vima365

Η ε π ι τ ύ μ β ι α σ τ ή λ η των Ελληνιστικών χρόνων από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Μυκόνου, με την λεπτοδουλεμένη με την σμίλη ανάγλυφη παράσταση της «χειραψίας», του αποχαιρετισμού των ζωντανών από την νεκρή καθιστή γυναίκα, θυμίζει Μυκονιάτικη δαντέλα στην επεξεργασία των λεπτομερειών.

Η θανούσα γυναικεία μορφή κάθεται κάτω από την πυκνή σκιά μιάς συκιάς που είναι κατάφορτη με σύκα, το χαρακτηριστικό τοπικό φρούτο της παραγωγής της Μυκόνου, που υπαινίσσεται τον θάνατό της στο τέλος του καλοκαιριού όταν ωριμάζουν οι συκιές.

Ο όρθιος νεαρός άνδρας προτείνει την δεξιά χείρα του, για την τελευταία χειρονομία αγάπης (αντί ασπασμού) προς το προσφιλές πρόσωπο της νεκρής.

Μια θλιμμένη μικρόσωμη γυναικεία μορφή κρατά μια πυξίδα με τα κοσμήματά της που θα της προσφέρει για το ταξίδι στην αιωνιότητα.

Η σκηνή με τις ραδινές μορφές πλαισιώνεται από δύο ψιλόλιγνους κιονίσκους Κορινθιακού ρυθμού.

Μία εμβληματική επίστεψη ανθεμίων κοσμεί την στήλη που συμβολίζει την φυσική εξέλιξη των όντων που γεννιούνται, ανθίζουν και κάποια στιγμή …πεθαίνουν!