Το vima365.gr είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.Απλά γαρ εστί της αλήθειας επη

«Ως Εδώ» Η ευθύνη ξεκινά από το κατώφλι της πόρτας μας.

   Απο την Λιλικα Αρνακη

Το Δικό μου «Ως Εδώ»: Η Υποκρισία σας με Πνίγει

Σας ακούω ώρες να αγορεύετε για το «Εμείς», να αναλύετε τα κακώς κείμενα της κοινωνίας και να δίνετε διαλέξεις για την ηθική, λες και είστε οι φύλακες των αξιών.
Όμως, όσο σας ακούω, νιώθω έναν κόμπο στο στομάχι.
Γιατί η δική μου αλήθεια είναι απλή και αμείλικτη: Η ευθύνη ξεκινά από το κατώφλι της πόρτας μας.
Με πνίγει η υποκρισία σας με εξοργίζει να σας βλέπω να παριστάνετε τους πυροσβέστες της οικουμένης, ενώ το δικό σας σπίτι γίνεται στάχτη κι εσείς απλώς κοιτάτε τις φλόγες με τα χέρια στις τσέπες.
Μου λέτε «δική τους είναι η ζωή» για τα παιδιά σας που καταστρέφονται, και περιμένετε να σας χειροκροτήσω για την «προοδευτικότητά» σας.
Εγώ όμως δεν βλέπω ελευθερία. Βλέπω δειλία μεταμφιεσμένη σε ιδεολογία.
Βλέπω τη δική σας άρνηση να γίνετε ο καθρέφτης και το στήριγμα που χρειάζονται.
Με αρρωσταίνει το γεγονός ότι βαφτίζετε την εγκατάλειψη «σεβασμό», μόνο και μόνο για να μην χρειαστεί να κοπιάσετε, να συγκρουστείτε, να αναλάβετε το βάρος του ρόλου σας.
Και το πιο θλιβερό είναι πως, όταν η πραγματικότητα απαιτεί υπευθυνότητα, η απάντηση που επιστρατεύεται είναι συχνά ο έσχατος συναισθηματικός εκβιασμός: η επίκληση της αυτοκαταστροφής.
Αυτή η αναφορά στον θάνατο ή την κατάρρευση δεν είναι κραυγή αγωνίας· είναι η τελευταία οχυρωματική γραμμή της ανευθυνότητας.
Είναι ένα εργαλείο φίμωσης που χρησιμοποιεί τον τρόμο ως ασπίδα, ώστε να μην τολμήσει κανείς να ζητήσει λογαριασμό για την ανεπάρκεια και την παραίτηση που προηγήθηκαν.
Όταν ο θάνατος γίνεται επιχείρημα για να αποφευχθεί η ζωή και οι ευθύνες της, τότε η υποκρισία έχει φτάσει στο απόγειό της.
Νιώθω βαθιά απογοήτευση γιατί:
Βλέπω το ψέμα σας: Μιλάτε για την κοινωνία, αλλά αποτυγχάνετε στον πιο ιερό δεσμό, αυτόν της οικογένειας.
Βλέπω τη σπατάλη: Σπαταλάτε λόγια για το «κοινό καλό», ενώ αφήνετε τους δικούς σας ανθρώπους να βουλιάζουν στην ανευθυνότητα.
Νιώθω μόνη: Σε έναν κόσμο που γεμίζει από «σωτήρες» του καναπέ, εγώ ψάχνω έναν άνθρωπο που να έχει το σθένος να σώσει το δικό του δωμάτιο.
Λοιπόν, ακούστε με καλά: Δεν θα γίνω ούτε το ακροατήριο, ούτε ο συνένοχος στην πτώση σας.
Οι θεωρίες σας για έναν καλύτερο κόσμο είναι απλώς θόρυβος που καλύπτει τον ήχο της κατάρρευσης του σπιτιού σας.
Αν δεν μπορείτε να κρατήσετε τους δικούς σας ανθρώπους όρθιους, η γνώμη σας για τον κόσμο δεν έχει καμία απολύτως αξία για μένα.

Λιλικα Αρνακη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά