To Παλάτι του Πορφυρογέννητου……….
Τεκφούρ σαράι (To Παλάτι του Πορφυρογέννητου).
Το Τεκφούρ σαράι, αποκαλούμενο και παλάτι του Πορφυρογέννητου, αποτελεί το τελευταίο χρονολογικά ανάκτορο της βυζαντινής Κωνσταντινούπολης που έχει διασωθεί.
Την περίοδο 1959-1965 στο κτήριο πραγματοποιήθηκαν εργασίες στερέωσης και το 2006 εκτεταμένες επισκευές.
Σήμερα έχει χαρακτηριστεί χώρος αρχαιολογικής σημασίας, τον οποίο μπορεί κανείς να επισκεφθεί παράλληλα με τα τείχη της πόλης και τη μονή της Χώρας.
Η σημασία του κτηρίου είναι ξεχωριστή για την έρευνα, καθώς μας παρέχει στοιχεία για την αυτοκρατορική κατοικία της Ύστερης Βυζαντινής περιόδου.
Η παράδοση συνδέει το μνημείο με το λεγόμενο παλάτι του Πορφυρογέννητου. Σε πηγές της Ύστερης Βυζαντινής περιόδου γίνεται λόγος για κατοικία ενός πορφυρογέννητου που δεν κατονομάζεται.
Πιο γνωστή είναι η ονομασία Τεκφούρ σαράι, η οποία χρησιμοποιείται ευρέως από το 17ο αιώνα και εξής.
Η προέλευσή της θα μπορούσε να είναι ελληνική (από την έκφραση «του κυρίου»), αρμένικη (από τη λέξη «thakauůr», που σημαίνει «βασιλεύς») ή τέλος περσική (από λέξη η οποία μεταφράζεται ως «ο φέρων το στέμμα»).
Αρχικά η ανέγερση του ανακτόρου τοποθετούνταν στο 10ο αιώνα, στα χρόνια της βασιλείας του Κωνσταντίνου Ζ΄ (Πορφυρογέννητου) (912-920/944-959).
Αργότερα θεωρήθηκε κατοικία του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου, τρίτου υιού του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου (1261-1287), και η οικοδόμησή του τοποθετήθηκε μεταξύ των ετών 1261 και 1271, διάστημα κατά το οποίο ανακαινίστηκε το παλάτι των Βλαχερνών.
Ωστόσο η τοιχοδομία και τα μορφολογικά του στοιχεία συνηγορούν υπέρ μιας οψιμότερης χρονολόγησης, στο 14ο αιώνα.
Κατά την Οθωμανική περίοδο το ανάκτορο έπαψε να χρησιμοποιείται ως κατοικία.
Στα τέλη του 16ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε ως θηριοτροφείο των Οθωμανών σουλτάνων.
Θεωρείται ότι το 18ο αιώνα εγκαταστάθηκε εκεί ένα εργαστήριο κεραμικής, λόγω ενός κλιβάνου που ανασκάφθηκε, το οποίο αργότερα λειτούργησε ως υαλουργείο.
Το 19ο αιώνα ιδρύθηκαν στο χώρο καταλύματα για την εβραϊκή κοινότητα.
Το Τεκφούρ σαράι βρίσκεται στη βορειοανατολική γωνία της παλιάς πόλης της Κωνσταντινούπολης, στο βόρειο πέρας των χερσαίων τειχών του Θεοδοσίου Β΄, στο ύψος της Ξυλοκέρκου.
Βόρεια του ανακτόρου ξεκινούσε το τείχος του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού (1143-1180), ενώ στα νότια το παλάτι εφαπτόταν με έναν πύργο της θεοδοσιανής οχύρωσης που επισκευάστηκε στο 12ο αιώνα.
Η γειτνίασή του με το παλάτι των Βλαχερνών οδήγησε λανθασμένα ορισμένους μελετητές στην ταύτιση των δύο μνημείων.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish