ΒΙΚΥ ΒΕΝΙΟΥ

Η άνοια θεωρείται συχνά αποτέλεσμα φυσικών αλλαγών στον εγκέφαλο. Για δεκαετίες, οι ερευνητές θεωρούσαν ότι καθώς ο εγκέφαλος φθείρεται, η γνωστική έκπτωση είναι αναπόφευκτη. Μελέτες των τελευταίων δεκαετιών, ωστόσο, έχουν αποκαλύψει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα: Άτομα με εκτεταμένη εγκεφαλική βλάβη δεν αναπτύσσουν ποτέ άνοια.

Πώς εξηγείται το παράδοξο φαινόμενο

Η άνοια δεν ορίζεται απλώς από τις αλλαγές στον εγκέφαλο, αλλά και από την απώλεια της ανεξαρτησίας: Όταν ένα άτομο χάνεται σε γνωστά μέρη, ξεχνά να απενεργοποιεί τις συσκευές ή δυσκολεύεται με βασικές καθημερινές εργασίες. Αυτά τα προβλήματα προκύπτουν από τη φθορά του εγκεφάλου και της βλάβης των νευρώνων που επιτρέπουν στα δίκτυα να επικοινωνούν.

Σε υγιείς συνθήκες, οι νευρώνες συνεργάζονται σε πολύπλοκα δίκτυα, που υποστηρίζουν τη σκέψη, τη μνήμη και τη συμπεριφορά. Στην άνοια, οι νευρώνες βλάπτονται ή «πεθαίνουν», διαταράσσοντας την επικοινωνία ολόκληρου του εγκεφάλου. Στη νόσο Αλτσχάιμερ, αυτή η βλάβη συχνά συνοδεύεται από συσσωρεύσεις πρωτεϊνών, γνωστές ως πλάκες και συσσωματώματα. Όταν εμφανίζονται τα συμπτώματα της άνοιας, αυτές οι διαταραχές έχουν φτάσει σε σημείο όπου ο εγκέφαλος δεν μπορεί πλέον να λειτουργεί αποτελεσματικά.

ΠΗΓΗ https://www.ygeiamou.gr/