Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature ανέλυσε τα χαρακτηριστικά του κρανίου, πολλά από τα οποία ήταν μοναδικά σε σύγκριση με άλλα πτηνά της Μεσοζωικής Εποχής που δεν έμοιαζαν με τα πτηνά όπως τα γνωρίζουμε σήμερα. Το κρανίο διαθέτει  μακρύ, στενό και χωρίς δόντια ράμφος, καθώς και έναν ιδιαίτερο σχηματισμό εγκεφάλου που μοιάζει εντυπωσιακά με αυτόν των σύγχρονων πτηνών.

Το συγκεκριμένο κρανίο ανακαλύφθηκε αρχικά το 2011, κατά τη διάρκεια μιας αποστολής στο νησί Vega, που βρίσκεται στην άκρη της Χερσονήσου της Ανταρκτικής. Μέχρι τότε, οι επιστήμονες βασίζονταν μόνο σε ένα απολίθωμα του Vegavis που είχε βρεθεί πριν από περισσότερα από 20 χρόνια, αλλά του έλειπε μεγάλο μέρος του κρανίου, γεγονός που δυσχέραινε την έρευνα. Αν και εκείνη η ανακάλυψη είχε οδηγήσει κάποιους ερευνητές να προτείνουν μια σχέση μεταξύ του Vegavis και των σύγχρονων πτηνών, η άποψη αυτή δεν είχε πείσει τους παλαιοντολόγους.

Ωστόσο, τα χαρακτηριστικά του νέου κρανίου συνάδουν με τα σύγχρονα υδρόβια πτηνά, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να σχετίζεται με τις πάπιες και τις χήνες. Ωστόσο, το απολίθωμα αποκαλύπτει επίσης στοιχεία που δεν συνάδουν με τα υδρόβια πτηνά. Αυτά περιλαμβάνουν ίχνη ισχυρών μυών στη γνάθο, απαραίτητων για να ξεπερνούν την αντίσταση του νερού κατά τις καταδύσεις, καθώς και χαρακτηριστικά του σκελετού που υποδηλώνουν ότι το Vegavis χρησιμοποιούσε τα πόδια του για να κολυμπά.

Η Ανταρκτική πριν από 69 εκατομμύρια χρόνια δεν έμοιαζε με αυτό που είναι σήμερα. Είχε δροσερό, εύκρατο κλίμα και ήταν καλυμμένη με δάση. Ενδέχεται να λειτούργησε ως καταφύγιο για τα πτηνά-δεινόσαυρους μετά τον καταστροφικό αντίκτυπο του αστεροειδούς, επιτρέποντάς τους όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να ευδοκιμήσουν.