Σημαντική ανακάλυψη στην αρχαία πράσινη λογοτεχνία: Αποκρυπτογραφήθηκαν θραύσματα παπύρου από «χαμένες» τραγωδίες του Ευριπίδη

Σημαντική ανακάλυψη στην αρχαία πράσινη λογοτεχνία: Αποκρυπτογραφήθηκαν θραύσματα παπύρου από «χαμένες» τραγωδίες του Ευριπίδη

Σε μια ανακάλυψη-ορόσημο για την αρχαία ελληνική γραμματεία, αρχαιολόγοι έφεραν στο φως τμήματα δύο προηγουμένως χαμένων έργων του δραματουργού Ευριπίδη του 5ου αιώνα π.Χ.

Αυτή η αποκάλυψη, η οποία περιλαμβάνει περίπου 100 στίχους από την «Ινώ» και την «Πολύιδος», σηματοδοτεί ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα στον τομέα τα τελευταία πενήντα χρόνια.

Τα θραύσματα βρέθηκαν κατά τη διάρκεια ανασκαφών με επικεφαλής μια αιγυπτιακή αρχαιολογική ομάδα στην αρχαία νεκρόπολη της Φιλαδέλφειας, που βρίσκεται 75 μίλια νοτιοδυτικά του Καΐρου, αναφέρει το Artnet.

Ανακαλύφθηκαν σε λακκωτούς τάφους του 3ου αιώνα μ.Χ., συνδεδεμένους με μια παλαιότερη ταφική κατασκευή, και τα κομμάτια παπύρου προσφέρουν νέες γνώσεις για το έργο του Ευριπίδη.

Ο Μπάσεμ Γκεχάντ, διευθυντής του ανασκαφικού έργου, συνεργάστηκε με την Υβόνα Τρνκα-Αμρέιν, επίκουρη καθηγήτρια κλασικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπόλντερ, για την ταυτοποίηση των κειμένων.

Με τη βοήθεια μιας διαδικτυακής βάσης δεδομένων με αρχαία ελληνικά κείμενα, επιβεβαίωσαν ότι τα γραπτά ήταν Ευριπίδεια.

Η Τρνκα-Αμράιν και ο συνάδελφός της Τζον Γκίμπερτ, ειδικός στον Ευριπίδη, έχουν έκτοτε μεταφράσει και αναλύσει αυτά τα κείμενα.

Τα ευρήματά τους παρουσιάζονται λεπτομερώς στο πρόσφατο τεύχος του Journal of Papyrology and Epigraphy, το οποίο επικεντρώνεται στην ελληνική και ρωμαϊκή λογοτεχνία, ιστορία και φιλοσοφία.

«Η Ινώ και ο Πολύιδος ήταν γνωστοί μόνο από περιλήψεις πλοκής και μερικά αποσπάσματα στο παρελθόν», εξήγησε η Τρνκα-Αμράιν μέσω email.

«Πρόκειται για το σημαντικότερο εύρημα της ελληνικής τραγωδίας από την έκδοση ενός παπύρου του Ευριπίδη Ερεχθέα στη συλλογή της Σορβόννης το 1967», πρόσθεσε.

Ο πάπυρος χρονολογείται στον 3ο αιώνα μ.Χ. και η μορφή του υποδηλώνει ότι μπορεί να χρησίμευε ως εκπαιδευτικό εργαλείο, αναλύοντας σύνθετες λέξεις σε συλλαβές, πιθανώς για αναγνώστες στοιχειώδους εκπαίδευσης.

Οι ερευνητές σημείωσαν: «Η μη πολυτελής μορφή του λογοτεχνικού κειμένου αποκλείει την εμπορική παραγωγή», υποδεικνύοντας ότι ο παραγωγός ήταν πιθανότατα καθηγητής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με πρόσβαση σε μια σημαντική βιβλιοθήκη κλασικών έργων.

Τα κείμενα που έχουν ανακαλυφθεί δεν εντάσσονται απόλυτα στις καθιερωμένες κατηγορίες, ούτε τυπικά ούτε θεματικά, γεγονός που προσθέτει στο μυστήριο και τη σημασία τους.

Και τα δύο έργα είναι ενδιαφέρον ότι ενσωματώνουν έναν τάφο στις αφηγήσεις τους.

Το απόσπασμα «Πολύιδος» αφηγείται μια διαμάχη για την εξουσία, τον πλούτο και τη διακυβέρνηση μεταξύ του βασιλιά Μίνωα και του μάντη Πολύιδου, με τον Πολύιδο να επιπλήττει τον βασιλιά:

«Είσαι πλούσιος, αλλά δεν νομίζεις ότι καταλαβαίνεις τα υπόλοιπα. Η ανικανότητα προκύπτει μέσα στην ευημερία. Προσπαθείς ανόητα να ανατρέψεις τους καθιερωμένους νόμους και να φέρεις τους κανόνες σε σύγχυση.»

Το απόσπασμα «Ινώ» απεικονίζει μια τραγική αντιπαλότητα μεταξύ της Ινώ και της Θεμιστώς, της νυν και της πρώην βασίλισσας του Θεσσαλού βασιλιά Αθάμαντα, οι οποίες συνωμοτούν η καθεμία εναντίον των παιδιών της άλλης.

Η Ινώ θριαμβεύει επί της Θέμιστας στο απόσπασμα, καταδεικνύοντας τις έντονες προσωπικές και πολιτικές συγκρούσεις που χαρακτηρίζουν τις τραγωδίες του Ευριπίδη.

Η ανακάλυψη όχι μόνο ρίχνει φως σε χαμένα έργα του Ευριπίδη, αλλά υπόσχεται και περισσότερα ευρήματα, όπως αναφέρουν οι συγγραφείς, «βρέθηκαν αρκετά άλλα θραύσματα παπύρου των οποίων η δημοσίευση πρόκειται να πραγματοποιηθεί σύντομα». Αυτό συνεχίζει να διευρύνει την κατανόησή μας για τα κλασικά κείμενα και τα συμφραζόμενά τους.

πηγη https://archaeologyinbulgaria.com/