφημη καρέκλα του Τουταγχαμών.

Η καρέκλα αποτελείται από ξύλινο σκελετό, επενδεδυμένο με φύλλα χρυσού, ελεφαντόδοντο και πολύτιμους λίθους.
Η τεχνική κατασκευής της συνδυάζει ξυλουργική υψηλού επιπέδου με ιδιαίτερη
μεταλλουργική επιδεξιότητα .
Η τεχνική που έχει διασκομηθεί με φύλλα χρυσού και άλλα ένθετα υλικά την καθιστούν έργο τέχνης.
Η σταθερότητα του σκελετού, οι καμπύλες της πλάτης και τα λεπτοδουλεμένα μπράτσα δείχνουν γνώσεις εργονομίας πέρα από την εποχή αλλά και μια πρόθεση των τεχνιτών να αποδοθεί το έπιπλο ως σύμβολο κύρους περισσότερο παρά ως ένα απλό καθημερινό κάθισμα.
Η συγκεκριμένη καρέκλα η οποία συχνά αποκαλείται και ως «τελετουργικός θρόνος» φέρει πλούσια διακόσμηση στην πλάτη με μια σκηνή που παρουσιάζει τον νεαρό Φαραώ μαζί με τη σύζυγο του Ανχεσεναμούν.

Η σκηνή αποπνέει οικειότητα και τρυφερότητα βλέποντας τη βασίλισσα να απλώνει το χέρι της προς τον Φαραώ, ενώ ο ίδιος κάθεται χαλαρός. Πρόκειται για μία από τις ελάχιστες εικονογραφικές παραστάσεις που αποτυπώνουν τον Τουταγχαμών όχι ως θεϊκή μορφή αλλά ως άνθρωπο μέσα σε ένα πιο προσωπικό και ιδιωτικό πλαίσιο.
Τα ένθετα στοιχεία της καρέκλας που είναι από πολύχρωμα υλικά όπως λάπις λάζουλι, τυρκουάζ και πάστα γυαλιού( κάποια στιγμή θα αναφερθώ με άλλο άρθρο μου στην σχέση της με το σημερινό υγρό γυαλί) ζωντανεύουν εικαστικά τη σύνθεση και ενισχύουν τον ιερό χαρακτήρα του αντικειμένου.
Η απεικόνιση του βασιλικού ζεύγους δείχνει την ενότητα και τη νομιμότητα της δυναστείας, σε μια περίοδο εύθραυστη μετά την αμφιλεγόμενη θρησκευτική επανάσταση του Ακενατών.
Το χρυσάφι, που συνδέεται με τον ήλιο και τον θεό Ρα, υπενθυμίζει τη θεϊκή καταγωγή του βασιλιά.
Το γεγονός ότι η σκηνή αποπνέει τρυφερότητα υποδηλώνει επίσης μια νέα αισθητική προσέγγιση, η οποία είχε ήδη αρχίσει με την τέχνη της Αμάρνα και συνεχίζεται εδώ, αλλά σε πιο συγκρατημένη μορφή.
Η καρέκλα του Τουταγχαμών δεν αποτελεί απλώς ένα θαυμαστό δείγμα επίπλου, αλλά και πολύτιμη πηγή ιστορικής πληροφορίας.

Είναι απόδειξη του υψηλού επιπέδου της καλλιτεχνικής δημιουργικότητας της εποχής και μας φανερώνει πτυχές της βασιλικής ζωής που ξεφεύγουν από το αυστηρά τελετουργικό και θρησκευτικό πλαίσιο.
Αναμφίβολα η καρέκλα του Τουταγχαμών αποτελεί ένα κομψοτέχνημα συνύπαρξης της τέχνης και της εξουσίας αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμα της στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.