Hοδός Βάκχου είναι ένα ήσυχο δρομάκι, περίπου 50 μέτρα, μεταξύ Θρασύλλου και Μακρυγιάννη, λίγα μέτρα μακριά από το μνημείο του Λυσικράτη, από την Αρεοπαγίτου που οδηγεί στο Μουσείο Ακρόπολης και κυριολεκτικά κάτω από τον ίσκιο του Βράχου, καθώς όσοι κατεβαίνουν από τα Αναφιώτικα πέφτουν πάνω της.

Η ιδιομορφία του δρόμου, που τον διασχίζουν από περιέργεια ή αναγκαστικά «κοπάδια» τουριστών με προορισμό τα μεγάλα μνημεία της Αθήνας, είναι ότι διαθέτει μερικά μικρά υπεραιωνόβια σπίτια, με τις κεραμοσκεπές, τις μάντρες, τις μικρές αυλές τους, διατηρητέα, αλλά κάποια ετοιμόρροπα ή εγκαταλειμμένα. Και επικίνδυνα, παρά τη γοητεία που μπορεί να ασκούν στους νοσταλγικούς. Οπως το εικονιζόμενο στις φωτογραφίες. Μέχρι πριν από λίγα 24ωρα προοριζόταν για πώληση, όπως έγραφε η σχετική πινακίδα -όπως πληροφορούμαστε, μάλιστα, έναντι ποσού άνω των 2 εκατ. αν και σε οικόπεδο μόλις 260 τετραγωνικών- κι ας ήταν επικίνδυνο για οποιονδήποτε διερχόμενο.

Παραλογισμός

Η κ. Μαρία Διαλλινά, ψυχίατρος, κάτοικος της οδού Βάκχου και μάλιστα ακριβώς απέναντι από το επικίνδυνο κτίσμα, είχε από τον Δεκέμβριο του 2024 προειδοποιήσει τον Δήμο Αθηναίων για τον κίνδυνο κατάρρευσής του και γι’ αυτό είχαν τοποθετηθεί ελαφρές προστατευτικές λαμαρίνες. Ομως, την περασμένη Παρασκευή το πρωί -ευτυχώς στις 6.48 π.μ., χωρίς την παραμικρή κίνηση- έπειτα από τις αλλεπάλληλες ισχυρές βροχές το εγκαταλελειμμένο υπό πώληση κτίσμα κατέρρευσε και η οδός Βάκχου μετατράπηκε εν μέρει σε ερειπιώνα, ακριβώς μπροστά στο σπίτι της καταγγέλλουσας. Ο δρόμος έκλεισε, οι υπηρεσίες του δήμου τοποθέτησαν απλώς την ασπροκόκκινη κορδέλα, αλλά δεν απέσυραν τα μπάζα «γιατί είναι ιδιωτικά».

Η κ. Διαλλινά θεωρεί ότι είναι ζήτημα χρόνου να πέσουν και τα υπόλοιπα τμήματα του κτίσματος με τις νεροποντές, κάτι που ίσως αποδειχθεί και βολικό για τους μελλοντικούς ιδιοκτήτες του, καθώς από το διατηρητέο ίσως μείνει μόνο ένα οικόπεδο. Η κ. Διαλλινά λέει στην «Εφ.Συν.»: «Οι ιδιοκτήτες δεν ενδιαφέρονται για την προστασία του περιβάλλοντος και κυρίως των διερχομένων. Ευτυχώς, την ώρα της κατάρρευσης δεν υπήρχαν διερχόμενα οχήματα ή πεζοί. Η Βάκχου είναι ο μοναδικός μονόδρομος εξόδου των κατοίκων αυτής της πλευράς της Πλάκας. Πολύ στενός, πραγματική παγίδα. Οι υπάλληλοι του δήμου τοποθέτησαν μία κορδέλα χωρίς να αφαιρέσουν ούτε τις πέτρες από το μικρό πεζοδρόμιο δίπλα μου. Γραπτά μού ανακοίνωσαν ότι δεν έχουν καμία άλλη αρμοδιότητα γιατί το κτίριο είναι ιδιωτικό. Κι όμως, την ίδια μέρα διάβασα στην “Εφ.Συν.” (23/1/26) για ένα εγκαταλειμμένο διατηρητέο στην Καστέλλα, που κατέρρευσε κι αυτό πρωινή ώρα με κίνδυνο να θρηνήσουμε θύματα, για το οποίο ο δήμαρχος Πειραιά έδωσε εντολή σε συνεργείο του δήμου να κατεδαφίσει και να απομακρύνει τα επικίνδυνα τμήματα του κτιρίου».

Βεβαίως, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του Δήμου Αθήνας με την οδό Βάκχου, έτσι και ο Δήμος Πειραιά προσκρούει στο νομικό πλαίσιο που δεν επιτρέπει στις δημοτικές υπηρεσίες να προχωρήσουν σε κατεδάφιση ή άλλες αναγκαστικές ενέργειες χωρίς να κινδυνεύουν να βρεθούν υπόδικοι οι υπάλληλοι ή οι δήμαρχοι. Η κ. Διαλλινά σχολιάζει: «Αναρωτιέμαι με ποια λογική προστατεύεται η ιδιοκτησία με κίνδυνο τη ζωή των άλλων και την παρενόχληση της λειτουργίας της πόλης». Και αυτό είναι το πιο ουσιώδες ερώτημα, αν αναλογιστεί κανείς πόσα ετοιμόρροπα κτίρια, κιβωτοί μνήμης ή στραπατσαρισμένες βιτρίνες της παλιάς Αθήνας περιμένουν τις επόμενες βροχές ή έναν μικρό σεισμό για να θέσουν σε κίνδυνο ανυποψίαστους διαβάτες και να τροφοδοτήσουν ένα γαϊτανάκι μετάθεσης ευθυνών μεταξύ δήμου, περιφέρειας, υπουργείων, ιδιοκτητών, μεσιτών.

Από την τσέπη της

Προς το παρόν, το αποκλεισμένο από τα μπάζα τμήμα της Βάκχου καθαρίστηκε πρόχειρα με έξοδα της κ. Διαλλινά, ενώ σήμερα αρχαιολόγοι της Πολεοδομίας αναμένεται να κάνουν αυτοψία, καθώς είναι βέβαιο πως στα μπάζα θα εντοπιστούν σπαράγματα με αρχαιολογικό ενδιαφέρον.

Η κ. Διαλλινά έχει απευθύνει νέο αίτημα στον Δήμο Αθηναίων, ενώ καταθέτει και μηνυτήρια αναφορά εις βάρος των ιδιοκτητών που, παρά τις φιλοδοξίες τους για υψηλές υπεραξίες από το διατηρητέο «χρέπι», δεν έχουν αναλάβει τις ευθύνες τους για το πρόβλημα.

Πηγη https://www.efsyn.gr/