vima365

Η Ακύρωση του Έθνους απ’ τους «Θεματοφύλακές» του – [Γ΄ μέρος] – του Χρήστου Κατσέα

Πρόγονοι, πολιτική και το όργανο της ιστορίας:

Όταν τα ονόματα γίνονται ρόπαλα

Η Ακύρωση του Έθνους απ’ τους «Θεματοφύλακές» του – [Γ΄ μέρος]

του Χρήστου Κατσέα

Θα μιλήσω απ’ την αρχή, όχι με τον τόνο του διανοούμενου που εξηγεί, αλλά με τη φωνή του πολίτη που αρνείται να καταπιεί άλλο ψέμα. Γιατί εδώ δεν έχουμε απλώς μίαν αντιπαράθεση δηλώσεων· έχουμε μίαν αποκάλυψη. Όχι του Ράμα, αλλά ημών!

Το πρόβλημα δεν είναι ο Αλβανός πρωθυπουργός – αυτός λέει ό,τι του επιτρέπει η αγνοία του και ό,τι του υπαγορεύει η μικροπολιτική του σκοπιμότητα.

Το πρόβλημα είναι ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός λέει ακριβώς τα ίδια —και χειρότερα!— από έλλειψη γνώσεως αλλά, και από περίσσευμα ιδεολογίας. Κ’ εμείς σιωπούμε.

Διότι άλλο να ασεβεί ο ξένος και άλλο ν’ αρνείται τον εαυτό του ο «θεματοφύλακας!». 

Όταν ο πρωθυπουργός της χώρας δηλώνει ότι το έθνος «γεννήθηκε» μόλις με το κράτος τού 19ου αιώνος, δεν πρόκειται για φραστική αδεξιότητα· πρόκειται για ακύρωση.

Μας αφαιρεί, με μία πρόταση, ό,τι δεν μπορούσαν να μας πάρουν ούτε κατακτητές ούτε δυνάστες: τη διάρκεια.

Γιατί έθνος χωρίς διάρκεια δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνον πληθυσμιακό μέγεθος. Υπάρχει αριθμός φορολογουμένων, ασφαλισμένων, ψηφοφόρων.

Αλλά ιστορικό σώμα;

Όχι!

Κι όταν το έθνος μετατρέπεται σε διοικητικό απομεινάρι, τότε κυβερνάται όπως ακριβώς κυβερνώνται τα λογιστικά φύλλα: με διαχειριστές, όχι με ηγέτες.

Εδώ ακριβώς εξαφανίζεται η δήθεν «βαρύτητα» των δηλώσεων του Ράμα.

Ο Ράμα είν’ έξω απ’ το παιχνίδι της ελληνικής αυτοσυνειδησίας.

Δεν μας εκπροσωπεί, δεν μας θεσπίζει, δεν μας ορίζει.

Μπορεί να προκαλέσει, μπορεί να ερεθίσει, μπορεί να προσβάλει – αλλά δεν μπορεί ν’ αποφασίσει ποιοι είμαστε.

Εκείνος, στην τελική, μας «δωρίζει» —χωρίς να το καταλαβαίνει— όλη τη μετακλασική μας ιστορία. Ελληνιστικούς, Ρωμαϊκούς, Βυζαντινούς, Μεταβυζαντινούς χρόνους. Αρκεί;!..

Ο Έλληνας πρωθυπουργός, αντιθέτως, μας τα αφαιρεί όλα με γραβάτα και ήπιο χαμόγελο.

Και αυτό είναι το ασυγχώρητο. Γιατί όταν η άρνηση της ιστορίας έρχεται απ’ την κορυφή της εξουσίας, δεν είν’ απόχρωση απόψεως· είναι δόγμα!

Και το δόγμα αυτό λέγεται ετερονομία: δεν υπήρξες πριν σε βαπτίσω, δεν έχεις παρελθόν πριν σε καταγράψω, δεν έχεις λόγο πριν σε διαχειριστώ!

Και εδώ ας τεθεί το μόνον ερώτημα που αξίζει: πότε του δώσαμε αυτό το δικαίωμα;

Πότε αναθέσαμε σ’ έναν πρωθυπουργό —οποιονδήποτε!— ν’ αποφασίζει εάν έχουμε σχέση με την Αρχαιότητα, το Βυζάντιο, τη γλώσσα μας, τη μνήμη μας;

Γιατί αυτό, δεν είναι πολιτική αρμοδιότητα· είναι Ύβρις!

Και ναι, απορώ γιατί ο Ράμα δεν τον επικαλέστηκε.

Γιατί δεν είπε: «δεν είπα τίποτε παραπάνω απ’ ό,τι ήδη ακούσατε απ’ το στόμα του ιδίου σας του πρωθυπουργού».

Ίσως γιατί ήξερε ότι εκεί θα τελείωνε η συζήτηση. Διότι το πραγματικό σκάνδαλο δεν είν’ ο ξένος που μας λοιδορεί, αλλ’ ο δικός μας που μας παύει.

Και μια κοινωνία που εξεγείρεται εναντίον τού έξω και καταπίνει τον έσω, δεν είν’ απλώς κακοπληροφορημένη. Είναι κοινωνία κουρασμένη, κοινωνία άφωνη, κοινωνία που έμαθε να ζει χωρίς μνήμη – κι άρα χωρίς μέλλον.

Γιατί, όταν χάσεις το νόημα της διάρκειάς σου, δεν χρειάζεται πια κανείς να σε κατακτήσει. Έχεις ήδη παραδοθεί!

Χρῆστος Κατσέας ἐπὶ τοῦ «Vima365.gr»