vima365

Ξημέρωσε η 4η μέρα και μας βρήκε στο Τσανάκκαλε.

Σήμερα ο προορισμός είναι η Ίμβρος.

Όπως έχουμε ήδη πει, η Ίμβρος και η Τένεδος παραχωρήθηκαν στην Τουρκία εν είδη πολεμικής αποζημιώσεως, λόγω του χαμένου πολέμου του ’22.

Δύο φέρυ πήραμε , το ένα διασχίζοντας τον Ελλήσποντο (από το Τσανάκκαλε προς την χερσόνησο της Καλλίπολης) και το άλλο από την Καλλίπολη προς την Ίμβρο.

Μεγάλο νησί και όσο κι αν είμαστε με το πούλμαν , ο χρόνος πιέζει .

Στάση μας η Χώρα ( η Παναγιά). Εκεί λειτουργεί η εκκλησία και είναι η έδρα της επισκοπής Ίμβρου και Τενέδου, της οποίας ηγείται ο π. Κύριλλος που μας υποδέχτηκε με μεγάλη συγκίνηση, μας άνοιξε την εκκλησία και μετά μας φιλοξένησε στο σπίτι όπου διαμένει εκείνος και οι κληρικοί που τον βοηθούν .

Οι προσπάθειές του για την διατήρηση και (γιατί όχι ; ) την ανάπτυξη του Ελληνικού στοιχείου, με συγκεντρώσεις, των κατοίκων , ανάπτυξη των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και πολιτιστικών εκδηλώσεων, είναι μεγάλες.

Και όλα αυτά με κόπο και προφανή έλλειψη πόρων , αφού όλα καλύπτονται κυρίως από δωρεές.

Ο π. Κύριλλος είναι προφανώς ο κατάλληλος άνθρωπος γι αυτήν την θέση.

Τον είχαμε γνωρίσει προ ετών μαζί με τον Φώτη, όταν ήταν ιερέας στην Σμύρνη και είχε έρθει στην ΕΣΤΙΑ Νέας Σμύρνης.

Εντύπωση μου είχε κάνει η προτροπή του : « Να με λέτε , ο παπάς της Σμύρνης! Αυτός είναι ο τίτλος μου!».

Και ήταν αυτός που κατάφερε να ξανανοίξει την Μητρόπολη της Σμύρνης, που επισκεφτήκαμε πολλές φορές στα προσκυνήματά μας.

Αυτός ήταν που πήρε την πρωτοβουλία για το ρίξιμο του Σταυρού των Θεοφανίων στην παραλία της Σμύρνης.

Μετά έγινε επίσκοπος Ερυθρών και τώρα είναι ο μητροπολίτης Ίμβρου και Τενέδου.

Ένας εξαιρετικά δραστήριος , αλλά και ονειροπόλος κληρικός !

Μας υποδέχτηκε λοιπόν, κουβεντιάσαμε , χαρήκαμε την συντυχιά και βέβαια ο Κύριλλος δεν έχει ξεχάσει τα Βουρλά μας.

Έτσι μας προσκάλεσε να τραγουδήσουμε όλοι μαζί την «Γιωργίτσα» , το χαρακτηριστικό τραγούδι των Βουρλών.

Μπορείτε να δείτε την στιγμή εδώ :

(κάνετε copy / paste τον σύνδεσμο για να το δείτε)

Επειδή εκείνη την στιγμή τραβούσα το βίντεο, παρατήρησα πολλά μάτια να βουρκώνουν (συμπεριλαμβανομένων και των δικών μου). Και δεν ήταν η πρώτη φορά μέσα στην μέρα, γιατί πριν είχαμε μπει στην εκκλησία και πάλι η συγκίνηση ήταν μεγάλη.

Χαιρετήσαμε τον π. Κύριλλο και ανηφορήσαμε για άλλο ένα χωριό, τους Αγίους Θεοδώρους.

Εδώ είναι η γενέτειρα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Είδαμε την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, μιλήσαμε με τον εφημέριο του χωριού και μετα πήραμε τα γραφικά δρομάκια του χωριού και κάτσαμε στα 2 ΕΛΛΗΝΙΚΑ μαγαζιά για καφεδάκι, αναψυκτικά και κάτι υπέροχα τυροπιτάκια που έφτιαξαν εκείνη την στιγμή.

Κυρίως όμως πιάσαμε κουβέντα με τους συμπατριώτες, πράγμα που φανερά τους λείπει πολύ!!!

Αφού τους χαιρετήσαμε , κατεβήκαμε πάλι στο λιμάνι και πήραμε τους πλόες του γυρισμού στο Τσανάκκαλε, κουρασμένοι, αλλά υπερπλήρεις εικόνων και συναισθημάτων.