Ο Άνθρωπος Καρδιάς και η Ευθύνη της Συναντήσεως
Απο την Λιλικα Αρνακη
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν σκέφτονται μόνο με τον νου,
αλλά με την καρδιά.
Άνθρωποι που δεν μετρούν τον κόσμο με κέρδος, αλλά με συναίσθημα.
Είναι αυτοί που περπατούν στη ζωή αθόρυβα,
χωρίς εξουσία,
χωρίς απαιτήσεις —
μα με μια παρουσία που φωτίζει τα σκοτάδια των άλλων.
Η καρδιά τους λειτουργεί ως πηγή καθαρότητας.
Το βλέμμα τους είναι κρυστάλλινο,
χωρίς υπονοούμενα ή σκοπιμότητες.
Το χαμόγελό τους προσφέρεται χωρίς ανταλλάγματα.
Κι εκεί που άλλοι βλέπουν ξεραΐλα,
εκείνοι σπέρνουν αγάπη.
Σε εδάφη άγονα — κάνουν την καλοσύνη να ριζώνει.
Ο άνθρωπος καρδιάς δεν έχει ανάγκη να ζητά.
Έχει μάθει την υπομονή.
Δεν παγιδεύεται σε δεσμεύσεις,
γιατί η αγάπη του δεν φυλακίζεται.
Αντίθετα, απλώνεται ελεύθερα,
χωρίς να καταπιέζει.
Κι όμως,
αν νιώσει ότι δεν τον σέβονται,
αν νιώσει αδικία ή κοροϊδία,
φεύγει.
Όχι με κραυγές ή εκδίκηση,
αλλά με αξιοπρέπεια.
Αποσύρεται σιωπηλά,
με την ίδια γαλήνη που μπήκε στη ζωή σου.
Αυτό το πέρασμά του είναι δώρο,
μα και ευθύνη.
Αν κάποτε συναντήσεις έναν τέτοιο άνθρωπο,
μην παίξεις με την παρουσία του.
Μην παρανοήσεις τη σιωπή του για αδυναμία.
Μην νομίσεις πως η καλοσύνη του είναι απεριόριστη.
Οι λέξεις που θα του πεις,
οφείλουν να έχουν ειδικό βάρος.
Όχι για να τον εντυπωσιάσουν,
αλλά για να τον σεβαστούν.
Γιατί ο άνθρωπος που σκέφτεται με την καρδιά
περιμένει πράξεις,
όχι δικαιολογίες.
Κι όταν φύγει,
δεν επιστρέφει.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.