vima365

«Στη Σιωπή Βρίσκουμε την Αλήθεια..» Απο την Βικη Σιωμοπουλου

Υπάρχει κάτι μαγικό στην στιγμή που συνειδητοποιούμε ότι το παρελθόν δεν μπορεί να μας κρατήσει πια δέσμιους και το μέλλον δεν είναι παρά μια ανοιχτή δυνατότητα.. Ζούμε για το τώρα, και αν το επιτρέψουμε, αυτό το «τώρα» μπορεί να μας μεταμορφώσει, να μας ελευθερώσει και να μας κάνει να ξαναβρούμε τον δρόμο προς την αλήθεια μας..

Είναι τόσο εύκολο να βυθιστούμε σε σκέψεις για το τι πήγε στραβά, για τα λάθη του παρελθόντος που μας σημάδεψαν, και να φανταζόμαστε το μέλλον ως μια συνεχώς απομακρυνόμενη υπόσχεση..

Αλλά η πραγματική αλλαγή δεν έρχεται από το τι συνέβη ή τι θα συμβεί..

Έρχεται από την ικανότητά μας να αναγνωρίσουμε την αξία του παρόντος και να το αγκαλιάσουμε με όλη μας τη δύναμη..

Όταν καταφέρουμε να σταματήσουμε για λίγο και να νιώσουμε την ηρεμία του τώρα, τότε καταλαβαίνουμε ότι ό,τι χρειαζόμαστε βρίσκεται ήδη μέσα μας..

Όλα τα στοιχεία για μια νέα αρχή, για να ζήσουμε χωρίς να φοβόμαστε το παρελθόν ή το μέλλον, είναι εκεί, αν τολμήσουμε να τα δούμε..

Και αυτό το ταξίδι δεν είναι εύκολο..

Έρχεται με αμφιβολίες, φόβους και πολλές στιγμές αμφισβήτησης..

Αλλά είναι μόνο όταν σταματάμε να κυνηγάμε το αδύνατο και αποδεχόμαστε το τώρα που αρχίζουμε να ζούμε αληθινά..

Αν ρωτήσουμε κάποιον άνθρωπο πότε ένιωσε πιο ζωντανός, πιο ελεύθερος, η απάντηση συχνά θα είναι μια στιγμή απλής ύπαρξης: μια στιγμή που δεν σκέφτηκε το παρελθόν, δεν ανησυχούσε για το μέλλον, αλλά ήταν απλά παρών, συνδεδεμένος με τον κόσμο γύρω του. .

Αυτό είναι το μεγαλείο του τώρα..

Στιγμές γεμάτες αλήθεια και ειλικρίνεια, όπου το μόνο που έχουμε είναι η επαφή με τον εαυτό μας και τη ζωή..Αυτή η συνειδητοποίηση δεν έρχεται αμέσως..

Πολύ συχνά, η αίσθηση του «τώρα» ξεχνιέται κάτω από τα βάρη του παρελθόντος, των απογοητεύσεων και των αποτυχιών..

Είναι εύκολο να πάρουμε τον δρόμο της αυτοκριτικής, να γεμίσουμε την καρδιά με ενοχές για όλα όσα δεν κάναμε ή για όσα μας πλήγωσαν..

Η σκέψη του μέλλοντος, με τις ανασφάλειες και τους φόβους του, μας εμποδίζει να ζήσουμε στην πραγματικότητα..

Και αυτός ο φαύλος κύκλος είναι ο λόγος που τόσο συχνά ζούμε στο παρελθόν ή στο μέλλον, χωρίς να εκτιμούμε το εδώ και το τώρα..Αλλά τότε, έρχεται η στιγμή.. Εκείνη η μικρή στιγμή που όλοι μας περνάμε, όταν τα πάντα γύρω μας φαίνονται να «παγώνουν» και το μόνο που υπάρχει είναι το «τώρα»..

Μπορεί να είναι ένα απλό πράγμα ένα ηλιοβασίλεμα, η αίσθηση του ανέμου στο πρόσωπό μας, ένα χαμόγελο από έναν φίλο..

Κάθε τέτοια στιγμή είναι σαν ένα μικρό δώρο που μας θυμίζει ότι το μόνο που έχει πραγματική αξία είναι το παρόν..

Και εκεί, αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τη δύναμη του τώρα..

Το παρελθόν δεν μπορεί να μας κρατήσει αιχμάλωτους, αν το επιτρέψουμε.. Οι πληγές του παρελθόντος, όσο βαθιές κι αν είναι, δεν πρέπει να μας καθορίζουν για πάντα..

Το να αναγνωρίσουμε ότι ο πόνος του παρελθόντος είναι μέρος της πορείας μας, αλλά δεν είναι ολόκληρη η ιστορία μας, τότε μπορούμε να ελευθερωθούμε και να ζήσουμε την αλήθεια μας, χωρίς φόβο..

Αλλά, το πιο σημαντικό, η δύναμη του τώρα βρίσκεται στο γεγονός ότι, ενώ δεν μπορούμε να ελέγξουμε το μέλλον, μπορούμε να διαμορφώσουμε το παρόν..

Όλα όσα κάνουμε, όλες οι αποφάσεις που παίρνουμε, ακόμα και οι μικρές μας πράξεις, έχουν τη δύναμη να μας οδηγήσουν στον δρόμο που επιθυμούμε, αν τους επιτρέψουμε να είναι συνειδητές και ειλικρινείς..

Οταν αφήσουμε το φόβο και τις ανασφάλειες στην άκρη, όταν αποδεχτούμε το παρόν, τότε μόνο μπορούμε να αρχίσουμε να ζούμε πλήρως, αληθινά και με σεβασμό προς τον εαυτό μας..

Το παρόν είναι ό,τι έχουμε για να δημιουργήσουμε την πραγματικότητα που επιθυμούμε.. Όταν το κατανοήσουμε αυτό, δεν έχουμε πλέον ανάγκη να προσπαθούμε να ελέγξουμε τα πάντα..

Εχουμε μόνο να ζήσουμε..