vima365

Χωρίζουν οι Σύντροφοι, Όχι οι Γονείς – Απο την Λιλικα Αρνακη

Χωρίζουν οι Σύντροφοι, Όχι οι Γονείς

   Απο την Λιλικα Αρνακη

Το διαζύγιο δεν σημαίνει τέλος της γονεϊκότητας – Ένα παιδί δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένο με έναν γονιό διαλυμένο

Όταν ένα ζευγάρι αποφασίζει να τραβήξει χωριστούς δρόμους, το παιδί δεν «χωρίζει» μαζί τους. Χρειάζεται και τους δύο γονείς παρόντες, σταθερούς και συναισθηματικά διαθέσιμους. Γιατί το μόνο διαζύγιο που μπορεί να υπογραφεί είναι ανάμεσα στους συντρόφους – ποτέ ανάμεσα στο παιδί και τον γονιό.

Το παιδί δεν φταίει, δεν διαλέγει, δεν αντέχει απώλειες

Το διαζύγιο αποτελεί μια δύσκολη αλλά συχνά αναγκαία απόφαση για πολλά ζευγάρια. Όταν όμως υπάρχουν παιδιά, η διάλυση της σχέσης των ενηλίκων δεν πρέπει να συνεπάγεται διάλυση και της σχέσης με το παιδί. Ο ρόλος του γονιού δεν ακυρώνεται, δεν αλλάζει, δεν χωρίζει. Αντίθετα, αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία.

Το παιδί δεν είναι μέρος της σύγκρουσης, ούτε μπορεί να λειτουργεί ως «συμμέτοχος» ή «μάρτυρας» του χωρισμού. Το παιδί έχει ανάγκη και τους δύο γονείς – όχι απαραίτητα μαζί, αλλά ενωμένους στον κοινό ρόλο της αγάπης, της φροντίδας και της σταθερότητας.

Ο γονιός δεν έχει το δικαίωμα να είναι απών

Η φράση «ένα παιδί δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένο με έναν γονιό διαλυμένο» αποτυπώνει μια βαθιά αλήθεια. Δεν αρκεί να υπάρχει επικοινωνία ή οικονομική στήριξη. Το παιδί χρειάζεται έναν γονιό παρόντα, σταθερό, δυνατό. Όχι κάποιον βυθισμένο στην πίκρα ή στον θυμό για τον/την πρώην. Όχι κάποιον που παραιτείται από τον ρόλο του επειδή πληγώθηκε ως σύντροφος.

Ένας γονιός που δεν βρίσκει τρόπο να ανασυγκροτηθεί, δεν μπορεί να στηρίξει ούτε τον εαυτό του – πόσο μάλλον ένα παιδί. Η παρουσία του πρέπει να είναι ενεργή, όχι τυπική. Ζωντανή, όχι σκιώδης.

Συνεργασία χωρίς σχέση

Η πιο ώριμη στάση μετά από έναν χωρισμό είναι η συνεννόηση. Δεν χρειάζεται να υπάρχει φιλία ή οικειότητα μεταξύ των πρώην συντρόφων – χρειάζεται σεβασμός, συνεργασία και κοινοί στόχοι σε ό,τι αφορά το παιδί.

Η τοξικότητα, οι συγκρούσεις, οι επικρίσεις, τα «μέσα από το παιδί» μηνύματα, μόνο ζημιά κάνουν. Το παιδί καταλαβαίνει, νιώθει, φορτίζεται. Και δεν είναι δική του δουλειά να διαχειριστεί τις εντάσεις των ενηλίκων.

Η ευτυχία του παιδιού είναι υπόθεση και των δύο

Μπορεί ένα παιδί να ζήσει χαρούμενα με χωρισμένους γονείς; Η απάντηση είναι ναι, αν αυτοί οι γονείς παραμείνουν σταθερά δίπλα του, ανεξαρτήτως συνθηκών. Αν δεν του λείψει ποτέ η αγκαλιά, η φροντίδα, η ασφάλεια, το παράδειγμα.

Η αγάπη του γονιού δεν εξαρτάται από τη συμβίωση – εξαρτάται από την προσωπική ευθύνη, την ωριμότητα και τη δύναμη να ξεχωρίζει κανείς τους ρόλους. Άλλο σύντροφος, άλλο γονιός. Και ενώ ο πρώτος μπορεί να πάψει να υπάρχει, ο δεύτερος οφείλει να παραμένει σταθερός.

Επίλογος: Δεν υπάρχει διαζύγιο από την αγάπη

Το διαζύγιο είναι μεταξύ των ενηλίκων. Η γονεϊκή σχέση, όμως, είναι αμετάκλητη. Δεν τελειώνει, δεν αλλάζει, δεν παύει να είναι απαραίτητη για το παιδί.

Ο γονιός οφείλει να σηκωθεί, να σταθεί, να γιατρέψει τα τραύματά του – όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά κυρίως για εκείνον που τον χρειάζεται περισσότερο από ποτέ: το παιδί του.

Χωρίζουν οι σύντροφοι. Όχι οι γονείς.
Και αυτό δεν είναι απλώς θέση. Είναι καθήκον.