vima365

Η Ελευθερία ως Πράξη Αντίστασης και Ταπεινότητας – Απο την Λιλικα Αρνακη

Η Ελευθερία ως Πράξη Αντίστασης και Ταπεινότητας 

Απο την Λιλικα Αρνακη

Η Ελευθερία ως Πράξη Αντίστασης και Ταπεινότητας

Συχνά αναρωτιέμαι αν η ελευθερία που ευαγγελιζόμαστε σήμερα είναι τίποτα περισσότερο από μια καλοστημένη ψευδαίσθηση.

Ζούμε σε μια εποχή όπου η ελευθερία έχει καταντήσει το «μέγιστο πρόβλημα», ακριβώς επειδή την έχουμε μπερδέψει με την κατανάλωση και την κοινωνική αναρρίχηση.

Ως γυναίκα που εξερευνά τη σοφία της ζωής, αρνούμαι να δεχτώ πως ο προορισμός μου είναι να γίνω ένα γρανάζι στην παραγωγή κέρδους.

Παρατηρώ γύρω μου μια εκπαίδευση που δεν στοχεύει στην καλλιέργεια της ψυχής —την αληθινή Παιδεία— αλλά στη δημιουργία αποδοτικών μηχανών.

Μας μαθαίνουν από νωρίς να αγωνιζόμαστε για τρόπαια, για θέσεις, για χρήμα.

Και το σώμα;

Το σώμα μας διαμαρτύρεται, φωνάζει μέσα από την κούραση και το άγχος, γιατί οι βαθιές μας επιθυμίες θυσιάζονται καθημερινά στον βωμό της διάκρισης.

Είναι θλιβερό να κερδίζουμε τη μάχη της καριέρας και να χάνουμε τη μάχη της ίδιας μας της ζωής.

Η Τέχνη ως Λύτρωση Για μένα, η τέχνη δεν είναι μια προσπάθεια εντυπωσιασμού, αλλά μια εσωτερική ανάγκη, μια πράξη απελευθέρωσης από κάθε μορφή εξουσίας και ιεραρχίας.

Όταν πιάνω το πινέλο ή την πένα, δεν επιδιώκω τον έπαινο του συστήματος, αλλά την επικοινωνία με το αυθεντικό.

Η τέχνη είναι ο χώρος όπου η «Ηχώ του Μέσα» βρίσκει τη φωνή της, μακριά από τον ανταγωνισμό που δηλητηριάζει τη δουλειά, τον έρωτα και τις σχέσεις μας.

Οι λέξεις «σ’ αγαπώ» και «σε νοιάζομαι» μοιάζουν να βρίσκονται σε απεργία διαρκείας στον δημόσιο λόγο· στην τέχνη μου, όμως, αυτές οι λέξεις είναι η μόνη μου πατρίδα.

Η Σοφία της Ταπεινότητας Σε αυτή τη μάχη για την ανθρωπιά, σύμμαχός μου είναι η ταπεινότητα.

Παραμένω μια «πολίτης του κόσμου», όχι από την ανάγκη να κυριαρχήσω, αλλά από την επιθυμία να κατανοήσω.

Η ταπεινότητα δεν είναι αδυναμία· είναι η δύναμη να μην πιανόμαστε από νεκρά πράγματα, εμπορεύματα και ρόλους. Είναι η ασπίδα μας απέναντι στο «μη γνήσιο».

Όσο λιγότερα «προσωπεία» φοράμε, τόσο πιο ελεύθεροι είμαστε να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε.

Δεν πρέπει να προσαρμοζόμαστε εμείς σε ένα σύστημα μετασχηματισμού που μας ακυρώνει.

Αντίθετα, οφείλουμε να προσαρμόζουμε το σύστημα στις ανάγκες της αληθινής ζωής.

Η μάχη που δίνω καθημερινά είναι να παραμείνω άνθρωπος, να λύσω την απεργία της αγάπης και να ζω με την απλότητα εκείνου που γνωρίζει πως τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή δεν είναι πράγματα.

Λιλίκα Αρνάκη Συγγραφέας, Ποιήτρια, Ζωγράφος