Ποίηση : Μιραντα Σκηνιτη
ΔΕΣΜΙΑ
Σαν είδα και απόειδα
στ´ασημένια σου μάτια
δυό εκλείψεις στον ήλιο μιας ζωής
να περνά το φεγγάρι του γάμου
και απ´τα στέφανα ως πέρα…
Με το βλέμμα στον ήλιο
σκοτεινιά καρφώθη κατάματα
Με σπασμένα τα μάτια
τρυγίσαμε αχτίδες χαράματα
Μέρα, στέφανα και φεγγάρια
τόσα δάκρυα κλεμμένα μαλάματα!
Από την ανέκδοτη συλλογή ποιημάτων
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.