vima365

ΕΕ – ΕΛΛΑΔΑ – MERCOSUR-ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ – Tου Χρηστου Κατσεα

ΕΕ – ΕΛΛΑΔΑ – MERCOSUR-ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ

Tου Χρηστου Κατσεα

Απ’ το Χωράφι στο Εργαστήριο: Η Εξόντωση της Τροφής

Τυχαία η ημέρα; Τρίτη και δεκατρείς. Όχι για τους προληπτικούς· για τους κυνικούς. Η εξουσία δεν πιστεύει στις δεισιδαιμονίες· πιστεύει στη λήθη. Και την καλλιεργεί συστηματικά, ως όργανο διακυβέρνησης. Όπου ο λαός ξεχνά, η εξουσία κυβερνά ανεμπόδιστα.

Ένα μόνον είναι βέβαιο: οι αγρότες θα εισπράξουν ένα ακόμη (περιποιημένο!) δούλεμα. Όχι από σφάλματα και παραδρομές – αλλ’ από μηχανισμό συνειδητό, οργανωμένο, μεταμφιεσμένο σε «θεσμό».

Η Ευρώπη των γραφείων, όχι των χωραφιών· των επιτροπών, όχι των κοινοτήτων· των αποφάσεων ερήμην της ζωής. Η γραφειοκρατική ύβρις, ό,τι απέμεινε απ’ την πολιτική όταν έπαψε να λογοδοτεί, υψώνεται πια ως σύμβολο μιας Ενώσεως που έμαθε να αποφασίζει χωρίς ανθρώπους. Ερήμην των αγροτών. Ερήμην της γης. Ερήμην της τροφής. Και όταν η εξουσία παύει να σέβεται την τροφή, έχει ήδη παραιτηθεί απ’ τον άνθρωπο.

Οι μάσκες έπεσαν. Τώρα έχουμε θράσος!

Δεύτερο εγχείρημα, εξοντωτικό. Πρώτα η υστερία: γενικευμένη πειθάρχηση βαπτισμένη ηθικό καθήκον. Τώρα η ταφόπλακα: ο πρωτογενής τομέας. Η γη, ο σπόρος, το κοπάδι. ό,τι δεν ψηφίζει, αλλά συντηρεί.

Θανατώσεις ομαδικές, με πρόσχημα υγειονομικό. Επιδημίες ως διοικητικά όργανα. Σήμερα πρόβατα, αύριο αγελάδες, μεθαύριο χοίροι – πάντα «για το καλό». Η γλώσσα του καλού, όταν εκφωνείται από γραφεία, είναι η πιο δολοφονική. Γιατί σκεπάζει το μαχαίρι με όρους και παραρτήματα.

Και στο βάθος, η λέξη-σφαγείο: MERCOSUR. Όχι συμφωνία – απόφασις αφανισμού. Η επίσημη ομολογία ότι η Ευρώπη παραιτείται απ’ την παραγωγή και μετατρέπεται σε αγοραστή χωρίς μνήμη. Εισαγωγή τροφίμων από χώρες που δεν δεσμεύονται από κανέναν απ’ τους κανόνες που η ίδια η Ε.Ε. επέβαλε στον εαυτό της. Η υποκρισία ως δόγμα εμπορίου.

Τροφή αμφίβολη. Καλλιέργειες εντατικής δηλητηρίασης; Κρέας ως χημικό κατάλοιπο. Και, ως «πρόοδος», το τελικό στάδιο: συνθετικές πρωτεΐνες, έντομα, αντικατάσταση του αγρότη από το εργαστήριο. Όχι εξέλιξη· πολιτισμικός ακρωτηριασμός. Η τροφή παύει να έχει σχέση με τη γη και γίνεται προϊόν πειραματισμού.

Και ο Έλληνας πρωθυπουργός; Πιστός! Υπάκουος! Ο «ρεαλισμός» ως άλλοθι της παράδοσης. Την ώρα που οι αγρότες ξεροσταλιάζουν εδώ και ενάμιση μήνα. Στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ιταλία – η γη διαμαρτύρεται. Αλλά η εξουσία έχει ήδη αποφασίσει να μην ακούει.

Κι εμείς; Απαθείς. Σιωπηλοί. Στωϊκοί από αδράνεια, όχι από αρετή. Έτοιμοι για κάθε μεταξύ μας μαλλιοτράβηγμα, ανίκανοι για συλλογική αντίσταση. Και όταν αναδύεται μια φωνή καθαρή —ξένη προς την ασχήμια της συνήθειας— πέφτουν όλοι να την κατασπαράξουν. Γιατί το διαφορετικό ξεσκεπάζει τους μαθημένους.

Οι εξουσίες δεν αλλάζουν με παρακλήσεις. Αλλάζουν μόνον όταν αμφισβητούνται. Και η Γη —η Γη που καίγεται, που ερημώνει, που σφάζεται!— δεν συγχωρεί. Το ερώτημα είναι ένα: θα θυμηθούμε πριν αδειάσει και το τελευταίο χωράφι;

Χρῆστος Κατσέας ἐπὶ τοῦ «Vima365.gr»

Μ’ ἐκτίμηση,

Χρῆστος Κατσέας | dimopoliteian.blog